Mieczysław Stoor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mieczysław Stoor
Data
i miejsce urodzenia
5 września 1929
Bojanowo, Polska 
Data
i miejsce śmierci
5 października 1973
Kraśnik, Polska 
Zawód aktor
Lata aktywności 1950-1973
Grób Mieczysław Stoora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie,
22 lipca 2008

Mieczysław Stoor (ur. 5 września 1929 w Bojanowie, zm. 5 października 1973 w Kraśniku) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jeszcze jako student występował w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu. W teatrze zadebiutował 18 sierpnia 1950 rolą Stańczykowa w spektaklu Okno w lesie na deskach kaliskiej sceny. W 1953 ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWST w Łodzi.

W latach 1952–1953 był aktorem Teatru Powszechnego w Łodzi, a w sezonie 1953/1954 Teatru Ziemi Rzeszowskiej w Rzeszowie. W latach 1954–1973 występował na scenach warszawskich: Teatru Ludowego (1954–1955), Teatru Domu Wojska Polskiego (1955–1957), Teatru Dramatycznego (1957–1970) oraz Teatru Polskiego (1970–1973).

Był jednym ze współzałożycieli i aktorem Kabaretu "Koń", w którym zastąpił Mieczysława Czechowicza.

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Grona gniewu Johna Steinbecka w reż. Jerzego Gruzy (1957), Dramatu akt pierwszy Stefana Żeromskiego w reż. Henryka Szletyńskiego (1962), Hrabia Cagliostro Aleksieja Tołstoja w reż. Ludwika René (1963), Pożegnanie z Marią Tadeusza Borowskiego w reż. Jerzego Antczaka (1966), Pochwalone niech będą ptaki Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w reż. Adama Hanuszkiewicza (1967), Podług dawnego zwyczaju Leona Schillera w reż. Olgi Lipińskiej (1969) i Grupa Laokoona Tadeusza Różewicza w reż. Olgi Lipińskiej (1971) oraz w przedstawieniu Wakacje kata Jerzego Gierałtowskiego w reż. Zygmunta Hübnera, którego premiera odbyła się dopiero w 1991.

Zmarł 5 października 1973 na planie filmowym. Uległ zaczadzeniu, we śnie, podczas kręcenia filmu Gniazdo w reż. Jana Rybkowskiego. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 2A-11-6; na nagrobku aktora wyryto błędną datę urodzin - 5 października zamiast 5 września - oraz śmierci: 5.11.1973).

Jego syn Kamil był muzykiem grup Kryzys i Deuter[1].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

● odc. 1. Wiem, kim jesteś – sturmführer Hans Stadtke
● odc. 6. W imieniu Rzeczypospolitej – sturmführer Hans Stadtke
● odc. 10. Kwadrans po nieparzystej
● odc. 11. Wojenny siew
● odc. 12. Fort Olgierd
● odc. 5. Przeoczenie
● odc. 6. Dwie prawdy
● odc. 9. Pożegnania
● odc. 1. Szafot
● odc. 2. Krwawe swaty
● odc. 3. Zawiść
● odc. 4. Przeprawa
● odc. 10. Pościg
  • Gniazdo (1974) – pracę nad rolą przerwała śmierć

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kryzys w Babilonie (2012); Robert Brylewski, Rafał Księżyk; str. 71; ISBN 978-83-08-04907-5