Lidokaina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lidokaina
Lidokaina Lidokaina
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C14H22N2O
Masa molowa 234,38 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 137-58-6
PubChem 3676[1]
DrugBank DB00281[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja
ATC C01 BB01
C05 AD01
D04 AB01
N01 BB02
S02 DA01
R02 AD02
S01 HA07
N01 BB52
Stosowanie w ciąży kategoria A
Wikisłownik Hasło lidokaina w Wikisłowniku

Lidokaina (łac. Lidocainum) – organiczny związek chemiczny, środek miejscowo znieczulający. Przeważnie podawany jest przezskórnie w formie aerozolu lub żelu. W stomatologii najczęściej używany w postaci dwuprocentowego roztworu chlorowodorku lidokainy w ampułkach (w czystej postaci lub z dodatkiem noradrenaliny). W lecznictwie stosowana jest zarówno lidokaina w postaci wolnej zasady jak i w postaci chlorowodorku.

Lidokaina jest również lekiem antyarytmicznym z grupy Ib[3]. Skraca czas trwania potencjału czynnościowego (wydłuża czas potencjału spoczynkowego). Nie przedłuża okresu refrakcji. Hamuje nieprawidłowy automatyzm w komorach.

Działanie[edytuj | edytuj kod]

Powoduje odwracalne zahamowanie przewodnictwa impulsów we włóknach nerwowych poprzez blokowanie pompy sodowo-potasowej i zahamowanie przepuszczalności błony neuronu dla jonów sodu[4]. Charakteryzuje się stosunkowo małym wpływem depresyjnym na mięsień sercowy i nie wpływa na częstość akcji serca. Efekt zastosowania lidokainy w aerozolu jest widoczny po upływie minuty i trwa przez 5–6 min. Metabolizowana jest w wątrobie, wydalana w 90% w formie nieaktywnych metabolitów.

Działania niepożądane[edytuj | edytuj kod]

  • obrzęk
  • zblednięcie lub zaczerwienienie skóry
  • uczucie pieczenia lub świąd, drgawki, porażenie ośrodka oddechowego, nudności, wymioty
  • methemoglobinemia – w przypadku stosowania dużych dawek

Zatrucie, po przedawkowaniu lidokainy objawia się nudnościami, wymiotami, obniżeniem ciśnienia i drżeniem mięśni. W ciężkich zatruciach pojawiają się drgawki, zaburzenia widzenia, zapaść i porażenie ośrodka oddechowego. U osób z zaburzeniami przewodzenia impulsów w sercu, może wystąpić zatrzymanie akcji serca[3].

Wskazania[edytuj | edytuj kod]

Miejscowe znieczulenie skóry przed bolesnymi zabiegami. Znieczulenie powierzchniowe przed drobnymi zabiegami. Miejscowe znieczulenie błon śluzowych. Rzadziej bywa stosowna jako lek przeciwarytmiczny, w niemiarowości komorowej. Według aktualnych Wytycznych Resuscytacji Krążeniowo-Oddechowej jest stosowana w resuscytacji w opornym na leczenie VF/VT jedynie wtedy, gdy amiodaron jest niedostępny, w dawce 100 mg (1–1,5 mg/kg).

Przeciwwskazania[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Lidokaina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. Lidokaina – karta leku (DB00281) (ang.). DrugBank.
  3. 3,0 3,1 3,2 Frank Flake: Leki w medycynie ratunkowej i intensywnej terapii / Frank Flake ; Boris Lutomsky. [Tłum.: Marian Wilimowski]. Wrocław: Wydawn. Medyczne Urban i Partner, 2005, s. 132-133. ISBN 83-89581-22-1.
  4. Catterall WA. Molecular mechanisms of gating and drug block of sodium channels.. „Novartis Foundation symposium”, s. 206–18; discussion 218–32, 2002. PMID 11771647. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.