Reprezentacja Rosji w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Rosji w piłce nożnej
Przydomek Sbornaja (Сборная)
Związek piłkarski Rosyjski Związek Piłki Nożnej
Federacja piłkarska UEFA
Rok założenia 1912
Prezes Rosja Siergiej Fursienko
Trener Włochy Fabio Capello
Najwięcej meczów Rosja Wiktor Onopko (109)
Najwięcej bramek Rosja Władimir Biesczastnych (26)
Skrót FIFA RUS
Miejsce w rankingu FIFA Red Arrow Down.svg 30. (23 października 2014) (792 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Finlandia 2-1 Rosja 
(Sztokholm, Szwecja; 30 czerwca 1912)
Najwyższe zwycięstwo
 San Marino 0-7 Rosja 
(San Marino, San Marino; 7 czerwca 1995)
Najwyższa porażka
 Związek Północnoniemiecki 16-0 Rosja 
(Sztokholm, Szwecja; 1 lipca 1912)
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Reprezentacja Rosji w piłce nożnej mężczyzn – zespół piłkarski, biorący udział w imieniu Rosji w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo rosyjskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Rosyjski Związek Piłki Nożnej (RFS).

Na arenie międzynarodowej po raz pierwszy pojawiła się jeszcze w czasach Imperium Rosyjskiego, biorąc udział w Igrzyskach Olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku, a powróciła na nią po rozpadzie Związku Radzieckiego. Największy sukces w rozgrywkach międzynarodowych odniosła na Euro 2008, gdzie dotarła do półfinału.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przed rewolucją październikową Rosja rozegrała dziewięć spotkań. W pierwszym meczu Rosjanie przegrali w 1912 roku z Finlandią 1:2.

Pod nazwą Rosja zespół powrócił na arenę międzynarodową po Euro 1992 w sierpniu 1992 roku, wygrywając z Meksykiem. Drużyna pozostała niepokonana przez dwanaście meczów i przegrała dopiero w lipcu 1993 z Francją 1:3.

Po upadku ZSRR reprezentacja grała dwukrotnie w finałach mistrzostw świata (1994 i 2002) oraz czterokrotnie na Europy (1996, 2004, 2008 i 2012). Sukces indywidualny odniósł rosyjski zawodnik, Oleg Salenko. Został królem strzelców Mundialu 1994 w USA, gdzie zdobył 6 bramek, w tym pięć w spotkaniu z reprezentacją Kamerunu.

Po nieudanych eliminacjach do Mundialu 2006 do dymisji podał się Jurij Siomin. W połowie kwietnia 2006 roku szefowie federacji ogłosili, że nowym trenerem kadry będzie Guus Hiddink. Holender przejął stanowisko selekcjonera po mistrzostwach świata. Do tego czasu reprezentację prowadził Aleksandr Borodiuk . W 2010 roku drużynę przejął Dick Advocaat , z którą zakwalifikował się do Mistrzostw Europy 2012 w Polsce i Ukrainie.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[2] Bramki[2]
1 Wiktor Onopko 1992-2004 107 7
2 Siergiej Ignaszewicz 2002- 78 5
3 Andriej Arszawin 2002- 74 17
4 Walerij Karpin 1992-2003 72 17
5 Władimir Biesczastnych 1992-2003 71 26
6 Aleksandr Aniukow 2004- 68 1
7 Siergiej Siemak 1997- 65 4
8 Aleksandr Kierżakow 2002- 64 19
9 Wasilij Bieriezucki 2003- 61 1
10 Igor Siemszow 2002- 57 3

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Najwięcej goli w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[2] Mecze[2]
1 Władimir Biesczastnych 1992-2003 26 71
2 Roman Pawluczenko 2003- 21 50
3 Aleksandr Kierżakow 2002- 19 64
4 Walerij Karpin 1992-2003 17 72
Andriej Arszawin 2002- 17 74
6 Dmitrij Syczow 2002- 15 47
7 Igor Koływanow 1992-1998 12 35
8 Siergiej Kirjakow 1992-1998 10 28
Aleksandr Mostowoj 1994-2004 10 50
10 Dmitrij Radczenko 1992-1997 9 33
Igor Simutienkow 1994-1998 9 20

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Mecze z Polską[edytuj | edytuj kod]

Piłkarze ZSRR grali z Polską czternaście razy – wygrali osiem razy, trzy razy zremisowali i trzy razy schodzili z boiska pokonani (bramki 27:11):

Piłkarze Rosji grali z Polską cztery razy – wygrali raz, dwa razy zremisowali i raz schodzili z boiska pokonani (bramki 6:6):


  • 23 czerwca 1957, Moskwa: ZSRR-POLSKA 3:0 (Tatuszin, Simonjan, Iljin) - el.MŚ
  • 20 października 1957, Chorzów: POLSKA-ZSRR 2:1 (Cieślik 2 – Iwanow) – el.MŚ
  • 24 listopada 1957, Lipsk (NRD): POLSKA-ZSRR 0:2 (Strielcow, Fiedosow) – el.MŚ
  • 19 maja 1960, Moskwa: ZSRR-POLSKA 7:1 (Iwanow 2, Bubukin, Poniedielnik 3, Metreweli – Pol k.)
  • 21 maja 1961, Warszawa: POLSKA-ZSRR 1:0 (Pol)
  • 28 lipca 1967, Wrocław: POLSKA-ZSRR 0:1 (Czislenko) - el.IO
  • 4 sierpnia 1967, Moskwa: ZSRR-POLSKA 2:1 (Czislenko, Baniszewski – Lubański k.) - el.IO
  • 5 września 1972, Augsburg (RFN): POLSKA-ZSRR 2:1 (Deyna k., Szołtysik – Błochin) - fin.IO
  • 7 września 1977, Wołgograd: ZSRR-POLSKA 4:1 (Burjak k., Czesnokow, Błochin 2 – Lato)
  • 4 lipca 1982, Barcelona (Hiszpania): POLSKA-ZSRR 0:0 – fin.MŚ
  • 22 maja 1983, Chorzów: POLSKA-ZSRR 1:1 (Boniek – Wójcicki sam.) - el.ME
  • 9 października 1983, Moskwa: ZSRR-POLSKA 2:0 (Demianienko, Błochin) - el.ME
  • 1 czerwca 1988, Moskwa: ZSRR-POLSKA 2:1 (Litowczenko, Protasow k. – Dziekanowski)
  • 23 sierpnia 1989, Lubin: POLSKA-ZSRR 1:1 (Wdowczyk – Kiriakow)
  • 02.06.1996, Moskwa: ROSJA-POLSKA 2:0 (Kowtun, Biesczastnych)
  • 27.05.1998, Chorzów: POLSKA-ROSJA 3:1 (Trzeciak, Hajto 2 – Gierasimienko)
  • 22.08.2007, Moskwa: ROSJA-POLSKA 2:2 (Syczow, Pawluczenko – Krzynówek, Błaszczykowski)
  • 12.06.2012, Warszawa: POLSKA-ROSJA 1:1 (Błaszczykowski - Dzagojew) - ME

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. ZSRR nie przystąpiło do rewanżowego meczu barażu interkontynentalnego z drużyną Chile w proteście przeciw puczowi w Chile, za co zostało zdyskwalifikowane. Chile automatycznie awansowało do Mistrzostw.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]