Ewa Kopacz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ewa Kopacz
JRKRUK 20130829 EWA KOPACZ BUSKO IMG 3148.jpg
Ewa Kopacz
Busko-Zdrój, 29 sierpnia 2013
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1956
Skaryszew
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Poprzednik Grzegorz Schetyna
Minister zdrowia
Przynależność polityczna Platforma Obywatelska
Okres urzędowania od 16 listopada 2007
do 7 listopada 2011
Poprzednik Zbigniew Religa
Następca Bartosz Arłukowicz
Odznaczenia
Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Komandor Orderu Świętego Karola (Monako) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Ewa Bożena Kopacz z domu Lis (ur. 3 grudnia 1956 w Skaryszewie) – polska lekarka pediatra, samorządowiec, polityk. Od 2001 posłanka na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, od 2007 do 2011 minister zdrowia, od 2010 wiceprzewodnicząca PO (od 2013 I wiceprzewodnicząca). Od 2011 marszałek Sejmu VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ewa Kopacz jest córką Mieczysława i Krystyny Lisów. Wychowywała się w Radomiu, gdzie ukończyła II Liceum Ogólnokształcące im. Marii Konopnickiej. W 1981 ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Lublinie; jest specjalistką drugiego stopnia w zakresie medycyny rodzinnej i pierwszego stopnia w zakresie pediatrii. Następnie rozpoczęła praktykę lekarską w Szydłowcu, gdzie do 2001 kierowała miejscowym zakładem opieki zdrowotnej.

W 1998–2001 pełniła funkcję radnej sejmiku mazowieckiego. Należała do Unii Wolności (kierowała strukturami tej partii w województwie radomskim). W 2001 przeszła do PO. Z ramienia tego ugrupowania sprawowała mandat posłanki IV kadencji, reprezentując radomski okręg wyborczy.

Ponownie została wybrana do Sejmu V kadencji, w którym objęła stanowisko przewodniczącej Komisji Zdrowia. W tzw. gabinecie cieni PO (utworzonym 13 stycznia 2006) powołano ją na stanowisko rzeczniczki ds. zdrowia. Pełniła obowiązki przewodniczącej mazowieckich struktur Platformy Obywatelskiej.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci została posłanką, otrzymując 39 155 głosów. 16 listopada 2007 została powołana na stanowisko minister zdrowia. W 2009 sprzeciwiła się zakupowi przez polski rząd niesprawdzonych i kosztownych szczepionek przeciwko tzw. świńskiej grypie w okresie pandemii, którą ogłosiła WHO (co do której pojawiły się podejrzenia, że może być w zmowie z koncernami farmaceutycznymi)[1][2].

8 października 2010 wybrana na wiceprzewodniczącą PO. W wyborach w 2011 uzyskała mandat posłanki VII kadencji – dostała 41 554 głosy[3]. 7 listopada 2011 została odwołana ze składu Rady Ministrów[4]. Następnego dnia została wybrana na marszałka Sejmu[5] – w głosowaniu wzięło 453 posłów, z czego 300 poparło ją, a 150 głosowało za kontrkandydaturą Marka Kuchcińskiego z PiS. Jest pierwszą kobietą w historii polskiego Sejmu na tym stanowisku.

14 grudnia 2013 wybrana na pierwszą wiceprzewodniczącą PO. Zastąpiła na tym stanowisku Grzegorza Schetynę.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest rozwódką. Jej mężem był prokurator Marek Kopacz (1956–2013)[6], z którym rozwiodła się w 2008[7]. Ma z nim córkę Katarzynę[8].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Świńska grypa, zmowa i spiski. wyborcza.pl, 8 stycznia 2010. [dostęp 12 grudnia 2011].
  2. Marcin Bojanowski: Gigantyczny rachunek za świńską grypę. wyborcza.pl, 26 marca 2010. [dostęp 8 listopada 2011].
  3. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 8 listopada 2011].
  4. M.P. z 2011 r. Nr 101, poz. 1021
  5. M.P. z 2011 r. Nr 100, poz. 1008
  6. Pogrzeb Marka Kopacza, byłego męża marszałek Sejmu (zdjęcia). echodnia.eu, 26 września 2013. [dostęp 27 września 2013].
  7. Gol Zanettiego uratował życie byłemu mężowi Ewy Kopacz. onet.pl, 9 listopada 2011. [dostęp 9 listopada 2011].
  8. Sebastian Sulowski, Katarzyna Karpa: Jak się rozwiodła Ewa Kopacz. dziennik.pl, 9 lipca 2008. [dostęp 9 listopada 2011].
  9. Bearers of decorations – Ewa Kopacz – Maarjamaa Risti I klassi teenetemärk (ang. • est.). president.ee. [dostęp 2 czerwca 2014].
  10. Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles (fr.). „Journal de Monaco” (legimonaco.mc). [dostęp 10 grudnia 2013].
  11. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. [dostęp 5 grudnia 2013]. s. 44–45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]