Ryszard Koncewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Ryszard Koncewicz
Imię i nazwisko Ryszard Tadeusz Koncewicz
Data i miejsce
urodzenia
12 kwietnia 1911
Lwów, Austro-Węgry 
Data i miejsce
śmierci
15 marca 2001
Warszawa, Polska 
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 162 cm
Masa ciała 64 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1927–1939
1945–1946
Lechia Lwów
Polonia Bytom
2 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
Reprezentacja Polski

Ryszard Tadeusz Koncewicz (ur. 12 kwietnia 1911 we Lwowie, zm. 15 marca 2001 w Warszawie), polski piłkarz, trener, działacz piłkarski, selekcjoner reprezentacji Polski, polski żołnierz, podporucznik WP .

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

Grał na pozycjach pomocnika i napastnika. Występował w drużynach Lechii Lwów (1927-1939) i Polonii Bytom (1945-1946). Należał także do drużyny "Lwów" w oflagu IIC Woldenberg.

Trener[edytuj | edytuj kod]

Prowadził drużyny Rozbark Bytom (OMTUR Rozbark) (1946?) Lechii Gdańsk (1949), Ruchu Chorzów (1950-1951, tytuł Mistrza Polski przyznany za zdobycie Pucharu Polski w 1951), Polonii Bytom (1952-1955, Mistrzostwo Polski 1954, Wicemistrzostwo Polski 1952), Legii Warszawa (1956-1958, Mistrzostwo Polski i Puchar Polski 1956) oraz Gwardii Warszawa.

Selekcjoner[edytuj | edytuj kod]

Współpracę z reprezentacją Polski rozpoczął w 1948 jako pomocnik trenera Wacława Kuchara. W 1950 pełnił funkcję trenera, a następnie trenera-selekcjonera. Tę funkcję pełnił również w latach 1951-1952, w 1953 oraz w latach 1955-1956. W latach 1956-1957 ponownie zajmował stanowisko trenera drużyny narodowej. Podobną funkcję pełnił w kilkunastu meczach w latach 1959-1962 oraz od 1964. W latach 1964-1966 był również jednym z selekcjonerów reprezentacji. Samodzielny selekcjoner w okresie od lutego 1968 do końca listopada 1970.

Działacz[edytuj | edytuj kod]

Wieloletni działacz Polskiego Związku Piłki Nożnej: członek Zarządu i szef Rady Trenerów (1951-1953), szef Rady Trenerów, szef szkolenia, szef sekcji trenerskiej (1954-1956 i 1961-1971) oraz wiceprezes ds. szkolenia (1979-1980).

Wojna i konspiracja[edytuj | edytuj kod]

Zmobilizowany w sierpniu 1939 roku, wziął udział w obronie Warszawy. Wzięty do niewoli spędził pierwszy jeniecki okres w obozach Nienburg i Spittal, a dalsze lata niewoli w Oflagu II C Woldenberg, w dzisiejszym Dobiegniewie .Działał w konspiracji obozowej. Odpowiadał za sprawy organizacyjne i szkoleniowe klubu sportowego "Lwów" w oflagu, który założył z innymi lwowiakami. Pod koniec życia działał w Warszawskim Kole Woldenberczyków i był prezesem Koła Funduszu Koleżeńskiego Woldenberczyków. Bywał gościem honorowym Dobiegniew CUP (turniej piłkarski dla młodzieży). Jego imię nosi Gimnazjum w Dobiegniewie.

Odznaczenia wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia cywilne[edytuj | edytuj kod]

poprzednik:
Michał Matyas
Selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej
1968-1970
następca:
Kazimierz Górski