Ryt chaldejski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ryt chaldejski - jeden z wschodnich obrządków (rytów) sprawowania liturgii chrześcijańskiej.

Należy on, obok rytów: nestoriańskiego i malabarskiego, do wschodnio-syryjskiej gałęzi liturgicznej[1].

Anafory używane w rycie chaldejskim[edytuj | edytuj kod]

Obrządek chaldejski zna trzy modlitwy eucharystyczne[1]:

Warto zauważyć, że Anafora Addaja i Mariego to jedyna zachowana modlitwa eucharystyczna, która nie zawiera dosłownego opowiadania o ustanowieniu Eucharystii, jest ono jedynie rozsiane w formie euchologii, modlitw dziękczynienia, wysławiania i wstawiennictwa[2]. Mimo to jest najstarszą z obecnie używanych anafor, i uważana jest za ważną także w Kościele Katolickim[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 por. Bronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983, s. 480
  2. Por. Blaza M. SJ, Kowalczyk D. SJ: Traktat o sakramentach. s. 350-352.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983.
  2. Blaza M. SJ, Kowalczyk D. SJ: Traktat o sakramentach. W: Dogmatyka. T. 5. Warszawa: Więź, 2007, s. 213-559. ISBN 978-83-60356-42-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]