Marylise Lebranchu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marylise Lebranchu
Marylise-Lebranchu.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 kwietnia 1947
Loudéac
Minister sprawiedliwości Francji
Przynależność polityczna Partia Socjalistyczna
Okres urzędowania od 18 października 2000
do 7 maja 2002
Poprzednik Élisabeth Guigou
Następca Dominique Perben

Marylise Lebranchu (ur. 25 kwietnia 1947 w Loudéac) – francuska polityk, minister sprawiedliwości w rządzie Lionela Jospina (2000–2002), minister reformy państwa, decentralizacji i służb publicznych (od 2012).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia magister planowania regionalnego, pracowała w prywatnej firmie. Od 1978 do 1993 była zastępcą parlamentarnym posłanki Marie Jacq. W latach 70. podjęła działalność w Zjednoczonej Partii Socjalistycznej Michela Rocarda i następnie w Partii Socjalistycznej François Mitterranda.

Od 1983 do 2004 zasiadała w radzie miejskiej Morlaix, z dwuletnią przerwą (1995–1997), kiedy to pełniła funkcję mera tej miejscowości. W 1992 została radną Bretanii, od 2004 jest pierwszym wiceprzewodniczącym regionu.

W 1997 uzyskała mandat deputowanej do Zgromadzenia Narodowego XI kadencji. Zrezygnowała z zasiadania w parlamencie w związku z powołaniem w tym samym roku w skład nowego rządu. Marylise Lebranchu objęła stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Gospodarki, Finansów i Handlu. 18 października 2000 mianowano ją Strażnikiem Pieczęci i ministrem sprawiedliwości. Urząd ten sprawowała do końca funkcjonowania gabinetu Lionela Jospina, tj. do 5 maja 2002. W tym samym roku i ponownie w 2007 była wybierania w skład Zgromadzenia Narodowego XII i XIII kadencji w jednym z okręgów Finistère. 16 maja 2012 objęłą urząd ministra reformy państwa, decentralizacji i służb publicznych w rządzie, którego premierem został Jean-Marc Ayrault[1]. Utrzymała to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012), uzyskując wcześniej w wyborach parlamentarnych po raz kolejny mandat deputowanej[2].

2 kwietnia 2014 ponownie powierzono jej dotychczasową funkcję ministerialną w rządzie Manuela Vallsa[3].

Przypisy

  1. Décret du 16 mai 2012 relatif à la composition du Gouvernement (fr.). legifrance.gouv.fr, 17 maja 2012. [dostęp 2014-10-19].
  2. Résultats des élections législatives 2012 (fr.). lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2012-06-21].
  3. Sapin aux Finances, Cazeneuve à l'Intérieur, Royal à l'Ecologie... le gouvernement de Manuel Valls (fr.). francetvinfo.fr, 2 kwietnia 2014. [dostęp 2014-04-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]