Marek Lasota
| Marek Lasota | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 maja 1960 Olkusz |
| Poseł I kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | poseł niezrzeszony |
| Okres urzędowania | od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993 |
Marek Lasota (ur. 14 maja 1960 w Olkuszu) – polski publicysta, polityk, pracownik Instytutu Pamięci Narodowej w Krakowie, poseł na Sejm I kadencji.
[edytuj] Życiorys
W 1984 ukończył studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studiował tam również filmoznawstwo. Kształcił się także w latach 1982–1984 na Wydziale Historii Kościoła Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Uzyskał następnie stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii. Jest publicystą, autorem i redaktorem publikacji książkowych Donos na Wojtyłę oraz (wspólnie z Filipem Musiałem) Kościół zraniony. Proces księdza Lelity i sprawa kurii krakowskiej, poświęconych historii PRL oraz działaniom komunistycznego aparatu represji wobec kościoła. Tej samej tematyce poświęcone są jego publikacje prasowe, m.in. w "Tygodniku Powszechnym", "Arcanach", "Gościu Niedzielnym" i innych.
Jest współautorem, konsultantem i uczestnikiem programów telewizyjnych i radiowych poświęconych tej tematyce, a także prezenterem programów w TVP Historia. Wygłosił kilkadziesiąt wykładów i odczytów na temat biografii Jana Pawła II, kościoła w państwie komunistycznym oraz represji wobec środowisk twórczych i dziennikarskich w Krakowie.
W 1978 współpracował ze środowiskiem krakowskiego SKS, następnie współtworzył we wrześniu 1980 struktury Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UJ, był członkiem zarządu uczelnianego tej organizacji. W okresie stanu wojennego wchodził w skład kierownictwa działającej w konspiracji Krakowskiej Komisji Wykonawczej NZS. W 1989 pracował w sekcji informacji zarządu Regionu Małopolska NSZZ "Solidarność".
W 1991 został wybrany do Sejmu I kadencji z listy Porozumienia Obywatelskiego Centrum, z którego odszedł po kilkunastu miesiącach. Pełnił funkcję sekretarza Sejmu, był wiceprzewodniczącym polsko-indyjskiej grupy międzyparlamentarnej, pracował m.in. w Komisji Edukacji, Nauki i Postępu Technicznego. Był później członkiem Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego.
Od 1995 do 1996 pracował w strukturach podległych Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, następnie w latach 1996–2000 był dyrektorem Katolickiego liceum w Dąbrowie Górniczej. Od 2000 pozostaje zatrudniony w Biurze Edukacji Publicznej Oddziału IPN w Krakowie, kierując pracami edukacyjnymi, wydawniczymi i wystawienniczymi. W listopadzie 2007 zastąpił Ryszarda Terleckiego na stanowisku dyrektora krakowskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. Prowadzi także wykłady w Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej Ignatianum w Krakowie.
Od 2002 do 2010 sprawował mandat radnego sejmiku małopolskiego (z ramienia Platformy Obywatelskiej). Nie uzyskał reelekcji na kolejną kadencję, jednak ponownie objął mandat radnego w 2011, zastępując jednego z nowo wybranych parlamentarzystów[1].
Należy do Inicjatywy Małopolskiej im. Króla Władysława Łokietka, Zrzeszenia "Wolność i Niezawisłość", Stowarzyszenia NZS1980 oraz Bractwa św. Benedykta.
Przypisy
- ↑ Małopolskie. Nowi radni sejmiku złożyli ślubowanie. gazeta.pl, 7 listopada 2011.
[edytuj] Źródła
- Działacze opozycji w PRL
- Działacze SKS
- Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego
- Ludzie związani z Olkuszem
- Politycy Platformy Obywatelskiej
- Politycy Porozumienia Centrum
- Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego
- Polscy historycy
- Historycy IPN
- Polscy publicyści
- Posłowie na Sejm III RP
- Radni sejmiku województwa małopolskiego
- Urodzeni w 1960