Ludwig von Benedek
| Ludwig August von Benedek | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1804 Sopron |
| Data i miejsce śmierci | 27 kwietnia 1881 Graz |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1822 |
| Siły zbrojne | Armia Cesarstwa Austriackiego, a później |
| Jednostki | 27. Regiment Piechoty
33. Regiment Piechoty |
| Stanowiska | generalny kwatermistrz Armii
gubernator Węgier |
| Główne wojny i bitwy | wojny o Włoską niepodległość |
| Odznaczenia | |
Ludwig August Ritter[1] von Benedek (węg. Lajos Benedek) (ur. 14 lipca 1804 w Sopronie, zm. 27 kwietnia 1881 w Grazu) – generał austriacki (Feldzeugmeister).
Spis treści |
Życiorys [edytuj]
Z pochodzenia Węgier, Benedek urodził się w Sopronie, jako syn lekarza. Uczęszczał do Terezjańskiej Akademii Wojskowej (niem. Theresianische Militärakademie) w Wiedniu, którą ukończył, jako siódmy najlepszy kadet. W 1822 został przypisany do 27. Regimentu Piechoty, w stopniu podporucznika. W roku 1833 uzyskał stopień porucznika oraz przydział do Głównego Kwatermistrzostwa. W 1835 mianowano go kapitanem.
W 1840 Benedek uzyskał stopień majora, a następnie, w 1843 podpułkownika, jako aide-de-camp Głównodowodzącego Wojsko w Galicji.
W 1846 roku stłumił ruch wolnościowy w Galicji. 26 lutego 1846 r. maszerując na Kraków, wraz z okolicznymi chłopami, pokonał, pod Gdowem, oddział powstańczy. Za ten czyn został odznaczony Krzyżem Rycerskim Orderu Leopolda i mianowany pułkownikiem. 6 kwietnia 1846 otrzymał również honorowe obywatelstwo miasta Lwowa (razem z Leopoldem Sacher-Masochem, Adamem Retsey'em i Kazimierzem Milbacherem)[2].
Za kampanię włoską (zwłaszcza za dowodzenie pod Goito) został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Leopolda oraz Krzyżem Rycerskim Orderu Marii Teresy, co wiązało się z otrzymaniem szlacheckiego tytułu Ritter (pisanego przed nazwiskiem). 3 kwietnia 1849 uzyskał stopień generała brygady oraz szefostwo Głównego Kwatermistrzostwa 2. Armii we Włoszech.
Wiosna Ludów [edytuj]
Von Benedek brał udział w bitwach w okresie Wiosna Ludów na terenie Węgier (Győr, Szőny, gdzie został ranny), za co odznaczono go Krzyżem Zasługi Wojskowej, a później Włoch. W 1852 awansował na generała dywizji (Feldmarschalleutnant), w 1854 dowódcę IV Korpusu we Lwowie, który został postawiony w stan gotowości w czasie wojny krymskiej (1853-1856).
W lutym 1857 po przejściu feldmarszałka Josepha Radetzkiego na emeryturę został głównodowodzącym II Korpusu Armii. Na wiosnę 1859 dowodził VIII Korpusem w wojnie wojnie francusko-austriackiej biorąc udział, pod komendą cesarza Franciszka Józefa I, w bitwach pod Solferino i San Martino).
Ponieważ Benedek, w przeciwieństwie do innych generałów austriackich, z powodzeniem walczył w wojnie francusko-austriackiej, 30 stycznia 1860 został mianowany szefem sztabu generalnego, 19 kwietnia cywilnym i wojskowym gubernatorem Węgier, a już 20 października głównodowodzącym oddziałów austriackich w Wenecji i krajach alpejskich. 18 kwietnia 1861 został dożywotnim członkiem austriackiej Izby Panów.
Wojna prusko-austriacka [edytuj]
U zarania konfliktu, von Benedek został mianowany głównodowodzącym Armii Północnej, które to stanowisko odrzucił wcześniej trzykrotnie, twierdząc, iż nie posiada dostatecznego rozeznania terenu ani przeciwnika. Porażka w bitwie pod Sadową, która w konsekwencji zakończyła przegraną całą wojnę, doprowadziła do złożenia Benedeka ze stanowiska (26 lipca 1866) oraz procesu wojskowego, zakończonego dopiero po wstawiennictwie cesarza. Von Benedekowi zakazano poruszania tego tematu, co pozostawiło go bezbronnym wobec gazet, zarzucających mu całkowitą odpowiedzialność za klęskę Austrii. Bardzo upokorzony atakiem „Wiener Zeitung” powrócił do Grazu, gdzie żył w odosobnieniu i gdzie zmarł 27 kwietnia 1881.
Awanse [edytuj]
- 1822 – podporucznik
- 1833 – porucznik
- 1835 – kapitan
- 1840 – major
- 1843 – podpułkownik
- 1846 – pułkownik
- 1849 – generał brygady
- 1852 – generał dywizji
- 1859 – generał broni (Feldzugmeister)
Przypisy
- ↑ Ritter (niem. „rycerz”) nie jest imieniem, a tytułem szlacheckim.
- ↑ Gazeta Lwowska. 7 kwietnia 1846. [dostęp 2013-04-18].
Bibliografia [edytuj]
- Nota biograficzna na austro-hungarian-army.co.uk (ang.). [dostęp 28 grudnia 2009].