Kuomintang
| Ten artykuł od 2011-07 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Pomieszanie z poplątaniem, brak konkretnych informacji o genezie partii, działalności w okresie międzywojennym, nieopisana działalność na Tajwanie po 1949 r., przerośnięta sekcja o incydencie 28 lutego. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Kuomintang | |
| Nazwa chińska | |
| Hanyu pinyin | Zhōngguó Guómíndǎng |
| Wade-Giles | Chung-kuo Kuo-min-tang |
| Zn. tradycyjne | 中國國民黨 |
| Zn. uproszczone | 中国国民党 |
Kuomintang (KMT) lub Guomindang (GMD) (po polsku "Chińska Partia Narodowa") – partia (pierwotnie reprezentująca tzw. chiński socjalizm) utworzona w Chinach w 1912 przez Song Jiaorena. Wygrała wybory do parlamentu w lutym 1913. W październiku prezydent Chin Yuan Shikai nakazał rozwiązanie Kuomintangu i usunięcie jego członków z parlamentu. (zobacz Historia Chin).
Spis treści |
Utworzenie Kuomintangu [edytuj]
Partia została odtworzona przez Sun Jat-sena w 1919 i stała się partią rządzącą w południowych regionach. Za rządów Sun Jat-sena partia współpracowała ze Związkiem Radzieckim i Komunistyczną Partią Chin. W 1925 Sun Jat-sen zmarł, a przywództwo objął dotychczasowy głównodowodzący armii Czang Kaj-szek. W lecie 1925 Kuomintang odniósł znaczne sukcesy militarne, lecz wybuchły też walki wewnętrzne między komunistyczną a narodową frakcją, które zakończyły się zerwaniem współpracy ze Związkiem Radzieckim przez Czang Kaj-szeka w marcu 1926. Do 1928 Kuomintang opanował prawie całe Chiny.
Udział sił nacjonalistycznych w II wojnie chińsko-japońskiej [edytuj]
Wojna domowa i utrata Chin [edytuj]
Choć lokalne walki trwały przez cały czas, wojna domowa na pełną skalę z wspieranymi przez Związek Radziecki komunistami wybuchła dopiero w 1945. Do 1949 komuniści opanowali większość Chin, Kuomintang został u władzy jedynie w prowincji Tajwan.
Powstanie ludności na Tajwanie przeciwko Kuomintangowi w 1947 r. [edytuj]
W 1945 roku wyspa Tajwan zajmowana od 1895 roku przez Japonię powróciła pod panowanie chińskie. KMT ustanowiło administrację, na czele której stanął generalny gubernator Chen Yi. Przybyli z kontynentu urzędnicy dość szybko dali się poznać od złej strony pogardzając miejscową ludnością i dyskryminując m.in. w dziedzinie ekonomicznej. Skonfiskowane Japończykom setki zakładów przemysłowych i kopalni oraz dziesiątki tysięcy domów trafiały do rodzin lub znajomych urzędników i wojskowych. Powszechny nepotyzm i korupcja lokalnych władz opanowanych całkowicie przez KMT oraz brutalność policji dodatkowo zaogniały sytuację.
27 lutego 1947 roku chińscy agenci z Biura Monopolu Tytoniowego w Tajpej podczas akcji przeciwko nielegalnym handlarzom ciężko pobili kobietę sprzedającą papierosy. Kiedy wzburzony wydarzeniem tłum Tajwańczyków ruszył przeciwko agentom ci otworzyli ogień zabijając jedną osobę i raniąc wiele innych. W dniu 28 lutego 1947 wielotysięczna grupa demonstrantów udała się pod siedzibę gubernatora domagając się aresztowania sprawców. Jednak w odpowiedzi policja i żandarmeria użyła broni strzelając do zgromadzonych ludzi z karabinów maszynowych. Gubernator Chen Yi na obszarze całej wyspy wprowadził stan wyjątkowy.
Tajwańczycy spontanicznie zorganizowali oddziały, które zdobyły broń z magazynów wojskowych i przystąpili do walki ze znienawidzonym reżimem Kuomintangu. Przestraszony obrotem sytuacji Czang Kaj-szek wysłał na wyspę dodatkowe oddziały wojska i rozkazał bezwzględne rozprawienie się z buntownikami. Żołnierze szybko poradzili sobie z uzbrojonymi powstańcami i zaczęła się masakra miejscowej ludności cywilnej często nie mającej nic wspólnego ze zbrojnym buntem. Otwierano ogień z ciężarówek do każdego podejrzanego człowieka zabijając w ten sposób wiele osób. Schwytani powstańcy i cywile uznani za sympatyków rebelii byli rozstrzeliwani w masowych egzekucjach bez sądu. Ofiarą tortur, egzekucji i uwięzienia bez sądu padło 140 000 Tajwańczyków. Z tej liczby zostało z rąk żołnierzy reżimu Kuomintangu zamordowanych około 30 000 ludzi.
Wydarzenia te często określane mianem "incydentu 28 lutego" doprowadziły do ustanowienia całkowitego zdominowania Tajwanu przez Chińczyków z kontynentu, którzy zasilali kadry miejscowego Kuomintangu kontrolującego nie tylko życie polityczne, armię, policję, sądownictwo i administrację ale i takie dziedziny jak gospodarka, media, edukacja i kultura. Doprowadziło to do wywołania trwałego podziału między stanowiącymi mniejszość (12% ogółu) Chińczykami kontynentalnymi, a zepchniętą na margines większością (86%) Chińczyków tajwańskich (rodowici Tajwańczycy wywodzący się z chińskich osadników przybyłych na wyspę w XVII i XVIII wieku). Stopniowa liberalizacja reżimu KMT w latach 80. pozwoliła na powolną emancypację tajwańskich Chińczyków aż do pełnego równouprawnienia w początkach lat 90. Demokratyzacja przyniosła ze sobą nie tylko wolność polityczną, ale i otworzyła zakazaną wcześniej dyskusję na temat niepodległości Tajwanu (obecnie w dalszym ciągu Republika Chińska).
Kuomintang obecnie [edytuj]
Kuomintang do dzisiaj jest jedną z największych partii Republiki Chińskiej. Wchodzi w skład koalicji Niebieskich. Przewodniczącym partii jest od 2009 Ma Ying-jeou.
Przewodniczący Kuomintangu [edytuj]
- Song Jiaoren (1912-1913)
- Sun Jat-sen (1913-1914 i 1919-1925)
- Zhang Renjie (1925-1926)
- Hu Hanmin (1927-1931)
- Wang Jingwei (1931-1933)
- Czang Kaj-szek (1933-1975)
- Chiang Ching-kuo (1975–1988)
- Lee Teng-hui (1988-2000)
- Lien Chan (2000-2005)
- Ma Ying-jeou (2005-2007)
- Wu Po-hsiung (2007) (tymczasowo)
- Chiang Pin-kung (2007) (tymczasowo)
- Wu Po-hsiung (2007–2009)
- Ma Ying-jeou (od 2009)
Zobacz też [edytuj]
Znani działacze
historyczne siły zbrojne
- Armia Narodowo-Rewolucyjna (國民革命軍, Guómín Gémìng Jūn – rządowa armia Kuomintangu)
- Latające Tygrysy Chennaulta (Flying Tigers – amerykańskie lotnictwo wspierające siły powietrzne Republiki Chińskiej w walce z Japończykami)
Pozostałe
- Centralne Biuro Analiz i Statystyki (policja polityczna Kuomintangu)
- Rewolucyjny Komitet Chińskiego Kuomintangu (jedna z tzw. partii demokratycznych działających w ChRL).
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna strona partii (po angielsku, chińsku i japońsku)
|
|||||||||||||