Kusacz duży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kusacz duży
Tinamus major[1]
(J. F. Gmelin, 1789)
Kusacz duży
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd paleognatyczne
Rząd kusacze
Rodzina kusacze
Rodzaj Tinamus
Gatunek kusacz duży
Synonimy
  • Tetrao major J. F. Gmelin, 1789[2]
Podgatunki
  • T. m. robustus P. L. Sclater & Salvin, 1868
  • T. m. percautus van Tyne, 1935
  • T. m. fuscipennis Salvadori, 1895
  • T. m. brunneiventris Aldrich, 1937
  • T. m. castaneiceps Salvadori, 1895
  • T. m. saturatus Griscom, 1929
  • T. m. zuliensis Osgood & Conover, 1922
  • T. m. latifrons Salvadori, 1895
  • T. m. major (J. F. Gmelin, 1789)
  • T. m. serratus (von Spix, 1825)
  • T. m. olivascens Conover, 1937
  • T. m. peruvianus Bonaparte, 1856
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Kusacz duży (Tinamus major) – gatunek dużego ptaka z rodziny kusaczy (Tinamidae). Występuje w Centralnej i Południowej Ameryce.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Średnia długość ciała kusacza dużego wynosi 43 cm. Ptak waży zwykle około 1100 g i jest rozmiarów małego indyka. Upierzenie szaro-brązowe z wyjątkiem dwóch bledszych i bardziej szarych obszarów poniżej, na udach.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilkanaście podgatunków[4][2], zwykle różniących się ubarwieniem:

  • T. major robustus – południowo-wschodni Meksyk, Gwatemala, Honduras.
  • T. major percautus – południowy Meksyk, północna Gwatemala, Belize.
  • T. major fuscipennis – północna Nikaragua do zachodniej Panamy.
  • T. major brunneiventris – południowo-środkowa Panama.
  • T. major castaneiceps – południowo-zachodnia Kostaryka, zachodnia Panama.
  • T. major saturatus – wschodnia Panama, północno-zachodnia Kolumbia.
  • T. major zuliensis – północno-wschodnia Kolumbia, północna Wenezuela.
  • T. major latifrons – południowo-zachodnia Kolumbia, zachodni Ekwador.
  • T. major major – wschodnia Wenezuela do północno-wschodniej Brazylii.
  • T. major serratus – północno-zachodnia Brazylia.
  • T. major olivascens – Brazylia.
  • T. major peruvianus – południowo-wschodnia Kolumbia do Boliwii i zachodniej Brazylii.

Przypisy

  1. Tinamus major w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Great Tinamou (Tinamus major) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 14 lipca 2012].
  3. Tinamus major. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Order Tinamiformes (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 14 lipca 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Brennan, P. T. R. (2004). Techniques for studying the behavioral ecology of forest-dwelling tinamous (Tinamidae). Ornitologia Neotropical 15(Suppl.) 329-337.
  • Stiles and Skutch, A guide to the birds of Costa Rica. ISBN 0-8014-9600-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]