René Pleven

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
René Pleven
Rene Pleven.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1901
Rennes
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 1993
Paryż
Premier Francji
Przynależność polityczna Demokratyczna i Socjalistyczna Unia Ruchu Oporu
Okres urzędowania od 12 lipca 1950
do 10 marca 1951
Poprzednik Henri Queuille
Następca Henri Queuille
Przynależność polityczna Demokratyczna i Socjalistyczna Unia Ruchu Oporu
Okres urzędowania od 11 sierpnia 1951
do 7 stycznia 1952
Poprzednik Henri Queuille
Następca Edgar Faure
Minister finansów Francji
Okres urzędowania od 16 listopada 1944
do 26 stycznia 1946
Poprzednik Aimé Lepercq
Następca André Philip
Minister spraw zagranicznych Francji
Okres urzędowania od 14 maja 1958
do 1 czerwca 1958
Poprzednik Christian Pineau
Następca Maurice Couve de Murville
Minister sprawiedliwości Francji
Okres urzędowania od 22 czerwca 1969
do 16 marca 1973
Poprzednik Jean-Marcel Jeanneney
Następca Pierre Messmer
Odznaczenia
Towarzysz Orderu Wyzwolenia (Francja) Komandor Orderu Mérite maritime (Francja) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Dannebroga (Dania) Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Oranje-Nassau (Holandia) Krzyż Wielki Orderu Miliona Słoni i Białego Parasola (Laos) Krzyż Wielki Orderu Ouissama Alaouite'a (Maroko) Honorowy Rycerz Krzyża Wielkiego Orderu Imperium Brytyjskiego Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

René Pleven (ur. 15 kwietnia 1901 w Rennes, zm. 13 stycznia 1993 w Paryżu) – francuski polityk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej był jednym z najbliższych współpracowników generała Charles’a de Gaulle’a w ramach sił Wolnej Francji; był m.in. komisarzem ds. kolonii i ambasadorem do specjalnych poruczeń.

Po wojnie był ministrem ds. gospodarki w rządzie de Gaulle’a i pomagał w założeniu Demokratycznej i Socjalistycznej Unii Ruchu Oporu, która miała włączyć ludzi wywodzących się z Resistance w życie polityczne Republiki. Jednym z jego partyjnych kolegów był wielokrotny minister, a następnie socjalistyczny prezydent François Mitterrand.

Z ramienia tego ugrupowania pełnił urząd premiera IV Republiki w latach 1950-1951 i 1951-1952. W 1969 ponownie wszedł w skład rządu jako minister sprawiedliwości.

Obecnie pamiętany jest głównie ze względu na tzw. „Plan Plevena”, który zmierzał do stworzenia Europejskiej Wspólnoty Obronnej (co ostatecznie zablokowali komuniści i gaulliści).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia A-Z • Suplement, 2005