Polska Partia Pracy – Sierpień 80

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Partia Pracy – Sierpień 80
Skrót PPP-Sierpień 80
Lider Bogusław Ziętek
Data założenia 11 listopada 2001
Adres siedziby Al. Wyzwolenia 18,
00-570 Warszawa
Deklarowana
ideologia polityczna
socjalizm, trockizm, socjaldemokracja, marksizm
Deklarowane
poglądy gospodarcze
socjalizm
Liczba członków ok. 2 tys. (maj 2013)[1]
Członkostwo
międzynarodowe
brak
Europejska Grupa
Parlamentarna
ostatnio Partia Europejskich Socjalistów
Młodzieżówka Organizacja Młodzieżowa Polskiej Partii Pracy
Barwy      czerwień
Obecni posłowie
0 / 460
Obecni senatorowie
0 / 100
Obecni eurodeputowani
0 / 51
strona oficjalna
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Polska Partia Pracy – Sierpień 80 (PPP-Sierpień 80, PPP) – polska socjalistyczna partia polityczna, powstała jako Alternatywa – Partia Pracy na I Kongresie, przeprowadzonym 11 listopada 2001, na bazie koalicji wyborczej Alternatywa Ruch Społeczny, którą tworzyli działacze Wolnego Związku Zawodowego "Sierpień 80", Konfederacji Polski Niepodległej – Ojczyzna, Narodowego Odrodzenia Polski oraz nieliczni politycy Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, a wśród 47 sygnatariuszy były m.in. Polska Partia Ekologiczna – Zielonych oraz Krajowe Porozumienie Emerytów i Rencistów Rzeczypospolitej Polskiej. APP została zarejestrowana w wyniku przerejestrowania formalnie zarejestrowanej jako partia ARS postanowieniem sądu z 28 lutego 2002.

Na II Kongresie ugrupowania, przeprowadzonym 10 stycznia 2004, przyjęło ono nazwę Polska Partia Pracy. Na III Kongresie, 20 listopada 2009, do nazwy partii dodano człon "Sierpień 80".

Polska Partia Pracy jest związana z Wolnym Związkiem Zawodowym "Sierpień 80" – Konfederacja, gromadzi także osoby dawniej związane z Akcją Wyborczą Solidarność.

Młodzieżówką partii jest Organizacja Młodzieżowa PPP.

5 października 2006 tworzący zaplecze PPP Wolny Związek Zawodowy "Sierpień 80" rozpoczął wydawanie lewicowego czasopisma pod tytułem "Trybuna Robotnicza", które było organem prasowym partii i związku. Pismo miało zasięg ogólnopolski, choć w swojej tematyce szczególny nacisk kładło na sprawy Śląska. Zostało zawieszone latem 2009.

We wrześniu 2011 z partii wystąpiła część trockistów (Alternatywa Socjalistyczna)[2].

W czerwcu 2013 PPP-Sierpień 80 weszła w skład zespołu politycznego Europy Plus (wraz z Ruchem Palikota, SDPL, RACJĄ PL, Unią Lewicy, Stronnictwem Demokratycznym, Partią Demokratyczną i stowarzyszeniem Ryszarda Kalisza Dom Wszystkich Polska). W październiku tego samego roku część liderów PPP (rzecznik partii Patryk Kosela, a także Elżbieta Fornalczyk i Łukasz Ługowski) przeszła do nowo powstałej partii Twój Ruch, powstałej na bazie Ruchu Palikota (Elżbieta Fornalczyk zasiadła w jej zarządzie). Działacze ci pozostali jednak aktywistami WZZ "Sierpień 80".

Program polityczny[edytuj | edytuj kod]

PPP określa się jako ugrupowanie socjalistyczne. Wśród jej postulatów dominują hasła antykapitalistyczne. Wielu członków PPP ma poglądy marksistowskie.

Partia domaga się wstrzymania prywatyzacji, odrzuca neoliberalne reformy dokonane w III Rzeczypospolitej. Opowiada się za szerszą współpracą ze wschodnimi sąsiadami Polski, bezpłatną edukacją i służbą zdrowia, państwem opiekuńczym, utrzymaniem armii zawodowej, 35-godzinnym tygodniem pracy i płacą minimalną na poziomie 68% średniej krajowej oraz likwidacją powiatów. Jest także za neutralnością światopoglądową państwa, zniesieniem immunitetu poselskiego i ograniczeniem uposażeń poselskich.

Partia opowiada się za progresywnym systemem podatkowym (do pięciu stawek podatkowych, największa z nich – 50%). Postuluje wprowadzenie kwoty wolnej od podatku w wysokości 15 tys. złotych rocznie, likwidację podatku dochodowego od rent i emerytur, a także utrzymanie KRUS.

Sprzeciwia się przywróceniu kary śmierci oraz polityce proamerykańskiej.

Polska Partia Pracy odwołuje się do tradycji polskiego ruchu robotniczego. Opowiada się za bezpieczeństwem socjalnym obywateli.

Działacze[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym przewodniczącym PPP był Daniel Podrzycki, którego po śmierci (24 września 2005) zastąpił 30 października 2005 Bogusław Ziętek. Złożył on 16 maja 2009 rezygnację z funkcji szefa partii w związku z kandydowaniem w wyborach do PE (zostając p.o. przewodniczącego), jednak na III Kongresie ugrupowania przeprowadzonym 20 listopada 2009 ponownie objął przewodnictwo w partii. 1 maja 2013 po raz drugi ustąpił z funkcji (pełni jednak obowiązki szefa partii do momentu wyboru nowego przewodniczącego).

Pierwszymi wiceprzewodniczącymi APP byli Tomasz Karwowski (poseł na Sejm I i III kadencji), Marek Toczek i Bogusław Ziętek. Przez wiele lat jednym z wiceprzewodniczących partii był Mariusz Olszewski – poseł na Sejm III kadencji z listy Akcji Wyborczej Solidarność (jako polityk Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego), który jednak wystąpił z ugrupowania. Sekretarzem generalnym PPP był Michał Janiszewski, obecnie członek Krajowej Komisji Koordynacyjnej partii (poseł na Sejm I i III kadencji).

Information icon.svg Zobacz też kategorię: Politycy Polskiej Partii Pracy.

Udział w wyborach[edytuj | edytuj kod]

Wybory samorządowe w 2002[edytuj | edytuj kod]

W wyborach samorządowych w 2002 Alternatywa Partia Pracy uzyskała w skali kraju 1,50% głosów do sejmików wojewódzkich, nie uzyskując żadnego mandatu.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2004[edytuj | edytuj kod]

Polska Partia Pracy startowała w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004. Uzyskała 32 807 głosów, co dało 0,54% poparcia w skali kraju.

Wybory parlamentarne w 2005[edytuj | edytuj kod]

24 lipca 2005 PPP podpisała porozumienie wyborcze z partiami lewicy pozaparlamentarnej: APP RACJA, Komunistyczną Partią Polski, Polską Partią Ekologiczną – Zielonych i Polską Partią Socjalistyczną.

W wyborach parlamentarnych w 2005 partia wystartowała w ramach Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Pracy wspólnie z APP RACJA, Polską Partią Ekologiczną – Zielonych, Komunistyczną Partią Polski i Polską Partią Socjalistyczną. Na pierwszym miejscu warszawskiej listy wyborczej Polskiej Partii Pracy znalazła się prof. Maria Szyszkowska. Komitet zdobył 91 266 głosów (0,77% poparcia w skali kraju), natomiast sama PPP uzyskała 38 276 głosów, co dało 0,32% poparcia w skali kraju.

Wybory prezydenckie w 2005[edytuj | edytuj kod]

W wyborach prezydenckich w 2005 kandydatem PPP był jej przewodniczący Daniel Podrzycki, jednak przed głosowaniem zginął on w wypadku drogowym.

Wybory samorządowe w 2006[edytuj | edytuj kod]

W wyborach samorządowych w 2006 PPP startowała w ramach własnego komitetu, który uzyskał w wyborach do sejmików wojewódzkich prawie 140 tysięcy głosów, co daje 0,98% poparcia w skali kraju. Na jej listach znaleźli się przedstawiciele różnych ugrupowań i organizacji. Najważniejsi kandydaci w wyborach na prezydentów miast to Wanda Nowicka w Warszawie, która uzyskała 0,28% poparcia i Mariusz Olszewski w Kielcach, który uzyskał 7,38%.

Wybory parlamentarne w 2007[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 2007 PPP zarejestrowała listy kandydatów do Sejmu we wszystkich okręgach wyborczych i zdobyła 160 476 głosów[3] (0,99% poparcia w skali kraju). Startowały m.in. Unia Lewicy, Partia Zielonych (wcześniejsza PPE-Z), PPS i KPP. PPP nie wystawiła kandydatów do Senatu.

Wybory uzupełniające do Senatu w 2008[edytuj | edytuj kod]

W wyborach uzupełniających do Senatu w 2008, które odbyły się w okręgu krośnieńskim, kandydatem PPP był Jerzy Wróbel, który uzyskał 194 głosy i zajął ostatnie, 10. miejsce[4].

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 PPP wystawiła samodzielne listy we wszystkich okręgach wyborczych (jej kandydaci startowali z listy nr "4"), nie wchodząc w koalicję z żadną partią (z jej list startowała jedynie jedna członkini RACJI PL). W okręgu łódzkim na czele listy ugrupowania stał eurodeputowany wybrany z listy Samoobrony RP, członek Partii Europejskich SocjalistówBogdan Golik, jednak jeszcze przed wyborami zrezygnował ze startu.

Ugrupowanie uzyskało 51 872 głosy (0,7% poparcia w skali kraju) i nie osiągnęło progu wyborczego, zajmując 10. miejsce.

Wybory prezydenckie i uzupełniające do Senatu w 2010[edytuj | edytuj kod]

W wyborach prezydenckich w 2010 kandydatem partii był jej przewodniczący Bogusław Ziętek, który otrzymał 29 548 głosów i zajął przedostatnie, 9. miejsce[5]. W wyborach uzupełniających do Senatu w 2010 PPP wystawiła kandydata w okręgu katowickim. Był nim Zbigniew Zdónek, który uzyskał 82 788 głosów i nie uzyskał mandatu senatora, przegrywając z kandydatem PO, a pokonując kandydata PSL[6].

Wybory samorządowe w 2010[edytuj | edytuj kod]

W wyborach samorządowych w 2010 PPP jako jedna z pięciu partii w Polsce zarejestrowała listy do sejmików we wszystkich województwach. W skali kraju uzyskała 1,18% głosów (dało to 8. miejsce). Najwyższe poparcie partia uzyskała w województwie opolskim (2,16%)[7].

Wybory parlamentarne w 2011[edytuj | edytuj kod]

Na wybory parlamentarne w 2011 partia ponownie zarejestrowała własny komitet wyborczy (do Sejmu ugrupowanie zarejestrowało listy ponownie we wszystkich okręgach). Na listach PPP znalazło się również wielu członków Samoobrony RP oraz niektórzy członkowie innych partii (m.in. Samoobrony Patriotycznej wśród kandydatów do Senatu). Żaden z kandydatów PPP nie uzyskał mandatu w parlamencie. W wyborach do Sejmu ugrupowanie otrzymało 0,55% głosów, zajmując 8. miejsce[8].

Poparcie[edytuj | edytuj kod]

Wyniki w wyborach parlamentarnych
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty (Sejm) Zmiana Mandaty (Senat) Zmiana
2005[9] 0,77%[10] - 0 - 0 -
2007 0,99% Green Arrow Up Darker.svg 0,22 0 - 0 -
2011 0,55% Red Arrow Down.svg 0,44 0 - 0 -
Wyniki w wyborach prezydenckich
Wybory Kandydat Głosowanie Poparcie Uwagi
2010
Bogusław Ziętek I tura 0,18% Kandydat nie przeszedł do II tury.
Wyniki w wyborach do Parlamentu Europejskiego
Wybory Poparcie Zmiana punktów procentowych Mandaty Zmiana L. miejsc dla Polski
2004 0,54% - 0 - 54
2009 0,70% Green Arrow Up Darker.svg 0,16 0 - 50

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Sprzeciw! Polska Partia Pracy-Sierpień 80 po raz pierwszy nie świętowała 1 maja. dziennikzachodni.pl, 1 maja 2013.
  2. Alternatywa Socjalistyczna występuje z Polskiej Partii Pracy. Oświadczenie. wladzarobotnicza.pl, 7 września 2011.
  3. Serwis PKW – Wybory 2007
  4. Serwis PKW – Wybory 2008
  5. Serwis PKW – Wybory 2010
  6. Serwis PKW – Wybory 2010
  7. Serwis PKW – Wybory 2010
  8. Serwis PKW – Wybory 2011
  9. W ramach Komitetu Wyborczego Polskiej Partii Pracy wspólnie z APP RACJA, Polską Partią Ekologiczną – Zielonych, Komunistyczną Partią Polski i Polską Partią Socjalistyczną.
  10. Sama PPP 0,32%.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]