Alfred Miodowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Alfred Miodowicz
Data i miejsce urodzenia 28 czerwca 1929
Poznań
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Okres urzędowania od 13 października 1985
do 3 czerwca 1989
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Alfred Wiktor Miodowicz (ur. 28 czerwca 1929 w Poznaniu) – polski działacz związkowy, polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1947 wstąpił do Związku Walki Młodych, a w 1952 do Związku Młodzieży Polskiej. W latach 1959–1990 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej; w latach 1986–1990 członek Komitetu Centralnego PZPR, w latach 1986–1989 członek Biura Politycznego KC PZPR; w latach 1985–1986 przewodniczący Komisji Wniosków, Skarg i Sygnałów od Ludności KC PZPR.

W 1952 podjął pracę w Hucie im. Lenina, był tam m.in. pierwszym nagrzewnicowym wielkich pieców. Działał w związkach zawodowych. W latach 1983–1987 był przewodniczącym Komitetu Wykonawczego Federacji Hutniczych Związków Zawodowych; w 1984 został przewodniczącym Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. W latach 1985–1986 członek Rady Państwa, w latach 1985–1989 poseł na Sejm PRL IX kadencji.

Przeciwnik Lecha Wałęsy w debacie telewizyjnej 30 listopada 1988. Brał udział po stronie rządowej w obradach Okrągłego Stołu. Składał podczas nich np. wnioski całkowicie wolnych, niekontraktowych wyborów do parlamentu i natychmiastowego zniesienia wszelkiej cenzury słowa i publikacji.

W 1991 został zastąpiony na stanowisku przewodniczącego OPZZ przez Ewę Spychalską. Od 1992 do 1995 był przewodniczącym Ruchu Ludzi Pracy. Należał do władz Światowej Federacji Związków Zawodowych (członek Rady Generalnej). Niespodziewanie definitywnie wycofał się z polityki.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Syn Konstanty (1951–2013) był działaczem opozycji demokratycznej, pułkownikiem oraz posłem AWS, SKL i PO[1]. Córka Dobrosława (1953–1986) była himalaistką, zginęła podczas schodzenia z K2.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ewa Winnicka. Konstanty z Alfredem w tle. „Polityka”. 15 stycznia 2005. 2 (2486). s. 74. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]