Franciszek Smuda

Franciszek Smuda
Imię i nazwisko	Franciszek Smuda
Data i miejsce urodzenia	22 czerwca 1948 Lubomia, Polska
Pseudonim	Franz
Pozycja	Obrońca
Informacje klubowe
Obecny klub	Polska (selekcjoner)
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1962–1967 1967–1969 1970 1970–1971 1971–1974 1975 1975–1977 1978 1978 1978 1980–1982 1982	Unia Racibórz Odra Wodzisław Śl. Stal Mielec Piast Gliwice Vistula Garfield Harford Beicentennials Legia Warszawa Oakland Stompers Los Angeles Aztecs San Jose Earthquakes SpVgg Fürth VfR Coburg	20 (3) 33 (0) 2 (0) 13 (0) 10 (0)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1983 1984–1987 1988 1989–1990 1990–1992 1993 1993–1995 1995–1998 1998–1999 1999–2001 2001–2002 2002 2002–2003 2003–2004 2004 2004-2005 2005–2006 2006–2009 2009 2009–	VfR Coburg ASV Forth FC Herzogenaurach Altay S.K. Konyaspor FFV Wendelstein Stal Mielec Widzew Łódź Wisła Kraków Legia Warszawa Wisła Kraków Widzew Łódź Piotrcovia Piotrków Trybunalski Widzew Łódź Omonia Nikozja Odra Wodzisław Śl. Zagłębie Lubin Lech Poznań Zagłębie Lubin Polska
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Franciszek Smuda w Wikicytatach

Franciszek Smuda (ur. 22 czerwca 1948 w Lubomi w powiecie wodzisławskim) – polski trener piłkarski. Największe sukcesy odnosił w Widzewie Łódź, Wiśle Kraków i Lechu Poznań. Jako piłkarz grał m.in. w Odrze Wodzisław i Legii Warszawa. Od 17 maja 2006 do 4 czerwca 2009 pełnił funkcję trenera Lecha Poznań. Od 29 października 2009 roku selekcjoner polskiej reprezentacji narodowej w piłce nożnej.

Kariera piłkarska

Jako piłkarz występował najczęściej na pozycji stopera. Nie odniósł większych sukcesów. Jego pierwszym klubem była Unia Racibórz. Później był zawodnikiem w Odrze Wodzisław i Ruchu Chorzów. W I lidze zadebiutował jako piłkarz Stali Mielec w sezonie 1970/1971. Następnie grał w Piaście Gliwice, przez krótki czas w polonijnej Vistula Garfield w USA oraz w występującym w amerykańskiej lidze NASL Hartford Bi-Centennials. W 1975 powrócił do Polski, by przez trzy sezony bronić barw stołecznej Legii. Później grał jeszcze w trzech innych klubach NASL, a karierę zawodniczą zakończył w RFN, gdzie następnie zamieszkał.

Kariera trenerska

Pracę szkoleniową zaczął od prowadzenia drużyn występujących w niższych ligach niemieckich, z którymi nie osiągnął szczególnych sukcesów. Pod koniec lat osiemdziesiątych wyjechał do Turcji, gdzie w tym samym czasie pracę znalazło wielu szkoleniowców z RFN, którzy przenosili niemiecką myśl trenerską na tamtejszy grunt. Smuda spędził w Turcji 4 lata, trenując Altay Izmir i Konyaspor. W 1993 powrócił do Polski, by ratować broniącą się przed spadkiem z I ligi Stal Mielec. W ciągu prawie dwóch sezonów pracy w Mielcu udało mu się dwukrotnie utrzymać drużynę Stali w ekstraklasie.

Widzew Łódź

W maju 1995 objął funkcję trenera jednej z czołowych drużyn ligi, Widzewa Łódź, z którym na koniec sezonu 1994/1995 zajął drugie miejsce w ekstraklasie, ustępując jedynie warszawskiej Legii. W następnym sezonie prowadzona przez Smudę drużyna nie przegrała ani jednego spotkania, pewnie zmierzając do mistrzowskiego tytułu, o zdobyciu którego w praktyce przesądziło zwycięstwo 2:1 odniesione w Warszawie nad Legią. Sezon 1995/1996 był również popisem strzeleckim Marka Koniarka, który zdobył tytuł króla strzelców ekstraklasy, strzelając 29 bramek. W sezonie 1996/1997 wzmocniona drużyna Widzewa przystąpiła do eliminacji Ligi Mistrzów, w których niespodziewanie wyeliminowała faworyzowaną drużynę Mistrzów Danii Brøndby IF. Widzew znalazł się w silnie obsadzonej grupie, razem z Atlético Madryt, Borussią Dortmund oraz Steauą Bukareszt. Smudzie nie udało się jednak poprowadzić swojej drużyny do awansu, a Widzew zakończył udział w Lidze Mistrzów na trzecim miejscu w grupie. Łódzkim piłkarzom udało się jednak powtórzyć wyczyn sprzed roku i ponownie sięgnąć po tytuł Mistrza Polski. Wraz z odejściem kilku czołowych graczy i odpadnięciem w eliminacjach Ligi Mistrzów w nowym sezonie rozpoczął się kryzys łódzkiej drużyny. Na finiszu rozgrywek ligowych widzewiacy zajęli czwarte miejsce, tracąc szansę na występy w europejskich pucharach. Wkrótce potem Smuda przeniósł się do Wisły Kraków. Bez większych sukcesów wracał do przeżywającego kryzys Widzewa w późniejszych latach, kolejno w 2002, 2003 i 2004.

Wisła Kraków

Smuda jeszcze pod koniec sezonu 1997/98 zapewnił sobie posadę szkoleniowca Wisły Kraków. Jako trener krakowskiej Wisły Smuda zdobył kolejny tytuł Mistrza Polski. Niestety Wisła została wyłączona przez UEFA z udziału w europejskich rozgrywkach w ramach kary za zranienie nożem przez kibica "Miśka" w meczu Pucharu UEFA z AC Parma włoskiego zawodnika Dino Baggio. We wrześniu 1999, mimo udanego startu w nowym sezonie, po zaledwie jednej porażce, Smuda został niespodziewanie zdymisjonowany ze stanowiska. Funkcję trenera krakowskiej drużyny objął ponownie po niezbyt udanej przygodzie z Legią w czerwcu 2001. Rywalizację o awans do Ligi Mistrzów przegrał z FC Barcelona. Po ligowych porażkach z Polonią Warszawa i Legią w marcu 2002 został zastąpiony przez Henryka Kasperczaka.

Legia Warszawa

Wkrótce po odejściu z Wisły we wrześniu 1999 Smuda został zatrudniony w Legii Warszawa jako następca słabo spisującego się na stanowisku trenera Dariusza Kubickiego. Wbrew oczekiwaniom Smuda nie osiągnął jednak sukcesów z Legią, nie udało mu się zakwalifikować do europejskich pucharów, a po porażce 0:4 z Zagłębiem Lubin w marcu 2001 został zwolniony ze stanowiska.

Inne kluby

Smuda przez pewien czas był również szkoleniowcem Piotrcovii Piotrków Trybunalski oraz cypryjskiej Omonii Nikozja. Był kandydatem na trenera reprezentacji Gabonu. Od 2004 ponownie prowadził drużyny w polskiej ekstraklasie. Przyczynił się do utrzymania w ekstraklasie Odry Wodzisław Śląski. Praca w Odrze była dla trenera powrotem w rodzinne strony, stąd też była wyjątkowa i wiązała się z dużą presją. W barażach o Ekstraklasę Odra walczyła z Widzewem Łódź, mecz ten dla trenera Smudy był szczególny, z jednej strony był on trenerem swojej Oderki z drugiej prowadzona przez niego Odra grała przeciw Widzewowi- drużynie z którą jako trener odnosił swoje największe sukcesy. Ostatecznie prowadzona przez niego Odra wygrała dwumecz barażowy i utrzymała się w Ekstraklasie. Rok później po przejściu do Zagłębia Lubin zajął z nim 3. miejsce, zdobywając promocję do Pucharu UEFA.

Lech Poznań

W maju 2006 objął funkcję trenera Lecha Poznań. W pierwszym sezonie pracy zdobył z klubem 6., a rok później 4. miejsce w lidze. Po zakończeniu sezonu 2007/2008 klub uzyskał promocję do Pucharu UEFA (dzięki rezygnacji Dyskobolii Grodzisk). Drużyna Franciszka Smudy wyeliminowała kolejno Xəzər Lenkoran, Grasshoppers Zurych oraz Austrię Wiedeń i awansowała do fazy grupowej. Tam Lech nie dał się pokonać wyżej notowanym drużynom AS Nancy (2:2) i Deportivo La Coruña (1:1), a po wygranym wyjazdowym meczu z Feyenoordem Rotterdam (1:0) zajął 3. miejsce w grupie i awansował do 1/16 finału Pucharu UEFA. Lech Poznań jest pierwszą polską drużyną, która awansowała do tej fazy turnieju po wprowadzeniu rozgrywek grupowych. W 2009 sięgnął po swój pierwszy w karierze Puchar Polski, po zwycięstwie Lecha z Ruchem Chorzów w finale na Stadionie Śląskim (1:0). Sezon 2008/2009 Lech zakończył zajęciem trzeciego miejsca w Ekstraklasie. Jednocześnie Smuda nie przedłużył kontraktu z poznańskim klubem z powodów finansowych.

Zagłębie Lubin

1 września 2009 po 5. kolejce sezonu 2009/10 po raz drugi w historii objął prowadzenie znajdującej się w krytycznej sytuacji (5 porażek, bramki: 2-15) jedenastki "Miedziowych".

Reprezentacja Polski

Franciszek Smuda był wielokrotnie wymieniany w gronie kandydatów do objęcia funkcji selekcjonera reprezentacji Polski. Po raz pierwszy miało to miejsce w 1997 po dymisji Antoniego Piechniczka. Wówczas jednak Smuda musiał ustąpić Januszowi Wójcikowi. Najbliżej objęcia posady trenera kadry narodowej był jesienią 1999 po dymisji Wójcika. Wtedy jednak na przeszkodzie stanął obowiązujący Smudę do końca sezonu kontrakt z Legią, w efekcie czego selekcjonerem został Jerzy Engel. Po nieudanych dla polskiej kadry Mistrzostwach Świata w 2006 nazwisko Smudy ponownie pojawiło się w spekulacjach medialnych jako potencjalnego następcy Pawła Janasa. Po porażce w eliminacjach do mundialu w RPA Smuda po raz kolejny wymieniany był w gronie faworytów do objęcia reprezentacji. W jego kontrakcie z Zagłębiem Lubin istniała klauzula mówiąca, że w przypadku objęcia funkcji selekcjonera Smuda będzie mógł rozwiązać kontrakt z klubem.

29 października 2009 roku, po słabych występach w końcówce eliminacji mistrzostw świata RPA 2010, Smuda objął reprezentację po tymczasowym selekcjonerze Stefanie Majewskim.

Sukcesy

Rozgrywki ligowe:

• Mistrzostwo Polski (3x) : 1995/1996 (Widzew Łódź), 1996/1997 (Widzew Łódź), 1998/1999 (Wisła Kraków)
• Puchar Polski (1x): 2008/2009 (Lech Poznań)
• III miejsce w Ekstraklasie (2x): 2005/2006 (Zagłębie Lubin), 2008/2009 (Lech Poznań)
• III miejsce w Cypryjskiej Pierwszej Lidze (1x): 2004/2005 (Omonia Nikozja)

Europejskie puchary:

• Faza grupowa Ligi Mistrzów: 1996/1997 (Widzew Łódź)
• 1/16 finału Pucharu UEFA: 2008/2009 (Lech Poznań)

Zobacz też

• mecze reprezentacji Polski w piłce nożnej mężczyzn prowadzonej przez Franciszka Smudę