Longin Janeczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Polska Longin Janeczek
Imię i nazwisko Longin Jan Janeczek
Data i miejsce
urodzenia
3 sierpnia 1920
Łódź, Polska
Data i miejsce
śmierci
11 lutego 2001
Warszawa, Polska
Pozycja napastnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała 81 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1936-1938
1938-1939
1946-1947
1947-1950
1950-1957
Tramwajarz Łódź
ŁKS Łódź
Pafawag Wrocław
ŁKS Łódź
Legia Warszawa




55 (18)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
Reprezentacja Polski

Longin Jan Janeczek (ur. 3 sierpnia 1920 w Łodzi, zm. 11 lutego 2001 w Warszawie) - polski piłkarz i trener piłkarski; podpułkownik Wojska Polskiego.

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek Tramwajarza Łódź, z którego pod koniec lat 30. trafił do Łódzkiego Klubu Sportowego.

W czasie II wojny światowej brał udział w konspiracyjnych rozgrywkach ligowych w Łodzi, broniąc barw drużyny Wicher.

Po wojnie przez 1 rok grał w Pafawagu Wrocław, po czym wrócił "na stare śmiecie" do ŁKS Łódź. W jego barwach występował do 1950 roku, strzelając w I lidze 32. bramki. 3 czerwca 1948 roku popisał się Hat-trick'iem w wygranym 6:2, derbowym meczu z Widzewem Łódź.

Jego następnym i ostatnim zarazem klubem w karierze była Legia Warszawa, z którą w latach 1955 i 1956 zdobył podwójne mistrzostwo oraz Puchar Polski.

Trener[edytuj | edytuj kod]

Na początku swej kariery trenerskiej szkolił młodzież Legii Warszawa. W 1962 roku wraz z jej juniorami zdobył wicemistrzostwo Polski, przegrywając w finale ze swoim byłym klubem, ŁKS Łódź.

W latach 1964 oraz 1966, już jako trener seniorów Wojskowych, sięgnął po Puchar Polski. W latach 1966-1967 oraz 1976 był pierwszym szkoleniowcem Łódzkiego Klubu Sportowego. Ponadto prowadził również Jagiellonię Białystok, Ursusa Warszawa oraz Zawiszę Bydgoszcz.