Wzór Rydberga

Mechanika kwantowa

$\Delta x\, \Delta p \ge \frac{\hbar}{2}$

Zasada nieoznaczoności Heisenberga

Równanie Schrödingera Wstęp Aparat matematyczny Tło Mechanika klasyczna  · Stara teoria kwantów  · Interferencja  · Notacja Diraca  · Hamiltonian Koncepcje podstawowe Stan kwantowy  · Funkcja falowa  · Superpozycja  · Splątanie kwantowe  · Pomiar  · Nieoznaczoność  · Reguła Pauliego  · Dualizm korpuskularno-falowy  · Dekoherencja kwantowa  · Twierdzenie Ehrenfesta  · Tunelowanie Doświadczenia Doświadczenie Younga  · Doświadczenie Davissona-Germera  · Doświadczenie Francka-Hertza  · Doświadczenie Sterna-Gerlacha  · Eksperymenty testujące twierdzenie Bella  · Doświadczenie Poppera  · Kot Schrödingera  · Problem testowania bomb Elitzura-Vaidmana  · Gumka kwantowa Sformułowania Obraz Schrödingera  · Obraz Heisenberga  · Obraz Diraca  · Mechanika macierzowa  · Suma po historiach Równania Równanie Schrödingera  · Równanie Pauliego  · Równanie Kleina-Gordona  · Równanie Diraca  · Wzór Rydberga Interpretacje de Broglie'a-Bohma  · Świadomość wywyołuje kolaps  · Spójne historie kwantowe  · Kopenhaska  · Statystyczna  · Zmiennych ukrytych  · Wielu światów  · Logika kwantowa  · Popularna  · Stochastyczna  · Transakcjonalna Zagadnienia zaawansowane Informatyka kwantowa  · Teoria rozpraszania  · Kwantowa teoria pola  · Chaos kwantowy Znani uczeni Planck  · Bohr  · Sommerfeld  · Bose  · Kramers  · Heisenberg  · Born  · Jordan  · Pauli  · Dirac  · de Broglie  · Schrödinger  · von Neumann  · Wigner  · Feynman  · Candlin  · Bohm  · Everett  · Bell  · Wien

Wzór Rydberga (Rydberga-Ritza) w fizyce atomowej wzór opisujący wszystkie długości fal w widmie liniowym wodoru (serie widmowe wodoru), później rozszerzony też na niektóre serie innych pierwiastków w stanie gazowym.

Wzór został przedstawiony przez szwedzkiego fizyka Johannesa Rydberga 5 listopada 1888 r.; w 1908 roku został rozszerzony przez szwajcarskiego fizyka Walthera Ritza.

Formuła

$\frac{1}{\lambda} = R_{\mathrm{H}} Z^2 \left(\frac{1}{n_1^2}-\frac{1}{n_2^2}\right)$

gdzie:

$\lambda$ - długość fali w próżni światła emitowanego przez atom,

$R_{\mathrm{H}}$ - stała Rydberga dla wodoru,

$n_1$ i $n_2$ liczby całkowite $n_1 < n_2$,

$Z$ - liczba atomowa, dla wodoru równa 1.

Przyjmując $n_1$ równe 1 i zmieniając $n_2$ począwszy od 2 do nieskończoności, wzór opisuje serię Lymana z granicą 91 nm :

$n_1$	$n_2$	Nazwa	Granica serii
1	$2 \rightarrow \infty$	seria Lymana	91 nm
2	$3 \rightarrow \infty$	seria Balmera	365 nm
3	$4 \rightarrow \infty$	seria Paschena	821 nm
4	$5 \rightarrow \infty$	seria Bracketta	1459 nm
5	$6 \rightarrow \infty$	seria Pfunda	2280 nm
6	$7 \rightarrow \infty$	Seria Humphreysa	3283 nm

Seria Lymana leży w ultrafiolecie, Balmera w świetle widzialnym, a Paschena, Bracketta, Pfunda i Humphreysa w podczerwieni.