Henri Brisson
| Henri Brisson | |
| Data i miejsce urodzenia | 31 lipca 1835 Bourges |
| Data i miejsce śmierci | 14 kwietnia 1912 Paryż |
| 50. Premier Francji | |
| Okres urzędowania | od 6 kwietnia 1885 do 7 stycznia 1886 |
| Poprzednik | Jules Ferry |
| Następca | Charles de Freycinet |
| 66. Premier Francji | |
| Okres urzędowania | od 20 czerwca 1898 do 1 listopada 1898 |
| Poprzednik | Jules Méline |
| Następca | Charles Dupuy |
Henri Brisson (ur. 31 lipca 1835 w Bourges, zm. 14 kwietnia 1912 w Paryżu) – francuski polityk czasów III Republiki, dwukrotny premier Francji, mąż stanu, wolnomularz[1].
Życiorys[edytuj]
Brisson urodził się w 1835 w Bourges jako syn adwokata. W 1871 został wybrany do Zgromadzenia Narodowego, gdzie był związany ze skrajną lewicą. Jako polityk był zdecydowanym zwolennikiem wprowadzenia obowiązku szkolnego a także gorliwym antyklerykałem. W 1881 objął funkcję prezydenta Zgromadzenia Narodowego.
6 kwietnia 1885 został wybrany na premiera Francji. Urząd ten otrzymał po Julesu Ferrym. Po ponad ośmiu miesiącach rządzenia, 7 stycznia 1886 został zastąpiony przez Charles'a de Freycineta.
W następnych latach pełnił ważną rolę w ujawnieniu afery panamskiej a także był kandydatem na stanowisko prezydenta Francji w wyborach w 1894. 20 czerwca 1898 objął stanowisko premiera Francji. Swoje obowiązki jako premiera pełnił w czasie, kiedy Francja była podzielona aferą Dreyfusa. Mimo dużej popularności 1 listopada tego samego roku zrezygnował z pełnionej funkcji.
W ciągu kolejnych lat po raz kolejny kandydował na stanowisko prezydenta a od 1906 pełnił urząd prezydenta Zgromadzenia Narodowego.
Henri Brisson zmarł w Paryżu w 1912 wieku 76 lat.
Bibliografia[edytuj]
- Yvert Benoît (dir.), Premiers ministres et présidents du Conseil. Histoire et dictionnaire raisonné des chefs du gouvernement en France (1815–2007), Paris, Perrin, 2007, 916 p.
Przypisy
- ↑ Ludwik Hass, Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej w XVIII i XIX wieku, 1982, s. 386.