Nakajima C6N
| Nakajima C6N Saiun (Dane wersji C6N1) |
|
 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Japonia |
| Producent | Nakajima |
| Typ | pokładowy samolot rozpoznawczy |
| Konstrukcja | dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne – chowane w locie |
| Załoga | 3 (pilot, obserwator, strzelec/radiotelegrafista) |
| Historia | |
| Data oblotu | 15 maja 1943 |
| Lata produkcji | 1944 – 1945 |
| Wycofanie ze służby | 1945 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 1 silnik gwiazdowy, 18-cylindrowy Nakajima NK9B Homare 21 |
| Moc | 1 990 KM (1485 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 12,50 m |
| Długość | 11,00 m |
| Wysokość | 3,96 m |
| Powierzchnia nośna | 25,50 m² |
| Masa | |
| Własna | 2 970 kg |
| Startowa | 5 260 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 610 km/h |
| Prędkość wznoszenia | 12,2 m/s |
| Pułap | 10 740 m |
| Zasięg | 5 310 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 karabin maszynowy Typ 2 kal. 7,92 mm (ruchomy) | |
| Wyposażenie dodatkowe | |
| fotokamery | |
| Użytkownicy | |
| Japonia | |
Nakajima C6N Saiun (jap. 中島 C6N 彩雲 oznaczenie amerykańskie Myrt?) – japoński pokładowy samolot rozpoznawczy z okresu II wojny światowej
Spis treści |
Historia [edytuj]
Po wybuchu wojny i doświadczeniach wyniesionych z pierwszych walk dowództwo lotnictwa japońskiej marynarki wojennej doszło do wniosku, że w lotnictwie pokładowym potrzebny jest nowy samolot rozpoznawczy, który charakteryzowałby się dużą prędkością maksymalną i dalekim zasięgiem, przy możliwości startu z pokładów lotniskowców.
W związku z tym, na początku 1942 r. dowództwo lotnictwa marynarki wojennej zwróciło się do wytwórni Nakajima o opracowanie takiego samolotu. Wychodząc ze zgłoszonego zapotrzebowania, w wytwórni opracowano samolot oznaczony jako C6N, opierając jego konstrukcję na budowanym w tej samej wytwórni samolocie bombowym Nakajima B6N. Opracowany w ten sposób prototyp zbudowano na początku 1943 r. i oblatano go w dniu 15 maja 1943 r.
W toku prac nad prototypem okazało się, że zastosowany w nim silnik Nakajima NK9B Homare 11 posiadał zbyt małą moc i dlatego w kolejnych prototypach zastosowano silnik o większej mocy. Po licznych poprawkach na początku 1944 r. rozpoczęto produkcję seryjną samolotu w wersji oznaczonej jako C6N1.
Po wprowadzeniu samolotu do działań bojowych, okazało się, że dzięki dużej prędkości był on praktycznie nieosiągalny dla samolotów myśliwskich przeciwnika, dlatego też podjęto decyzję o zbudowaniu samolotu w wersji dwumiejscowego samolotu myśliwskiego, uzbrojonego w działka Typ 99 kal. 20 mm. Tak opracowana wersja oznaczona została jako C6N1-S.
Opracowano także wersję samolotu torpedowo-bombowego, oznaczoną jako C6N1-B, która jednak nie weszła do produkcji seryjnej. Opracowano także następną wersję oznaczoną jako C6N2, którą wyposażono w jeszcze mocniejszy silnik Nakajima NK9B Homare 24 ale i ta wersja nie została wprowadzona do produkcji w związku z kapitulacją Japonii.
Łącznie w latach 1944 – 1945 zbudowano 463 samolotów C6N wszystkich wersji.
Użycie [edytuj]
Samolot Nakajima C6N od lata 1944 r. zaczęto wprowadzać do lotnictwa marynarki wojennej. Użytkowane były do upadku Japonii w 1945 r. i znajdowały się na wyposażeniu dywizjonów (kōkū-tai) o numerach: 132, 343, 601, 653 i 762.
Samoloty wersji C6N1-S używane do zwalczania amerykańskich samolotów bombowych B-29 Superfortress.
Opis konstrukcji [edytuj]
Samolot Nakajima C6N Saiun był dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Kadłub mieścił kabinę trzyosobowej załogi: pilota, obserwatora i strzelca-radiotelegrafisty, z długą, oszkloną osłoną. Podwozie wciągane w locie. Samolot posiadał hak do hamowania przy lądowaniu.
Napęd stanowił silnik gwiazdowy w układzie podwójnej gwiazdy.
Uzbrojenie w wersji podstawowej C6N samolotu rozpoznawczego stanowił ruchomy karabin maszynowy Typ 2 kal. 7,92 mm, a w wersji samolotu myśliwskiego C6N1-S dwa działka lotnicze Typ 99 kal. 20 mm, stałe, strzelające w przód do góry.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||||
