René Pleven

René Pleven
René Pleven (pierwszy z lewej) podczas wizyty gen. de Gaulle'a w Dakarze, 1943
Data i miejsce urodzenia	15 kwietnia 1901 Rennes
Data i miejsce śmierci	13 stycznia 1993 Paryż
Premier Francji
Okres urzędowania	od 12 lipca 1950 do 10 marca 1951
Poprzednik	Henri Queuille
Następca	Henri Queuille
Okres urzędowania	od 11 sierpnia 1951 do 7 stycznia 1952
Poprzednik	Henri Queuille
Następca	Edgar Faure
Minister finansów Francji
Okres urzędowania	od 16 listopada 1944 do 26 stycznia 1946
Poprzednik	Aimé Lepercq
Następca	André Philip
Minister spraw zagranicznych Francji
Okres urzędowania	od 14 maja 1958 do 1 czerwca 1958
Poprzednik	Christian Pineau
Następca	Maurice Couve de Murville
Minister sprawiedliwości Francji
Okres urzędowania	od 22 czerwca 1969 do 16 marca 1973
Poprzednik	Jean-Marcel Jeanneney
Następca	Pierre Messmer
Odznaczenia

René Pleven (ur. 15 kwietnia 1901 w Rennes, zm. 13 stycznia 1993 w Paryżu) – francuski polityk.

W czasie II wojny światowej był jednym z najbliższych współpracowników generała Charles’a de Gaulle’a w ramach sił Wolnej Francji; był m.in. komisarzem ds. kolonii i ambasadorem do specjalnych poruczeń.

Po wojnie był ministrem ds. gospodarki w rządzie de Gaulle’a i pomagał w założeniu Demokratycznej i Socjalistycznej Unii Ruchu Oporu, która miała włączyć ludzi wywodzących się z Resistance w życie polityczne Republiki. Jednym z jego partyjnych kolegów był wielokrotny minister, a następnie socjalistyczny prezydent François Mitterrand.

Z ramienia tego ugrupowania pełnił urząd premiera IV Republiki w latach 1950-1951 i 1951-1952. W 1969 ponownie wszedł w skład rządu jako minister sprawiedliwości.

Obecnie pamiętany jest głównie ze względu na tzw. „Plan Plevena”, który zmierzał do stworzenia Europejskiej Wspólnoty Obronnej (co ostatecznie zablokowali komuniści i gaulliści).

Zobacz też

• Wolna Francja
• Premierzy Francji

Bibliografia

• Wielka Encyklopedia A-Z • Suplement, 2005