Nintendo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nintendo Company, Limited
Nintendo Company, Limited
Data założenia 23 września 1889
Lokalizacja Japonia Kioto
Niemcy Großostheim
Stany Zjednoczone Redmond
Kanada Richmond
Australia Scoresby
Chińska Republika Ludowa Suzhou
Korea Południowa Seul
Panama Costa del Este
Liberia Monrovia
Ważni pracownicy Satoru Iwata – prezes, dyrektor generalny
Reggie Fils-Aime: prezes, dyrektor operacyjny
Hiroshi Yamauchi: pierwszy prezes
Shigeru Miyamoto: główny projektant gier
Gunpei Yokoi: twórca GameBoya
Minoru Arakawa
Howard Lincoln: dawny prezes NOA
Satoru Shibata: prezes NOE
Branża gry karciane (dawniej), gry i konsole wideo
Produkty seria GameBoy, NES, SNES, Nintendo DS, Nintendo GameCube, Wii, Nintendo 3DS, Wii U
Zatrudnienie 4130 (2009)
Dochód ▲ ¥ 1.43 trillion / $ 15,755,480,894.44 (2010) [4] ▲ ¥ 1430000000000 / $ 15,755,480,894.44 (2010)
brak współrzędnych
Strona internetowa
Biuro Nintendo w Kioto.

Nintendo Company, Limited (jap. 任天堂 Nintendō?) – przedsiębiorstwo założone 23 września 1889 przez Fusajirō Yamauchiego, w celu produkowania kart hanafuda do japońskiej gry o tej samej nazwie. W ciągu kilkudziesięciu lat przedsiębiorstwo zajęło się rynkiem gier konsolowych i stało się jednym z potentatów w tej dziedzinie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki[edytuj | edytuj kod]

Nintendo została założone w 1889 r. przez japońskiego biznesmena, Fusajirō Yamauchi, jako małe przedsiębiorstwo działające pod firmą Nintendō Koppai. Siedziba przedsiębiorstwa mieściła się w Kioto, w Japonii. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją i sprzedażą kart do gry nazywanych hanafuda. Z czasem karty zdobyły popularność i Yamauchi podjął decyzję o rozpoczęciu masowej produkcji.

Okres inwestycji[edytuj | edytuj kod]

W 1956 r. Hiroshi Yamauchi udał się do USA na rozmowy z United States Playing Card Company, przedsiębiorstwem dominującym w produkcji i sprzedaży kart do gry na terenie USA. Uzyskał tam licencję na wykorzystywanie postaci stworzonych przez Disneya i umieścił je na swoich kartach.

W 1963 r. przedsiębiorstwo zmieniło firmę z Nintendo Playing Card Company Limited na Nintendo Company, Limited. Wtedy też zaczęło eksperymentować w innych obszarach biznesu, korzystając ze świeżego zastrzyku gotówki. W okresie od 1963 do 1968 Nintendo otworzyło przedsiębiorstwo taksówkarskie, sieć „hoteli miłości” (typ hoteli oferujących pokoje do uprawiania seksu), sieć telewizyjną, przedsiębiorstwo produkujące żywność oraz wiele innych produktów (włączając zabawkowy, zdalnie sterowany odkurzacz Chiritory).

Wszystkie przedsięwzięcia poza produkcją zabawek upadły. Wkrótce po letnich igrzyskach olimpijskich w Tokio (1964) sprzedaż kart do gier uległa zahamowaniu i przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji.

W latach 70. XX wieku Yamauchi zatrudnił Gunpei Yokoi oraz Shigeru Miyamoto, z którymi opracował nową wizję przyszłości przedsiębiorstwa.

Era elektroniki[edytuj | edytuj kod]

Yamauchi dostrzegł, że rynek gier wideo może przynieść przedsiębiorstwu duże zyski i postanowił wejść w tę branżę. Pierwszym krokiem do sukcesu było kupienie w 1975 r. praw do dystrybucji konsoli Magnavox Odyssey w Japonii. W tamtym okresie gry video w domach były ogromną rzadkością, więc przedsiębiorstwu niełatwo było zdobywać klientów.

Pierwszym automatem do gry Nintendo, był wydany w roku 1978 Computer Othello. W następnych latach firma wprowadziła na rynek wiele innych gier, w tym jedną z najpopularniejszych – Radar Scope. Ogromnie popularny Donkey Kong został wydany w 1981 r. nie tylko na automaty do gry, ale także na konsole Atari 2600, Intellvision czy ColecoVision. Ten typ wydawania gier okazał się o wiele bardziej dochodowy dla przedsiębiorstwa, więc zarząd zdecydował o produkcji większości gier z tego okresu nie tylko na automaty, ale także na konsole innych przedsiębiorstw. W roku 1985 Nintendo zadebiutowała wprowadzeniem na rynek Nintendo Entertainment System (NES) oraz GameBoya 4 lata później. Obie platformy odniosły ogromny sukces na całym świecie.

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo stworzyło siedem konsoli gier wideo: Color TV Game, Nintendo Entertainment System (znane jako NES), SNES, Nintendo 64, GameCube, Wii oraz Wii U – a także wiele konsoli przenośnych, włączając w to dziewięć odsłon konsoli z serii Game Boy (poniżej pełna lista), Game & Watch, Virtual Boy, Nintendo DS oraz Nintendo 3DS.

Color TV Game[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Color TV Game.

Seria Color TV Game to konsole domowe, nie używające wymiennych mediów (kartridży) – każda pozwalała na granie w kilka wersji tej samej, wbudowanej w urządzenie gry (np. Ponga). Urządzenia były sprzedawane tylko w Japonii w latach 1977-1979.

Game & Watch[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Game & Watch.

Seria konsoli przenośnych, które – podobnie jak Color TV Game – nie używały wymiennych nośników danych, oferując jedną grę i (zazwyczaj) zegarek z alarmem. W Polsce znane są ich sowieckie klony przedsiębiorstwa Elektronika.

Nintendo Entertainment System[edytuj | edytuj kod]

Nintendo Entertainment System
Information icon.svg Osobny artykuł: Nintendo Entertainment System.

Nintendo Entertainment System (NES), to 8-bitowa konsola do gier wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie, Azji i Australii. Jego japoński odpowiednik nazywał się Famicom. NES była swojego czasu jedną z najlepszych, a na pewno najlepiej sprzedających się konsoli do grania na świecie – Nintendo ogłosiło wynik sprzedaży na poziomie 60 milionów sztuk. Konsola ożywiła nieco przemysł gier video, po krachu w roku 1983 i ustanowiła nowe standardy wśród konsoli.

Super Nintendo Entertainment System[edytuj | edytuj kod]

Super Nintendo Entertainment System

Super Nintendo Entertainment System, znany również jako Super Nintendo, Super NES czy SNES to 16-bitowa konsola wydana przez Nintendo w Ameryce Północnej, Brazylii, Europie i Australii. Jego japoński odpowiednik to Super Famicom. W Korei Południowej konsola była sprzedawana przez Hyundai Electronics pod nazwą Super Comboy.

Pomijając jego późny start, był najlepiej sprzedającą się konsolą w erze 16-bitowców. SNES sprzedał się w liczbie 49 milionów egzemplarzy na całym świecie.

Nintendo 64[edytuj | edytuj kod]

Nintendo 64
Information icon.svg Osobny artykuł: Nintendo 64.

Nintendo 64, nazywana także N64, była trzecią domową konsolą do gier wydaną przez Nintendo. Premiera konsoli w Japonii miała miejsce 23 czerwca 1996 roku, w Ameryce Północnej – 29 września 1996, a w Europie – 1 marca 1997 roku. Oficjalnie prace nad konsolą rozpoczęły się 23 sierpnia 1993. Konsola posiada grafikę trójwymiarową i zostało na nią wydane 396 gier. Sprzedano ponad 32 mln egzemplarzy tej konsoli.

Nintendo GameCube[edytuj | edytuj kod]

Nintendo GameCube
Information icon.svg Osobny artykuł: GameCube.

Nintendo GameCube (GC) – konsola szóstej generacji, produkcji Nintendo. GCN konkuruje z PlayStation 2 i Xboxem i jest najtańszy wśród konsoli szóstej generacji. GameCube był pierwszym produktem Nintendo, w którym zostały użyte nośniki optyczne zamiast kartridży. W konsoli zastosowano lasery DVD przedsiębiorstwa MatsushitaPanasonic Q. W konsoli nie zostały jednak użyte nośniki DVD, lecz mini-DVD.

Do końca 2006 r. na całym świecie sprzedano 21 mln GCN oraz około 200 mln kopii gier na tę platformę.

Wii[edytuj | edytuj kod]

Konsola Wii
Information icon.svg Osobny artykuł: Wii.

Konsola znana jest głównie ze swojego bezprzewodowego kontrolera, Pilota Wii, który może być używany jako urządzenie wskazujące i może wykrywać ruch w trzech wymiarach. Ważnym elementem konsoli jest również usługa WiiConnect24, która pozwala na otrzymywanie wiadomości i uaktualnień za pośrednictwem Internetu jednocześnie zużywając bardzo małą ilość energii elektrycznej.

Nintendo pierwszy raz wspomniała o konsoli w 2004 na konferencji prasowej przed E3, a pokazała ją publicznie na targach E3 w 2005. W sierpniu 2005 podczas Tokyo Game Show Satoru Iwata pokazał prototyp kontrolera konsoli. Na E3 w 2006 konsola wygrała jedną z przyznawanych nagród. Do dnia 8 grudnia 2006 konsola była dostępna na trzech kluczowych rynkach gier.

Wii U[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Wii U.

Game Boy[edytuj | edytuj kod]

Game Boy Advance
Information icon.svg Osobny artykuł: Game Boy.

Game Boy to seria przenośnych konsoli produkowanych przez Nintendo. Game Boy to jedna z najlepiej sprzedających się serii konsoli – do tej pory sprzedano ok. 188 mln sztuk na całym świecie. Pierwsza edycja Game Boy sprzedała się w liczbie 70 mln sztuk, Game Boy Color w liczbie 50 mln sztuk, a Game Boy Advance w liczbie ok. 77 mln sztuk do końca roku 2006. 13 września 2005 r. na świat wyszedł Game Boy Micro – pomniejszona i ulepszona wersja Game Boy Advance. Wersje Game Boy Pocket oraz Game Boy Light wydane w roku 1996 nie odniosły już takiego sukcesu jak inne produkty z serii.

Nintendo DS[edytuj | edytuj kod]

Nintendo DS Lite
Information icon.svg Osobne artykuły: Nintendo DSNintendo DS Lite.

Nintendo DS, w Chinach znana pod nazwą iQue DS (z drobną modyfikacją oprogramowania), w skrócie po prostu DS lub NDS to dwuekranowa przenośna konsola gier wideo produkowana i sprzedawana przez Nintendo od 2004 roku. Jej następczyniami są konsole Nintendo DS Lite i Nintendo DSi.

Każdy z dwóch ekranów jest obsługiwany przez oddzielną jednostkę grafiki dwuwymiarowej. Konsola zawiera dwa procesory, główny ARM946E-S oraz dodatkowy ARM7TDMI; pierwszy służy przede wszystkim do obsługi grafiki oraz logiki gry, drugi do generowania dźwięku i obsługi dolnego ekranu dotykowego, jak również uruchamiania gier GBA. Oprócz wspomnianego ekranu dotykowego oraz szeregu przycisków, konsola zawiera wbudowany mikrofon oraz moduł Wi-Fi. Posiada stereofoniczne głośniki po obu stronach górnego ekranu oraz wyjście słuchawkowe.

2 marca 2006 wydana została wersja DS Lite, która charakteryzuje się designem wpasowującym w styl Nintendo Wii. Do lutego 2007 r. konsole rozeszły się liczbie ponad 37 mln. sztuk.

Nintendo 3DS[edytuj | edytuj kod]

Nintendo 3DS
Information icon.svg Osobny artykuł: Nintendo 3DS.

Nintendo 3DS – przenośna konsola, która została oficjalnie zaprezentowana na targach E3 15 czerwca 2010. Jej największym atutem jest górny ekran konsol z możliwością emitowania efektu 3D (za pomocą procesu autostereoskopowego) bez konieczności noszenia specjalnych okularów oraz dodanie gałki analogowej (Slide pad). Nintendo potwierdziła, że nowa konsola jest w pełni kompatybilna z całą serią oprogramowania dla Nintendo DS, DSi. Data premiery to 26 lutego 2011 r. dla Japonii oraz marzec 2011 r. dla Europy i Ameryki.

Inne[edytuj | edytuj kod]

Gry[edytuj | edytuj kod]

Lista gier wydanych przez Nintendo:

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons