Chińska wojna domowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chińska wojna domowa
China, Mao (2).jpg
Mao Zedong ogłasza powstanie Chińskiej Republiki Ludowej, 1 października 1949 roku
Czas 12 kwietnia 19271 października 1949
Miejsce Chiny
Terytorium Azja
Przyczyna niestabilność polityczna Chin
Wynik zwycięstwo komunistów
Strony konfliktu
Naval Jack of the Republic of China.svg Kuomintang Flag of the Chinese Communist Party.svg Komunistyczna Partia Chin
Dowódcy
Czang Kaj-szek

Chen Cheng

Mao Zedong

Deng Xiaoping
Zhu De
Peng Dehuai
Lin Biao
Liu Bocheng

Siły
1 490 000 żołnierzy (1949) 4 000 000 żołnierzy (1949)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Chińska wojna domowa (1927–1950)wojna domowa między chińskimi komunistami i narodowcami z Kuomintangu, która trwała od kwietnia 1927 do maja 1950 roku.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Przebieg wojny skomplikowało wkroczenie do Republiki Chińskiej Japończyków, którzy w 1931 roku zajęli Mandżurię, a w 1937 roku zaatakowali centralne Chiny. Ostatecznie przeciwne strony zjednoczyły się w walce z agresorem i wojna domowa została na dziewięć lat wstrzymana.

Wojna wkroczyła w decydującą fazę po zakończeniu II wojny światowej i kapitulacji Japonii latem 1945 roku. Komuniści stopniowo zdobyli przewagę i 1 października 1949 roku Mao Zedong proklamował w Pekinie powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Dzień ten jest uważany za formalny koniec chińskiej wojny domowej, choć walki trwały do maja 1950 roku.

Związany z Kuomintangiem pokonany rząd Republiki Chińskiej ewakuował się na Tajwan, razem z ok. 1,5 milionem swoich zwolenników.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]