Pałac w Mosznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pałac w Mosznej
Obiekt zabytkowy nr rej. 681/63 z 24.06.1963; 1623/66 z 21.09.1966
Pałac w Mosznej
Pałac w Mosznej
Państwo  Polska
Miejscowość Moszna
Ukończenie budowy XVII wiek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałac w Mosznej
Pałac w Mosznej
Ziemia 50°26′29″N 17°46′10″E/50,441389 17,769444Na mapach: 50°26′29″N 17°46′10″E/50,441389 17,769444
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrza
Salon z antresolą, obecnie znajduje się tu kawiarnia
Salon z antresolą, obecnie znajduje się tu kawiarnia

Pałac w Mosznej (niem. Schloß Moschen. Die Residenz der Thiele-Winckler) – zabytkowa rezydencja położona we wsi Moszna, w województwie opolskim. Jest jednym z najbardziej znanych obiektów zabytkowych na ziemi opolskiej. Od 1866 do 1945 roku był rezydencją śląskiego rodu Tiele-Wincklerów, potentatów przemysłowych.

Znajdowało się w nim Centrum Terapii Nerwic. W związku z budową nowego budynku szpitalnego, działalność medyczna od kwietnia 2013 roku zostaje przeniesiona do sąsiadującego obiektu[1]. Pałac jest częściowo udostępniony do zwiedzania; w kaplicy odbywają się koncerty muzyki kameralnej, a w galerii wystawy dzieł sztuki. Obiekt otacza ponad dwustuhektarowy park (m.in. trzystuletnie okazy dębów).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budowla powstała w połowie wieku XVII. Część środkowa zastąpiła dawny pałac barokowy, który w roku 1896 spłonął i został odbudowany w pierwotnym kształcie. Do roku 1900 powstała najbardziej okazała część wschodnia w stylu neogotyckim, a w latach 1912-1914 dobudowano, skrzydło zachodnie w stylu neorenesansowym. Park jest częścią parku krajobrazowego z cennym drzewostanem i rzadkimi skupiskami rododendronów.

W roku 1911 oraz 1912 gościem podczas urządzanych polowań przez Franza hr. Tiele-Wiencklera był cesarz Wilhelm II. Rodzina Tiele Winckler opuściła zamek wiosną 1945. Podczas II wojny światowej zamek uniknął zniszczeń. Od roku 1945 w zamku kwaterowały oddziały armii sowieckiej. Z tego okresu pochodzą największe zniszczenia rezydencji; dewastacji uległa większa część wyposażenia zamkowego, skradziono większość przechowywanych tam dzieł sztuki, głównie obrazów i rzeźb.

W obiekcie odbywa się doroczne Święto kwitnącej azalii – w maju i czerwcu jest tu popularyzowana muzyka kompozytorów polskich i niemieckich, w czasie święta galeria prezentuje wystawy plastyczne, odbywają się tu również plenery malarskie.

W ogrodzie pałacowym odkryto na początku XX wieku fragmenty piwnic, które H. Barthel w 1929 roku utożsamił z zamkiem templariuszy, miał on łączyć się podziemiami z zamkiem w Chrzelicach. Po drugiej wojnie światowej podczas prac budowlanych natknięto się na ślady średniowiecznej palisady.

Początkowo członkowie rodu Tiele-Wincklerów mieli być chowani w krypcie pod zamkową kaplicą. Z uwagi na to, że panowała tam zbyt duża wilgoć, podjęto decyzję o przeniesieniu miejsca rodowych pochówków na mieszczący się w zamkowym parku cmentarz. Jest on udostępniony zwiedzającym.

Zamek posiada 365 pomieszczeń i 99 wież i wieżyczek. Powierzchnia wynosi 7 tys. m², a kubatura – 65 tys. m³.

W 1978 roku kręcono tu film "Test pilota Pirxa".

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]

  • A. Kuzio-Podrucki, Tiele-Wincklerowie. Arystokracja węgla i stali, Bytom 2006, ISBN 83-923733-0-8 (wyd. I), Tarnowskie Góry 2009 (Wyd. II, poszerzone) – opis dziejów rodu od poł. XVIII w. do czasów współczesnych, obszerna genealogia, bibliografia, zdjęcia archiwalne i współczesne).
  • Arkadiusz Kuzio-Podrucki: Die Tiele-Wincklers. Eine Oberschlesische Kohle- und Stahlaristokratie, Tarnowskie Góry Kiel 2007, ISBN 978-83-924291-5-9 (wyd. niem. poszerzone)

Przypisy

  1. Centrum Terapii Nerwic – Moszna (pol.). [dostęp 2013-08-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]