Ryt aleksandryjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ryt aleksandryjski – jeden z wschodnich obrządków (rytów) sprawowania liturgii chrześcijańskiej. Ośrodkiem formowania się tej tradycji liturgicznej było miasto Aleksandria w Egipcie.

Liturgia według Euchologionu Serapiona[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze modlitwy mszalne tradycji aleksandryjskiej zawarte są w Euchologionie Serapiona – księdze datowanej na czwarty wiek po Chrystusie, odnalezionej w 1894 roku na górze Athos[1]. Jest to jednocześnie najstarsze świadectwo liturgii w całym chrześcijaństwie wschodnim. Autor był biskupem w Thmuis w Dolnym Egipcie i przyjacielem św. Antoniego Pustelnika oraz św. Atanazego. Sprawował rządy w diecezji w latach 339-353 i nazywano go uczonym (scholasticus)[1].

Porządek Boskiej Liturgii według tekstów zawartych w Euchologionie Serapiona[2]:

  • "Pierwsza modlitwa niedzielna"
  • Czytanie Pisma Świętego
  • Homilia
  • "Modlitwa po homilii"
  • "Modlitwa za katechumenów"
  • Błogosławieństwo udzielane katechumenom
  • "Litanijna modlitwa nad ludem" (długie wprowadzenie; siedem wezwań; zakończenie w formie doksologii)
  • Błogosławieństwo wypowiadane nad wiernymi
  • "Modlitwa o uzdrowienie chorych"
  • Błogosławieństwo przeznaczone dla chorych
  • "Modlitwa o deszcz obfity i dobre zbiory"
  • "Modlitwa za cały kościół"
  • "Modlitwa za biskupa" (w rzeczywistości była to modlitwa za wszystkie stany Kościoła)
  • "Modlitwa na klęczkach"
  • Prefacja
  • Aklamacja "Święty"
  • Pierwsza epikleza konsekracyjna
  • Pierwsza część opowiadania o ustanowieniu (konsekracja chleba)
  • Anamneza
  • Druga część opowiadania o ustanowieniu (konsekracja wina)
  • Druga epikleza konsekracyjna
  • Modlitwy wstawiennicze
  • Doksologia
  • Komunia

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983, s. 455.
  2. Bronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983, s. 456-460.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Bronisław Mokrzycki, Droga chrześcijańskiego wtajemniczenia, Warszawa 1983.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]