Kopalnia Węgla Kamiennego „Staszic”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Katowice Giszowiec – KWK „Staszic”
Katowice-Giszowiec – KWK „Staszic”

Staszickopalnia węgla kamiennego, znajdująca się w Katowicach, w dzielnicy Giszowiec. Aktualnie kopalnia należy do Katowickiego Holdingu Węglowego S.A. i położona jest w samym centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego. 1 stycznia 2010 kopalnia „Staszic” została połączona z KWK „Murcki” i otrzymała nazwę KWK „Murcki-Staszic”[1].

Przed połączeniem oddziały wydobywcze kopalni Staszic zatrudniały 3142, a powierzchniowe 842 pracowników[2]. W granicach kopalni pozostawał obszar górniczy o powierzchni 16,61 km[2]. Operatywne zasoby węgla szacowano na ok. 217,578 mln. ton, a przewidywana żywotność kopalni wynosiła ponad 60 lat[2]. W celu obniżenia kosztów administracji w 2010 r. została połączona z kopalnią „Murcki”[3].

Obszar górniczy kopalni „Staszic” graniczy z innymi obszarami, tak więc:

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1955 nastąpiło zwiększenie zapotrzebowania na węgiel, co spowodowało, że wzięto pod uwagę nieeksploatowane jeszcze zapasy w polu „Reserve”, położone na południe od Janowa. W pierwszej chwili rozważano ewentualność wykorzystania zasobów tego pola przez szyby kopalni „Wieczorek”, jednak w roku 1956 postanowiono wybudować odrębną kopalnię, której projekt został zatwierdzony przez Główną Komisję Oceny Projektów Inwestycyjnych Ministerstwa dopiero 5 lutego 1958 roku.

Ministerstwo Górnictwa i Energetyki w polu „Reserve” 2 października 1958 utworzyło dla kopalni „Staszic” teren górniczy Giszowiec, a w terminie 1 stycznia 1959 roku zostało założone przedsiębiorstwo państwowe pod nazwą Kopalnia Węgla Kamiennego „Staszic” w budowie.

Następnie skonstruowano szyby:

  • I – (skip) wydobywczy o głębokości 795m, służący do pozyskiwania urobku.
  • II – wentylacyjny o głębokości 751m, utworzony obok szybu I.
  • III – o głębokości 500m, odprowadzający powietrze, mieszczący się w południowo-wschodniej części obszaru górniczego. Obecnie zlikwidowany.
  • IV – o głębokości 655m, usytuowany na Północnym Wschodzie, obszarze górniczym kopalni Wieczorek.
  • V – o głębokości 571m, ulokowany na północ od szybów głównych.
  • VII – szyb wentylacyjny (wdechowy) do poziomu 900.

20 lipca 1964 roku nastąpiło uroczyste przekazanie kopalni „Staszic” do eksploatacji i rozpoczęcie wydobycia węgla kamiennego.

Pierwszym dyrektorem placówki został mgr inż. Tadeusz Lis (górnik z wieloletnią praktyką), który zmarł 13 maja 1959 roku, jeszcze przed oddaniem kopalni do użytku. Jego następcą został mgr inż. Bogusław Roskosz (absolwent Wydziału Elektro-Mechanicznego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie).

Kopalni ze względów symbolicznych nadano imię Stanisława Staszica, człowieka kojarzonego z postępową myślą techniczną i uważanego za prekursora nowoczesnego górnictwa. Nowa kopalnia była podówczas jedną z najbardziej innowacyjnych w polskim przemyśle węglowym i taką pozostała do dziś. Zastosowano w niej najnowsze osiągnięcia techniki i progresywne metody pracy.

Na kopalni do pracy pod ziemią uruchomiono eksperymentalnie zdalnie sterowaną automatyczną ścianę wydobywczą. W miejscach szczególnie narażonych na tąpnięcia i wysoką temperaturę zastępuje ona pracę od 20 do 30 górników, a za pulpitem sterującym zasiada tylko od 2 do 3 pracowników[4][5].

27 stycznia 2007 Janusz Styrylski, kierownik ruchu Zakładu Górniczego, dyrektor Kopalni „Staszic” odebrał Złoty Laur Umiejętności i Kompetencji w kategorii „polskie przedsiębiorstwo”. Kopalnia otrzymała Złoty Laur za: działanie na rzecz ochrony środowiska, bardzo dobre wyniki finansowe, ciągłą modernizację, wprowadzanie nowoczesnych rozwiązań technicznych dla zwiększenia bezpieczeństwa pracy oraz zwiększenia wydobycia węgla kamiennego[6].

Najważniejsze wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jerzy Dudała: Katowicki Holding Węglowy połączy kopalnie Murcki i Staszic. 27.05.2009. [dostęp 2009-10-24].
  2. 2,0 2,1 2,2 www.khw.pl: KWK Staszic (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  3. Jerzy Chromik: Łączenie „Staszica” z „Murckami” przyspieszone o rok (pol.). Trybuna Górnicza. [dostęp 28 października 2009].
  4. Tomasz Głogowski: W kopalni Staszic będzie fedrował robot (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  5. Dziennik Zachodni: E-kopalnie: Zamienią kilof na joystick (pol.). [dostęp 21 maja 2009].
  6. Laurowa gala 2006 (pol.). [dostęp 21 maja 2009].pdf.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Jaros, Henryk Sekuła, Kopalnia „Staszic” 1964-1984, „Śląski Instytut Naukowy” 1984, ISBN 83-7008-056-1.
  • Leszek Jabłoński: Na trasie Balkan Ekspresu – Giszowiec, Nikiszowiec, Szopienice. Przewodnik po dzielnicach Katowic. Katowice: CRUX, 2003, s. 24. ISBN 83-918152-3-4.
  • Katowice 1865–1945. Zarys rozwoju miasta. Red. J. Szaflarski, Śląski Instytut Naukowy w Katowicach, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1978, s. 16.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg