Omega (zegarki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy producenta zegarków. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.

Omegaszwajcarska firma produkująca luksusowe zegarki, należąca do grupy Swatch ulokowana w Biel (miasto) w Szwajcarii. Jest jedną z najlepiej rozpoznawalnych marek zegarków na świecie – jest rozpoznawana przez 70% populacji[1]. Zegarki Omega zostały wybrane przez NASA do programu Apollo i jako pierwsze pojawiły się na Księżycu. Omega była oficjalnym chronometrażystą Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2010. Zegarki Omega nosili: James Bond (bohater filmowy), John F. Kennedy[2], książę William, George Clooney, Nicole Kidman i Cindy Crawford[3].

Historia firmy[edytuj | edytuj kod]

Medyczny chronograf Omega
Wodoodporna automatyczna Omega Seamaster De Ville z datownikiem. Koperta wykonana z 14k złota

Powstanie[edytuj | edytuj kod]

Firmę założył w roku 1848 w La Chaux-de-Fonds w Szwajcarii 23-letni Louis Brandt, który w miesiącach zimowych składał zegarki z części dostarczonych przez lokalnych rzemieślników. W okresie letnim Brandt sprzedawał je, podróżując po Europie. Po jego śmierci w 1879 roku, jego dwaj synowi Louis-Paul and César, zmęczeni nieregularnymi dostawami części i ich zróżnicowaną jakością porzucili system manufakturowy na rzecz zorganizowanej produkcji.

Zmiana siedziby[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1880 firma przeniosła się na drugie piętro małej fabryki w Bienne, miasteczku oferującym lepsze zaplecze robotnicze, lepsze połączenia transportowe i regularne dostawy energii. W grudniu tego samego roku firma wykupiła cały budynek. Dwa lata później firma przeniosła się do budynku w Gurzelen w dystrykcie Bienne, gdzie ma swoją siedzibę do dziś.

Jej pierwsze modele wielkoseryjne: Labrador i Gurzelen oraz słynny kaliber 1894 przyniosły firmie sukces marketingowy.

Fuzja[edytuj | edytuj kod]

Bracia Louis-Paul i César Brandt zmarli w roku 1903, pozostawiając firmę zatrudniającą 800 osób i produkującą rocznie 240 000 egzemplarzy zegarków, w rękach swoich czterech synów, z których najstarszy Paul-Emile Brandt miał 23 lata.

Mimo młodego wieku, Brandt znacząco rozbudował firmę, a jego wpływy na rozwój marki odczuwalne były przez następne półwiecze[4]. Problemy ekonomiczne związane z I wojną światową wymusiły wejście w roku 1925 w fuzję z Tissot, a następnie w roku 1930 wejście do grupy SSIH w Genewie.

Grupa od 1955 roku zarządzana przez Brandta i Josepha Reisera kontynuowała wzrost, wchłaniając lub tworząc mniejsze przedsiębiorstwa, jak Lemania, produkująca najsłynniejsze mechanizmy chronografów Omegi.

Przejęcie[edytuj | edytuj kod]

Recesja wywołana kryzysem monetarnym w latach 1975–1980 osłabiła Grupę SSIH na tyle, iż w roku 1981 była dofinansowywana przez banki. Firma Seiko zaproponowała Omedze przejęcie, lecz negocjacje nie doszły do skutku. W trudnej sytuacji znajdował się także inny szwajcarski gigant Allgemeine Schweizerische Uhrenindustrie AG, firma wyspecjalizowana w produkcji oraz montażu mechanizmów i Ébauche (częściowo kompletnych mechanizmów), właściciel, za pośrednictwem swojej spółki córki GWC marek Longines, Rado, Certina oraz Mido.

Po wprowadzeniu istotnych cięć budżetowych, działy R&D ASUAG i SSIH połączyły produkcję z ETA. Przedsiębiorstwa utworzyły holding ASUAG-SSIH w roku 1983.

Dwa lata później holding przejął prywatny inwestor Nicolas Hayek. Przez następną dekadę grupa pod zmienioną nazwą SMH (Société de Microélectronique et d'Horlogerie) stanowiła największego producenta zegarków na świecie[5] W roku 1998 zmieniła nazwę na Swatch Group, która poza Omegą jest także właścicielem marek Blancpain, Swatch, Breguet.

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1848 – powstanie firmy Omega
  • 1894 – przyjęcie nazwy Omega
  • 1900 – otrzymanie Grand Prix podczas Światowej Wystawy w Paryżu za zegarek kieszonkowy Greek Temple
  • 1906 – otrzymanie Grand Prix podczas Światowej Wystawy w Mediolanie dzięki modelowi Art Nouveau Design
  • 1929 – Gustave Brandt (ojciec Gustava: Cezar Brandt) zasiadał w jury Grand Prix podczas Światowej Wystawy w Barcelonie
  • 1936 – w konkursie na precyzję organizowanym przez obserwatorium Kew-Teddington w Londynie Omega uzyskała 97,8 punktu na 100 (rekord)
  • 1939 – podczas Światowej Wystawy w Nowym Jorku Omega reprezentowała cały szwajcarski przemysł zegarmistrzowski

Modele[edytuj | edytuj kod]

Seamaster[edytuj | edytuj kod]

Omega Seamaster to chronograf o automatycznym lub kwarcowym naciągu, produkowany od 1947 roku. Seamaster zwykle wyposażony jest w kopertę i bransoletę wykonaną ze stali nierdzewnej, zakręcaną koronkę, dekiel z wygrawerowanym hippokampem, fosforyzujące wskazówki, szafirowe szkiełko oraz jednokierunkowy bezel.

Odmiany Seamaster[edytuj | edytuj kod]

  • Seamaster Professional Diver
  • Seamaster Professional Chronograph
  • Seamaster Professional GMT
  • Seamaster Ploprof 600 M
  • Seamaster Ploprof 1200 M
  • Seamaster Aqua Terra
  • Seamaster Aqua Terra Chronograph
  • Railmaster Chronometer
  • Railmaster XXL Chronometer
  • Seamaster Racing Chronometer
  • Seamaster NZL-32 Chrono
  • Seamaster America’s Cup Chronograph
  • Seamaster APNEA
  • Seamaster Omegamatic
  • Seamaster 120M
  • Seamaster 150th Anniversary Limited Edition
  • Seamaster James Bond 40th Anniversary Limited Edition
  • Seamaster Planet Ocean
  • Seamaster Planet Ocean Big Size
  • Seamaster Planet Ocean Chronograph

James Bond[edytuj | edytuj kod]

Omega Seamaster, przeznaczony do głębokiego nurkowania. Druga koronka (na godzinie 10) to zawór przeznaczony do wypuszczenia helu z zegarka po nurkowaniu na dużych głębokościach.

Od roku 1995 zegarki Omega Seamaster, wyparłszy model Rolex Submariner, prezentowane są w filmach o Jamesie Bondzie. W GoldenEye agent grany przez Pierce’a Brosnana nosił model Omega Seamaster Quartz Professional (model 2541.80.00). W każdym następnym filmie Brosnan nosił Omegę Seamaster Professional Chronometer (model 2531.80.00). Zmiana modelu zegarka była celowym zabiegiem, mającym na celu wykreowanie nowego, bardziej wyrafinowanego i europejskiego wizerunku superszpiega[6].

Inny prawdopodobny powód to zmiany, jakie nastąpiły w biznesowym otoczeniu nowoczesnej kinematografii i filmowej reklamy (product placement). Omega, w odróżnieniu od bardziej konserwatywnego i nie postrzegającego w tym korzyści Rolexa, była chętna zapłacić za możliwości kreowania swojej marki poprzez prezentowanie jej w filmach o Jamesie Bondzie[7].

W czterdziestą rocznicę kinematografii Jamesa Bonda (2002) Omega wydała limitowaną edycję modelu Seamaster (nr 2537.80.00), liczącą 10 007 sztuk. Zegarek był prawie identyczny, co standardowy model 2531.80.00, różniąc się jedynie ornamentem 007 naniesionym na tarczy, deklu i zapięciu bransolety[8]. Obecny James Bond – Daniel Craig, występujący w Casino Royale oraz Quantum of Solace nosi zegarki Omega Seamaster Planet Ocean oraz Seamaster Diver 300 M. W Casino Royale (film 2006), podczas dialogu z Vesper Lynd ogłosił, iż nie nosi zegarków Rolexa, lecz Omegę. W tym samym czasie, w którym film wchodził do kin, Omega wypuściła serię Seamaster Professional 300M, opatrzoną emblematem strzelby na wskazówce i wygrawerowanym, przypominającym pistolet numerem 007 na deklu, stylizowanym na charakterystyczny, pojawiający się na początku filmów o Bondzie, wylot lufy[9].

W roku 2006 pojawiła się druga limitowana seria zegarków James Bond – Seamaster Planet Ocean, wyprodukowany w 5007 egzemplarzach. Model ten oparty był na modelu, noszonym w Casino Royale przez Craiga. Model posiadał niewielki pomarańczowy emblemat 007 na wskazówce, a na deklu i zapięciu grawer nawiązujący do serii filmów o Bondzie[10].

W Quantum of Solace, Craig zaprezentował Omega Seamaster Planet Ocean o czarnej tarczy i stalowej bransolecie. Kolejna, limitowana edycja opatrzona była logiem Quantum of Solace i znaczkiem Walthera PPK znajdującymi się poniżej osi wskazówek.

Do dnia emisji Quantum of Solace Seamaster Professional Diver 300 M pojawił się w sześciu filmach o Jamesie Bondzie:

Speedmaster[edytuj | edytuj kod]

Omega Speedmaster Professional (numer referencyjny: 3570.50.00), znany także jako Omega „Moonwatch” to chronograf o manualnym naciągu, wprowadzony do produkcji w roku 1957. Model ten został wybrany przez NASA do programu Apollo i jest pierwszym w historii zegarkiem, który znalazł się na Księżycu. Stało się to 20 lipca 1969 roku. Zegarek na ręce miał Buzz Aldrin[11].

Historia misji kosmicznych[edytuj | edytuj kod]

W trakcie nakreślania szczegółowych procedur spaceru księżycowego Programu Gemini specjaliści NASA zdali sobie sprawę, iż nie dokonali wyboru oficjalnego zegarka przeznaczonego dla misji kosmicznych. Standardowa procedura wyboru, polegająca na nawiązaniu kontaktów i wyborze producenta, a następnie zaprojektowaniu, wykonaniu i testowaniu zegarka, była zbyt czasochłonna. Zamiast tego posłano dwóch inżynierów, by zakupili w lokalnych sklepach Houston sześć różnych modeli na potrzeby testów.

Omega Speedmaster Moonwatch.

Inżynierowie zakupili pięć zegarków o naciągu mechanicznym, wyprodukowanych przez różnych producentów, w tym Omegę Speedmastera. Do 1 marca 1965 zegarki przeszły testy, obejmujące m.in. ekspozycję na wysoką temperaturę, wilgotność, próby próżniowe, korozyjne i udarowe, przyspieszenie, ciśnienie i wibracje. Po ich zakończeniu działały trzy spośród pięciu zegarków, z czego Speedmaster zachował największą dokładność chodu. Omega Speedmaster został zaaprobowany przez NASA jako oficjalny certyfikowany zegarek przeznaczony do wszystkich ludzkich misji w Kosmosie. Pierwszy lot kosmiczny zegarek odbył na pokładzie statku Mercury-Atlas 8 3 października 1962. W zegarki Speedmaster Professionals wyposażone były także załogi Gemini 3 i Gemini 4, której członek Edward White przeprowadził spacer kosmiczny z zegarkiem Omega Speedmaster, noszonym na rękawie skafandra na pasku zapinanym na rzep[12].

Ponowne certyfikacje Omega Speedmaster przeszła w 1972 i 1978 roku na potrzeby misji wahadłowych.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Numery referencyjne[13][14][edytuj | edytuj kod]

X X XX . Y Y . ZZ
Lina produktów

1 – Constellation

2 – Seamaster

3 – Speedmaster

4 – De Ville (Prestige i Symbol)

5 – Louis Brandt

7 – De Ville (Vasarelli)

Materiał (koperta/bransoleta)

1 – złoto/złoto

2 – pozłacana stal/pozłacana stal

3 – pozłacana stal/stal i złoto

4 – pozłacana stal/stal

5 – stal/stal

6 – złoto/skóra

7 – pozłacana stal/skóra

8 – stal/skóra

9 – stal/guma

Rozmiar koperty,

typ mechanizmu

Kolor tarczy

1 – beż

2 – biały

3 – srebrny

4 – szary

5 – czarny

6 – kość słoniowa

8 – niebieski

Cyfry

1 – indeksy

2 – arabskie

3 – rzymskie

5 – diamenty

Pasek

00 – bransoleta

01 – czarny

02 – brązowy

03 – niebieski

04 – zielony

Numery referencyjne nie obowiązują dla modeli wprowadzonych na rynek w 2009 roku.

Numery seryjne mechanizmów[15][edytuj | edytuj kod]

Numery mechanizmów nie dotyczą modelu Speedmaster

Data Numer Data Numer Data Numer Data Numer Data Numer
1895 1 000 000 1944 10 000 000 1963 20 000 000 1971 33 000 000 1982 45 000 000
1902 2 000 000 1947 11 000 000 1964 21 000 000 1972 34 000 000 1984 46 000 000
1908 3 000 000 1950 12 000 000 1965 22 000 000 1973 36 000 000 1985 48 000 000
1912 4 000 000 1952 13 500 000 1966 23 000 000 1974 38 000 000 1986 49-50 000 000
1916 5 000 000 1954 14 000 000 1967 25 000 000 1975 39 000 000 1989 51 000 000
1923 6 000 000 1956 15 000 000 1968 26 000 000 1977 40 000 000 52 mln nie używane
1929 7 000 000 1958 16 000 000 1969 28 000 000 1978 41 000 000 1991 53 000 000
1935 8 000 000 1960 17 000 000 1970 29 000 000 1979 42 000 000 1993 54 000 000
1939 9 000 000 1961 18 000 000 1970 32 000 000 1980 44 000 000 1995 55 000 000
1962 19 000 000 1998 56 000 000

Przypisy

  1. Omega Seamaster VS Rolex Sea Dweller.
  2. オメガ・ウォッチ: International News Detail.
  3. OMEGA Watches: Ambassadors.
  4. Richon Marco, Omega: A Journey through Time, 2007.
  5. Na podstawie DowJones Market Bulletin, 18 stycznia 2008.
  6. „James Bond’s Choice: The Omega Seamaster”, commanderbond.net, 2004-03-29 (retrieved on 2007-02-21).
  7. „The 007 Connection”, chronocentric.com (retrieved on 2007-02-21).
  8. Lara Magzan, „The business of Bond...James Bond”, CNN/Money, 2002-11-25 (retrieved on 2007-02-21).
  9. Devin Zydel, „Omega Presents James Bond Exhibition in Geneva”, Commanderbond.net 2007-01-06 (retrieved on 2007-02-21).
  10. Devin Zydel, „Omega Casino Royale Limited Series Planet Ocean Watch Announced”, commanderbond.net 2006-11-05 (retrieved on 2007-02-21).
  11. [1] Apollo Lunar Surface Journal: Omega Speedmaster Watches (www.hq.nasa.gov).
  12. How the OMEGA Speedmaster became the Moonwatch. W: Press Release [on-line]. OMEGA SA, 06 April 2009. [dostęp 9 May 2010].
  13. OMEGA Watches: FAQ.
  14. omega_pic.html.
  15. Omega Serial Numbers By Year.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]