Kopalnia Węgla Kamiennego „Staszic”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katowice Giszowiec – KWK „Staszic”
Katowice-Giszowiec – KWK „Staszic”
KWK Staszic
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie na mapie Katowic
Mapa lokalizacyjna Katowic
KWK Staszic
KWK Staszic
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
KWK Staszic
KWK Staszic
Ziemia 50°13′34,3″N 19°02′42,5″E/50,226194 19,045139

Staszickopalnia węgla kamiennego, znajdująca się w Katowicach, w dzielnicy Giszowiec. Aktualnie kopalnia należy do Katowickiego Holdingu Węglowego S.A. i położona jest w samym centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. 1 stycznia 2010 kopalnia „Staszic” została połączona z KWK „Murcki” i otrzymała nazwę KWK „Murcki-Staszic”[1].

Przed połączeniem oddziały wydobywcze kopalni Staszic zatrudniały 3142, a powierzchniowe 842 pracowników[2]. W granicach kopalni pozostawał obszar górniczy o powierzchni 16,61 km[2]. Operatywne zasoby węgla szacowano na ok. 217,578 mln. ton, a przewidywana żywotność kopalni wynosiła ponad 60 lat[2]. W celu obniżenia kosztów administracji w 2010 r. została połączona z kopalnią „Murcki”[3].

Obszar górniczy kopalni „Staszic” graniczy z innymi obszarami, tak więc:

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1955 nastąpiło zwiększenie zapotrzebowania na węgiel, co spowodowało, że wzięto pod uwagę nieeksploatowane jeszcze zapasy w polu „Reserve”, położone na południe od Janowa. W pierwszej chwili rozważano ewentualność wykorzystania zasobów tego pola przez szyby kopalni „Wieczorek”, jednak w roku 1956 postanowiono wybudować odrębną kopalnię, której projekt został zatwierdzony przez Główną Komisję Oceny Projektów Inwestycyjnych Ministerstwa dopiero 5 lutego 1958 roku.

Ministerstwo Górnictwa i Energetyki w polu „Reserve” 2 października 1958 utworzyło dla kopalni „Staszic” teren górniczy Giszowiec, a w terminie 1 stycznia 1959 roku zostało założone przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Kopalnia Węgla Kamiennego „Staszic” w budowie.

Następnie skonstruowano szyby:

  • I – (skip) wydobywczy o głębokości 795m, służący do pozyskiwania urobku.
  • II – wentylacyjny o głębokości 751m, utworzony obok szybu I.
  • III – o głębokości 500m, odprowadzający powietrze, mieszczący się w południowo-wschodniej części obszaru górniczego. Obecnie zlikwidowany.
  • IV – o głębokości 655m, usytuowany na Północnym Wschodzie, obszarze górniczym kopalni Wieczorek.
  • V – o głębokości 571m, ulokowany na północ od szybów głównych.
  • VII – szyb wentylacyjny (wdechowy) do poziomu 900.

20 lipca 1964 roku nastąpiło uroczyste przekazanie kopalni „Staszic” do eksploatacji i rozpoczęcie wydobycia węgla kamiennego.

Pierwszym dyrektorem placówki został mgr inż. Tadeusz Lis (górnik z wieloletnią praktyką), który zmarł 13 maja 1959 roku, jeszcze przed oddaniem kopalni do użytku. Jego następcą został mgr inż. Bogusław Roskosz (absolwent Wydziału Elektro-Mechanicznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie).

Kopalni ze względów symbolicznych nadano imię Stanisława Staszica, człowieka kojarzonego z postępową myślą techniczną i uważanego za prekursora nowoczesnego górnictwa. Nowa kopalnia była podówczas jedną z najbardziej innowacyjnych w polskim przemyśle węglowym i taką pozostała do dziś. Zastosowano w niej najnowsze osiągnięcia techniki i progresywne metody pracy.

Na kopalni do pracy pod ziemią uruchomiono eksperymentalnie zdalnie sterowaną automatyczną ścianę wydobywczą. W miejscach szczególnie narażonych na tąpnięcia i wysoką temperaturę zastępuje ona pracę od 20 do 30 górników, a za pulpitem sterującym zasiada tylko od 2 do 3 pracowników[4][5].

27 stycznia 2007 Janusz Styrylski, kierownik ruchu Zakładu Górniczego, dyrektor Kopalni „Staszic” odebrał Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji w kategorii „polskie przedsiębiorstwo”. Kopalnia otrzymała Złoty Laur za: działanie na rzecz ochrony środowiska, bardzo dobre wyniki finansowe, ciągłą modernizację, wprowadzanie nowoczesnych rozwiązań technicznych dla zwiększenia bezpieczeństwa pracy oraz zwiększenia wydobycia węgla kamiennego[6].

Najważniejsze wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Dudała: Katowicki Holding Węglowy połączy kopalnie Murcki i Staszic. 27.05.2009. [dostęp 2009-10-24].
  2. 2,0 2,1 2,2 www.khw.pl: KWK Staszic (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  3. Jerzy Chromik: Łączenie „Staszica” z „Murckami” przyspieszone o rok (pol.). Trybuna Górnicza. [dostęp 28 października 2009].
  4. Tomasz Głogowski: W kopalni Staszic będzie fedrował robot (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  5. Dziennik Zachodni: E-kopalnie: Zamienią kilof na joystick (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  6. Laurowa gala 2006 (pol.). [dostęp 21 maja 2009].pdf.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Jaros, Henryk Sekuła, Kopalnia „Staszic” 1964-1984, „Śląski Instytut Naukowy” 1984, ISBN 83-7008-056-1.
  • Leszek Jabłoński: Na trasie Balkan Ekspresu – Giszowiec, Nikiszowiec, Szopienice. Przewodnik po dzielnicach Katowic. Katowice: CRUX, 2003, s. 24. ISBN 83-918152-3-4.
  • Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1978, s. 16.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]