Solaris Urbino 10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Solaris Urbino 10
Solaris Urbino Warsaw Airport 2005.jpg
Solaris Urbino 10 z 2004 roku na lotnisku w Warszawie. Obecnie dwa takie SU zasilają tabor MPK Gniezno
Dane ogólne
Inne nazwy Solaris Urbinetto 10
Producent Solaris Bus & Coach
Premiera 2002
Okres produkcji 2002 – nadal produkowany
Miejsce produkcji  Polska, Bolechowo-Osiedle
Poprzednik Solaris Urbino 9
Pokrewne Solaris Urbino 12
Solaris Urbino 15
Solaris Urbino 18
Podobne Solaris Urbino 9
Dane techniczne
Typy nadwozia Niskopodłogowy autobus miejski klasy MIDI
Układ drzwi 1-2-0
1-2-2
Liczba drzwi 2
3
Wys. podłogi
w I drzwiach
320 mm
Wys. podłogi
w II drzwiach
320 mm
Wys. podłogi
w III drzwiach
340 mm
Po zastosowaniu przyklęku – ok. 70 mm
Szerokość drzwi 860 mm
1350 mm
Silniki 1) Iveco NEF F4AE0681B
Moc silników 1) 239 KM
Skrzynia biegów VOITH D851.3
Liczba przełożeń 4
5
6
Długość 9940 mm
Szerokość 2550 mm
Wysokość 2850 mm
3035 mm (z klimatyzacją)
Masa własna 9300 kg
Masa całkowita 15500 kg
Rozstaw osi 4800 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 91
Liczba miejsc siedzących 22
Informacje dodatkowe
ABS Tak
ASR Tak
EBS Tak
ESP Nie
Klimatyzacja Opcja
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Solaris Urbino 10 – niskopodłogowy autobus z serii Solaris Urbino, przeznaczony dla komunikacji miejskiej, produkowany od 2002 roku przez polską firmę Solaris Bus & Coach S.A. z Bolechowa koło Poznania. Obecnie produkowany jest model trzeciej generacji Urbino, ale jest to druga generacja Urbino 10.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

Firma Neoplan Polska tworząc rodzinę autobusów pod nową marką "Solaris" rozpoczynała od modeli o długościach 9, 12, 15 i 18 metrów. Po ogłoszeniu przez jedno z miast przetargu na większą liczbę autobusów o długości 10 metrów, firma Solaris Bus & Coach zaprojektowała nowy model o takiej długości, początkowo oferowany pod marką Solaris Urbinetto 10. Jednocześnie zrezygnowano z produkcji najkrótszego modelu Solaris Urbino 9.

Solaris Urbinetto 10 drugiej generacji na warszawskiej linii 177

Od wiosny 2005 roku jest produkowany "Solaris Urbino 10" trzeciej generacji, lecz jest to druga wersja tego autobusu. Jest on wytwarzany w wersjach z silnikami diesla (początkowo spełniającymi normy emisji spalin Euro 3 i Euro 4, obecnie Euro 5 lub EEV), zaś od 2005 roku może być także produkowany w odmianie z napędem gazowym CNG z wykorzystaniem silników firm Iveco lub MAN. Podstawowy silnik stosowany w tym autobusie to obecnie Cummins ISB6.7E5 250B o mocy maksymalnej 180,5 kW (245 KM), spełniający wymagania normy Euro 5. W wyposażeniu opcjonalnym znajduje się mocniejsza jednostka Cummins ISB6.7E5 285B o mocy maksymalnej 209 kW (284 KM). Wszystkie stosowane osie pochodzą z firmy ZF. Z przodu zawieszona niezależnie oś ZF RL 75 EC lub w opcji ZF RL 85 A, z tyłu oś ZF AV 132. Standardowo montowany jest zwalniacz skrzyni biegów (retarder). W podwoziu stosowany jest układ centralnego smarowania. Szkielet wykonywany jest ze stali odpornej na korozję. Podobnie oblachowanie, w którym wykorzystuje się również panele aluminiowe. Instalacja elektryczna jest oparta o magistralę CAN-Bus.

Solaris Urbino 10 w Europie[edytuj | edytuj kod]

Państwo Miasto Operator Liczba
(wg operatora)
Liczba
(wg kraju)
Austria
Austria
Bad Ischl Johann Sklona OPNV Pammesberger KG 2 33
Dornbirn EE Rhomberg 21
Ebensee Sklona Touristik 1
Koblach Loacker Touristik GmbH 5
Schwaz Leo Ledermair GmbH 1
Wiedeń ÖBB Postbus GmbH 3
Czechy
Czechy
Ostrawa Dopravní podnik Ostrava 20 20
Francja
Francja
Antibes La Sophipolitaine des transports urbains 8 17
Lons-le-Saunier Tallis 3
Narbonne SNT 6
Niemcy
Niemcy
Dresden DVB 5 11
Speyer FirstGroup Rhein-Neckar 3
Waiblingen Omnibus-Verkehr Ruoff GmbH 2
Weinstadt Omnibus Dannenmann GmbH 1
Norwegia
Norwegia
Lillehammer Veolia Transport Sør 2 9
Oslo Norgesbuss AS 5
Oslo UNIBUS AS 2
Polska
Polska
Augustów Necko 2 186
Cieszyn ZGK 1
Czechowice-Dziedzice PKM 3[1]
Czerwonak Transkom Koziegłowy 3
Gniezno MPK 7
Inowrocław MPK 4
Jastrzębie-Zdrój PKM 3
Jelenia Góra MZK 5
Kalisz KLA 2
Kielce ZTM 5
Konin MZK 4
Legnica MPK 10
Łowicz MZK 6
Malbork MZK 1 (od września 2012)
Oświęcim MZK 5
Piła MZK 4
Rędziny GZK 10
Sieradz MPK 3
Skierniewice MZK 6
Starogard Gdański MZK 6
Szczecin SPA Klonowica 4
Świerklaniec PKM 4
Warszawa Agencja Mienia Wojskowego 1
Warszawa Mobilis 53
Warszawa MZA Warszawa 16
Warszawa WAS 2
Włocławek MPK 18
Żywiec MZK 2
Szwajcaria
Szwajcaria
Berno Eurobus 1 17
Kreuzlingen VBRF E. Meier Fahrzeugtechnik AG 7
Locarno FART 8
Pfäffikon Landolt 1
Węgry
Węgry
Debreczyn Piremon 1 1
Włochy
Włochy
Avellino CTI-ATI 9 15
Cagliari Azienda Regionale Sarda Transporti 4
Canosa di Puglia Caputo Giuseppe 1
Cortina d'Ampezzo Servizi Ampezzo 1
Suma 298
Stan na: 3.12.2011

Przypisy

  1. PKM Czechowice-Dziedzice – Tabor autobusowy. PKM Czechowice-Dziedzice. [dostęp 2010-09-05].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]