Kryteria zbieżności szeregów
Kryteria zbieżności szeregów to grupa twierdzeń pozwalających ustalić, czy dany szereg jest zbieżny, czy nie. Jeżeli szereg spełnia warunki podane w kryterium, to przesądza to o jego zbieżności lub rozbieżności. Większość kryteriów dostarcza jedynie warunki konieczne na zbieżności lub rozbieżności szeregu (wyjątkiem jest warunek Cauchy'ego dla szeregów). Oznacza to, że w pewnych sytuacjach kryteria nie dostarczają informacji pozwalającej na ocenę zbieżności szeregów. Zaletą kryteriów zbieżności jest względna łatwość ich sprawdzenia i szerokie zastosowanie praktyczne. Korzystając z kryteriów zbieżności, zwykle wyliczamy pomocnicze wielkości związane z szeregiem i na tej podstawie wydajemy osąd.
Niech
będzie szeregiem liczbowym, tzn. o wyrazach rzeczywistych lub zespolonych.
Spis treści |
Warunek konieczny zbieżności [edytuj]
Podstawowym kryterium zbieżności szeregu jest warunek konieczny zbieżności. Pozwala on stwierdzić kiedy dany szereg nie jest zbieżny. Badanie problemu zbieżności szeregu powinno się zaczynać od sprawdzenia tego kryterium, a jeśli warunek konieczny jest spełniony przejść do kolejnych kryteriów.
Warunek konieczny zbieżności szeregu: Jeśli wyraz ogólny
szeregu
nie zbiega do 0, symbolicznie
, to szereg ten jest rozbieżny.
Przykład. Szereg
jest rozbieżny, gdyż
.
Jeśli
, to warunek konieczny nie rozstrzyga, czy szereg jest zbieżny czy nie i trzeba użyć innego kryterium. Na przykład szereg harmoniczny
jest rozbieżny mimo, że
.
Przykład. Aby wyznaczyć granicę
rozważmy szereg
. Korzystając z kryterium d'Alemberta nietrudno pokazać, że szereg ten jest zbieżny. Zatem na mocy warunku koniecznego zbieżności szeregu otrzymujemy, że
.
Warunek Cauchy'ego zbieżności [edytuj]
Dla szeregów liczbowych zachodzi następujący warunek zbieżności, pochodzący od Cauchy'ego:
Szereg liczbowy
jest zbieżny wtedy i tylko wtedy, gdy:
Jest to równoważne temu, że ciąg sum częściowych
szeregu
jest ciągiem Cauchy'ego.
Zbieżność bezwzględna [edytuj]
Szereg
nazywamy zbieżnym bezwzględnie, jeżeli zbieżny jest szereg
. Jeżeli dany szereg jest zbieżny bezwzględnie, to jest on zbieżny również w zwykłym sensie.
Dowód. Załóżmy, że
jest zbieżny. Spełnia on warunek Cauchy'ego, tzn. dla każdej liczby
istnieje liczba
taka, że

dla dowolnych
. Ponieważ
, więc szereg
także spełnia warunek Cauchy'ego, czyli jest zbieżny.
Powyższe rozróżnienie jest istotne, może się bowiem zdarzyć, że dany szereg jest zbieżny, lecz nie jest zbieżny bezwzględnie – mówimy wtedy, że szereg jest zbieżny warunkowo. Twierdzenie Riemanna mówi, że można tak poprzestawiać wyrazy szeregu warunkowo zbieżnego liczb rzeczywistych, aby jako sumę nowego szeregu otrzymać dowolną, z góry zadaną liczbę (zobacz: szereg).
Wszystkie poniższe twierdzenia rozstrzygają o zbieżności bezwzględnej szeregu
. Zauważmy, że zbieżność szeregu
jest równoważna zbieżności szeregu
, gdzie
jest dowolną liczbą naturalną. Oznacza to, że zbieżność szeregu nie zależy od skończonej liczby jego wyrazów. Ta obserwacja pozwala na nieznaczne wzmocnienie poniższych kryteriów, przez dopisanie, że pewne warunki zachodzą dla dostatecznie dużych n, tzn istnieje liczba
taka, że pewien warunek zachodzi dla
. W kryteriach d'Alemberta i Raabego wystarczy założyć, że
zachodzi dla dostatecznie dużych n. W kryterium porównawczy wystarczy założyć, że
zachodzi dla dostatecznie dużych n. W kryterium całkowym wystarczy założyć, że
jest funkcją monotonicznie malejącą dla
, gdzie
jest pewną stałą.
Kryterium d'Alemberta [edytuj]
Kryterium d'Alemberta: Załóżmy, że
dla każdego
. Jeżeli
, to szereg
jest zbieżny; jeżeli istnieje liczba
taka, że nierówność
zachodzi dla wszystkich
większych od
, to szereg
jest rozbieżny.
Kryterium nie przesądza o zbieżności lub rozbieżności szeregu w przypadku, gdy granica
jest równa 1. Warto zauważyć, że warunek
(podobnie jak
) implikuje, że istnieje
taka, że nierówność
zachodzi dla wszystkich
, a zatem implikuje rozbieżność szeregu
.
W przypadku, gdy szereg
ma wyrazy dodatnie kryterium d'Alemberta można zapisać w następującej uproszczonej i łatwiejszej do zapamiętania formie:
szereg
jest zbieżny
szereg
jest rozbieżny
kryterium nie rozstrzyga
Dowód: Załóżmy, że
. Oznacza to, że istnieją liczby
oraz
takie, że dla każdego
mamy
. Zatem
dla każdego
. Stąd otrzymujemy
dla każdego
. Szereg

jest zbieżny, gdyż jest szeregiem geometrycznym o ilorazie
. Jest on zbieżną majorantą szeregu
.
Na mocy kryterium porównawczego szereg
jest zbieżny, co implikuje zbieżność szeregu
.
Załóżmy teraz, że istnieje liczba
taka, że nierówność
zachodzi dla wszystkich
większych od
. Oznacza to, że
dla
, czyli

To oznacza, że ciąg
nie zbiega do zera. Zatem szereg
nie jest zbieżny, bo nie spełnia warunku koniecznego zbieżności szeregów.
Przykład 1. Kryterium d'Alemberta jest szczególnie pomocne, gdy wyraz ogólny
szeregu
zawiera symbol silni. Rozważmy następujący przykład
.
Wyraz ogólny tego szeregu jest postaci
. Mamy
.
Zatem korzystając z faktu, że
otrzymujemy
, co dowodzi zbieżności rozważanego szeregu.
Przykład 2. Kryterium d'Alemberta nie pozwala rozstrzygnąć czy szereg
jest zbieżny, gdy
. Aby to zilustrować rozważmy dwa szeregi
i
, gdzie
i
. Wówczas
. Jednak
jest rozbieżny jako szereg harmoniczny, a
jest zbieżny, jako szereg harmoniczny rzędu 2.
Kryterium Raabego [edytuj]
Jeżeli kryterium d'Alemberta nie rozstrzyga czy dany szereg jest zbieżny lub rozbieżny, warto skorzystać z kryterium Raabego:
szereg
jest zbieżny
szereg
jest rozbieżny
kryterium nie rozstrzyga
Należy zwrócić uwagę na fakt, że, aby szereg był zbieżny, granica z kryterium Raabego musi być większa od 1 – inaczej niż w przypadku kryterium d'Alemberta i Cauchy'ego.
Kryterium Kummera [edytuj]
Szereg
dla którego dla dostatecznie dużych n
jest zbieżny wtedy i tylko wtedy, gdy istnieją ciąg liczb dodatnich
i stała
takie, że dla dostatecznie dużych n zachodzi:
Dla ciągu
wynika stąd pierwsza część kryterium d'Alemberta.(bo
)
Dla ciągu
wynika stąd pierwsza część kryterium Raabego.(bo
)
Kryterium Cauchy'ego [edytuj]
Kryterium Cauchy'ego (nazywane także kryterium pierwiastkowym Cauchy'ego dla odróżnienia od kryterium całkowego Cauchy'ego): Jeżeli granica ciągu
istnieje i jest mniejsza od 1, to szereg
jest zbieżny; jeżeli granica ta jest większa od 1, szereg jest rozbieżny.
Jak w przypadku poprzedniego kryterium, jest to wersja uproszczona. Wersja subtelniejsza mówi, że jeśli granica górna ciągu
jest mniejsza od 1, to szereg jest zbieżny; jeżeli granica dolna jest większa od 1, to szereg jest rozbieżny.
Dowód. Załóżmy, że
. To oznacza, że istnieją liczby
i
takie, że
dla każdego
. To oznacza, że
dla
, czyli
,
co dowodzi zbieżności bezwzględnej szeregu
.
Załóżmy teraz, że
(1) istnieje liczba
taka, że
dla
.
Wówczas
dla
, więc szereg
jest rozbieżny, bo nie spełnia warunku koniecznego zbieżności szeregów. Zauważmy, że warunki
oraz
implikują warunek (1) i w konsekwencji implikują rozbieżność szeregu
.
Przykład 1. W zastosowaniach kryterium Cauchy'ego przydatna jest znajomość następujących granic:
oraz
dla
. Rozważmy szereg
. Wówczas
Zatem na mocy kryterium Cauchy'ego szereg
jest zbieżny.
Przykład 2. Kryterium Cauchy'ego nie pozwala rozstrzygnąć czy szereg
jest zbieżny, gdy
. Aby to zilustrować rozważmy dwa szeregi
i
, gdzie
i
. Wówczas
(korzystamy z faktu, że
). Jednak
jest rozbieżny jako szereg harmoniczny, a
jest zbieżny, jako szereg harmoniczny rzędu 2.
Twierdzenie. Kryterium Cauchy'ego jest silniejsze niż kryterium d'Alemberta, tzn. jeśli szereg
spełnia warunek kryterium d'Alemberta, to spełnia też warunek Cauchy'ego, ale nie na odwrót.
Dowód. Załóżmy, że
spełnia warunek kryterium d'Alemberta, tzn.
. Wówczas istnieją liczba
oraz
taka, że
dla dowolnego
. Wówczas
dla każdego
. Zatem
.
Twierdzenia tego nie da się odwrócić, co ilustruje następujący przykład.
Przykład 3. Rozważmy szereg
Wówczas ogólny wyraz tego szeregu jest postaci
. Zauważmy, że
oraz
. Zatem na mocy kryterium Cauchy'ego szereg
jest zbieżny. Z drugiej strony
dla każdego
, co pokazuje, że szereg
nie spełnia warunku z kryterium d'Alemberta.
Kryterium całkowe [edytuj]
Szereg o wyrazie ogólnym
jest zbieżny, jeżeli
jest funkcją monotonicznie malejącą i całka niewłaściwa
jest zbieżna; natomiast jeżeli całka ta jest rozbieżna, to szereg o wyrazie ogólnym
jest rozbieżny. Przy tym dolną granicę całkowania a należy tak obrać, żeby funkcja
w przedziale
była oznaczona i nie miała punktów nieciągłości.
Kryterium porównawcze [edytuj]
Niech
i
będą szeregami o wyrazach nieujemnych. Jeśli
dla każdego
, to
(i) jeśli
jest zbieżny, to
jest zbieżny;
(ii) jeśli
jest rozbieżny, to
jest rozbieżny.
Dowód: Na początek zauważmy, że implikacja (ii) wynika z (i) na mocy tautologii
. Pokażemy (i). W tym celu załóżmy, że
jest zbieżny do pewnej liczby
. Oznacza to, że
.
Skoro
dla każdego
, to
dla każdego
. Skoro ciąg
jest zbieżny, to jest ograniczony. Zatem ograniczony jest też ciąg
. Pokażemy, że ciąg
jest monotoniczny. Niech
. Wtedy
. To pokazuje, że
jest niemalejący i ograniczony, a zatem zbieżny. To oznacza, że zbieżny jest szereg
.
Implikacje (i) oraz (ii) te nie dają się odwrócić. Niech
i
dla każdego
. Wówczas
oraz
oraz
. To pokazuje, że jeśli
, to z rozbieżności
nie wynika rozbieżność
, a ze zbieżności
nie wynika zbieżność
.
Warunek
dla każdego
można osłabić zakładając jedynie, że istnieje liczba
taka, że dla każdego
mamy
(mówimy wtedy, że nierówność
zachodzi dla prawie wszystkich
).
Stosowanie tego kryterium wymaga pewnego zasobu szeregów, o których wiadomo, że są zbieżne. Często wygodnie jest porównywać dany szereg z szeregiem harmonicznym lub geometrycznym.
Kryterium zagęszczania [edytuj]
Następujące proste kryterium również pochodzi od Cauchy'ego. Załóżmy, że szereg
jest taki, że ciąg
jest malejący, a
jest liczbą naturalną większą od 1. Jeżeli zbieżny jest szereg
, to zbieżny jest szereg
.
Kryterium porównawcze w wersji granicznej (nazywane też kryterium ilorazowym.) [edytuj]
Jeżeli mamy szeregi
,
i jeden z nich jest zbieżny, oraz
, to drugi również jest zbieżny. Podobnie gdy jeden z szeregów jest rozbieżny, a granica ta jest skończona i dodatnia, możemy wnioskować, że drugi również jest rozbieżny.
Ponadto:
Jeżeli
i
jest zbieżny, to
jest zbieżny.
Jeżeli
i
jest zbieżny, to
jest zbieżny.
Szeregi o wyrazach dowolnych [edytuj]
Kryterium Leibniza [edytuj]
Jeżeli ciąg
spełnia następujące dwa warunki:
,- ciąg
jest nierosnący,
to szereg
jest zbieżny.
Dowód: Z założenia wynika, że
. Rozważmy podciąg ciągu sum częściowych postaci
. Pokażemy, że ciąg ten jest niemalejący i ograniczony z góry, a zatem zbieżny. Mamy
(ciąg jest niemalejący)
oraz
(ciąg jest ograniczony).
Niech
. Aby zakończyć dowód trzeba pokazać, że
. Mamy
.
Kryterium Abela [edytuj]
Jeżeli szereg
jest zbieżny, a ciąg
jest monotoniczny i ograniczony, to szereg
jest zbieżny.
Kryterium Dirichleta [edytuj]
Jeżeli ciąg sum częściowych
szeregu
jest ograniczony, a ciąg
jest monotoniczny i zbieżny do 0, to szereg
jest zbieżny.

.
jest nierosnący,
(ciąg jest niemalejący)
(ciąg jest ograniczony).
.