Stanisław Kostka Zamoyski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: inne znaczenia.
Stanisław Kostka Zamoyski
Stanisław Kostka Zamoyski
Jelita
Jelita
Data urodzenia 13 stycznia 1775
Miejsce urodzenia Warszawa
Data śmierci 2 kwietnia 1856
Miejsce śmierci Wiedeń
Rodzina Zamoyscy
Rodzice Andrzej Zamoyski
Konstancja Czartoryska
Małżeństwo Zofia Czartoryska
Dzieci Konstanty Zamoyski
Andrzej Artur Zamoyski
Jan Zamoyski
Władysław Stanisław Zamoyski
Celina Gryzelda Zamoyska
Jadwiga Klementyna Zamoyska
Zdzisław Zamoyski
August Zamoyski
Eliza Elżbieta Zamoyska
Stanisław Kostka Zamoyski
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława

Stanisław Kostka Zamoyski herbu Jelita (ur. 13 stycznia 1775 w Warszawie, zm. 2 kwietnia 1856 w Wiedniu) – prezes Rządu Centralnego Wojskowego Tymczasowego Obojga Galicji w 1809, senator-wojewoda Księstwa Warszawskiego (1810), prezes Senatu Królestwa Polskiego od 29 stycznia 1822 do 20 lipca 1831, XII ordynat na Zamościu, do 1850 członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego, kawaler maltański[1].

Syn Andrzeja Hieronima Zamoyskiego (1716-1792) – kanclerza wielkiego koronnego i księżnej Konstancji Czartoryskiej – córki Stanisława Kostki Czartoryskiego – cześnika wielkiego litewskiego. Był przeciwnikiem powstania listopadowego. W 1830 wyjechał do Petersburga. Później osiadł w Wiedniu. Dzięki jego staraniom prawa miejskie otrzymał w 1823 Jadów.

W czasie powstania listopadowego był nieobecny na posiedzeniach Senatu, skreślony z listy senatorów przez sejm powstania listopadowego 20 lipca 1831 roku[2].

Odznaczony został Orderem Orła Białego 16 czerwca 1812 r. W 1812 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[3]. W 1811 został członkiem honorowym Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk[4].

Żonaty z księżniczką Zofią z Czartoryskich (1780-1837) – Damą Krzyża Gwiaździstego, c. generała Adama Kazimierza Czartoryskiego.

Miał z nią 11 dzieci, m.in. Andrzeja i Władysława.

Przypisy

  1. Marta Męclewska, Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, Zamek Królewski, Warszawa 2008, s. 282.
  2. Sebastian Ziółek, Sejm Królestwa Polskiego w okresie powstania listopadowego 1830-1831, Warszawa 2007, s. 333.
  3. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 217.
  4. Aleksander Kraushar, Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832 : monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych. Ks. 4, Czasy polistopadowe : epilog : 1831-1836, wyd. 1906, s. 486.