Meksyletyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Meksyletyna

Meksyletynalek przeciwarytmiczny z grupy Ib. Stosowana w leczeniu tachykardii nadkomorowych. Ma budowę i działanie zbliżone do drugiego leku z tej grupy, lidokainy, jednak może być podawana doustnie[1].

Mechanizm działania[edytuj | edytuj kod]

Meksyletyna działa chronotropowo ujemnie na serce przez wolniejsze narastanie potencjału czynnościowego (słabiej niż leki przeciwarytmiczne grupy Ia), podwyższenie progu depolaryzacji i wydłużenie czasu repolaryzacji. Ma również działanie inotropowe ujemne – zmniejsza siłę skurczu serca[1].

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

Są podobne do tych przy stosowaniu leków z grupy Ia[1]: niewydolność serca (przez działanie inotropowe ujemne), spadek ciśnienia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, biegunka, a w dużych dawkach również pobudzenie OUN i drgawki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 619-620. ISBN 978-83-60466-81-0.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.