Sławomir Nitras

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sławomir Nitras
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1973
Połczyn-Zdrój
Poseł do PE VII kadencji
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 14 lipca 2009
do 30 czerwca 2014

Sławomir Witold Nitras (ur. 26 kwietnia 1973 w Połczynie-Zdroju) – polski polityk, politolog, w latach 2005–2009 poseł na Sejm V i VI kadencji, w latach 2009–2014 poseł do Parlamentu Europejskiego VII kadencji, od 2014 główny doradca premier Ewy Kopacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1998 ukończył studia w zakresie politologii na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. W latach 1997–1998 pracował jako asystent w Instytucie Politologii i Filozofii US.

Od 1998 do 1999 był dyrektorem gabinetu wojewody koszalińskiego. W latach 1999–2002 zasiadał w zarządzie Koszalińskich Kopalni Surowców Mineralnych „Kruszywa Koszalin” S.A. Kolejne trzy lata zajmował się prowadzeniem prywatnej działalności gospodarczej.

Od 1991 do 1995 był członkiem Unii Polityki Realnej, w latach 1997–2001 należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej – w okresie 2006–2010 zasiadał w zarządzie krajowym tej partii i był jej wiceprzewodniczącym w regionie zachodniopomorskim, ponadto od grudnia 2003 do października 2013 przewodniczył PO w Szczecinie.

W latach 1998–2002 był radnym sejmiku zachodniopomorskiego wybranym z ramienia AWS. Bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy POPiS. W wyborach parlamentarnych w 2005 i 2007 uzyskiwał mandat poselski w okręgu szczecińskim na Sejm V i VI kadencji jako kandydat PO. W 2007 otrzymał 65 993 głosów (najlepszy indywidualny wynik w okręgu). Podczas obu kadencji był członkiem Komisji Skarbu Państwa, w VI kadencji pracował także w Komisji Gospodarki oraz Komisji Nadzwyczajnej „Przyjazne Państwo”.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 został wybrany na posła do Parlamentu Europejskiego w okręgu gorzowskim z pierwszego miejsca na liście, uzyskując 107 413 głosów[1]. W PE należał do grupy Europejskiej Partii Ludowej, a także m.in. do Komisji Gospodarczej i Monetarnej i delegacji PE ds. współpracy z Rosją. W 2014 nie ubiegał się o reelekcję. 2 grudnia tego samego roku został głównym doradcą w gabinecie politycznym premier Ewy Kopacz[2][3].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma żonę Irminę i dwie córki, Natalię i Kornelię.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]