Paweł Karadziordziewić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paweł II Karadziordziewić
Regent Jego Królewskiej Mości króla Jugosławii Piotra II
Prince Paul of Yugoslavia.jpg
Regent Jugosławii
Okres panowania od 1934
do 1941
Poprzednik Aleksander I Karadziordziewić
Następca Piotr II Karadziordziewić
Dane biograficzne
Dynastia Karadziordziewiciowie
Urodziny 27 kwietnia 1893 w Sankt Petersburgu
Śmierć 14 września 1976 w Paryżu
Ojciec Arsen Karadziordziewić
Matka Aurora Demidow
Żona Olga Grecka
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Książę Paweł Karadziordziewić (serb. Павле Карађорђевић, serb. i chorw. Pavle Karađorđević) (ur. 27 kwietnia 1893 w Petersburgu, zm. 14 września 1976 w Paryżu, Francja) – książę z dynastii Karadziordziewiciów. Książę regent w latach 19341941, po zabójstwie kuzyna, króla Aleksandra I.

Był synem księcia Arsena Karadziordziewića - brata króla Piotra I. Książę Paweł był więc stryjecznym bratem Jerzego Karadziordziewića i Aleksandra I.

Książę Paweł, inteligentny i błyskotliwy, z doskonałym wynikiem ukończył studia w Oksfordzie. Jego elegancja, umiłowanie sztuki, rozległa wiedza i interesujący wygląd podbiły serce księżniczki Olgi, córki greckiego księcia Mikołaja i wielkiej księżnej rosyjskiej Eleny. Ślub pary odbył się 22 października 1923 roku. Doczekali się trójki dzieci:

Kiedy książę Paweł w 1934 roku został regentem, miał już dwóch synów. W obliczu ciągle rosnącego zagrożenia ze strony III Rzeszy próbował prowadzić politykę neutralności, związać się z Francją, by uniemożliwić ekspansję Niemiec na Bałkanach. Popierał politykę porozumienia z III Rzeszą i ugodę rządu z Chorwatami. 25 marca 1941 w Berlinie podpisał w imieniu Królestwa Jugosławii przystąpienie państwa do Paktu Trzech. Po zamachu stanu, zorganizowanym z poparciem Wielkiej Brytanii 27 marca 1941 roku przez generała Dušana Simovića udał się na na emigrację. Władzę objął - na krótko - król Piotr II. 6 kwietnia 1941 III Rzesza dokonała agresji na Jugosławię(ang.), która była częścią kampanii bałkańskiej.

Od wyjazdu z Jugosławii książę Paweł, jego żona i troje dzieci przebywali na wygnaniu. Najpierw w Kenii, gdzie żyli w izolacji narzuconej im przez Anglików, później postanowili przenieść się do Paryża. Księciu udało się ocalić część wspaniałej kolekcji dzieł sztuki. Zachowane obrazy i rzeźby stały się ozdobą nowej paryskiej rezydencji, w której urządzenie książę Paweł włożył wiele wysiłku i serca. W roku 1954 w wypadku samochodowym w Wielkiej Brytanii zginął drugi syn Pawła. Najstarszy syn ożenił się z księżniczką Marią-Pią Sabaudzką, najstarszą córką króla Włoch Humberta II . Książę Paweł umarł w Paryżu po ponad pięćdziesięciu latach szczęśliwego i harmonijnego małżeństwa.

W 1936 odznaczony Orderem Orła Białego.[1]

Przypisy

  1. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s. 304.