Tomasz Adam Ostrowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomasz Adam Ostrowski
Tomasz Adam Ostrowski
Rawicz
Rawicz
Data urodzenia 21 grudnia 1735
Miejsce urodzenia Ostrów Mały
Data śmierci 5 lutego 1817
Miejsce śmierci Warszawa
Rodzina Ostrowscy
Rodzice Piotr Ostrowski
Konstancja Stoińska
Małżeństwo Apolonia Ledóchowska
Dzieci Mechtylda Ludwika Teofila Ostrowska
Władysław Ostrowski
Antoni Jan Ostrowski
Odznaczenia
Order Orła BiałegoOrder Świętego Stanisława

Tomasz Adam Ostrowski herbu Rawicz (ur. 21 grudnia 1735 w Ostrowie Małym niedaleko Kocka – zm. 5 lutego 1817 w Warszawie) – prezes Senatu Królestwa Polskiego, marszałek Sejmu Księstwa Warszawskiego, podskarbi nadworny koronny od 1791, szambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego od 1767, hrabia od r. 1798.

Syn Piotra Ostrowskiego i Konstancji Stoińskiej. W 1765 poślubił Józefę Godlewską, z ktorą miał córkę Julię. Po śmierci Józefy w 1780 poślubił Apolonię Ledóchowską (w 1781), z którą miał dziewięcioro dzieci, m.in. Antoniego Jana, Władysława i Mechtyldę Ludwikę Teofilę. Po śmierci Apolonii w 1795 poślubił Kunegundę Brzozowską (w 1796).

W 1764 poparł elekcję Stanisława Augusta Poniatowskiego. Zasłużony dla gospodarczego dźwignięcia kraju, powstrzymywał króla od akcesu do konfederacji targowickiej, następnie więziony był przez Rosjan. W 1765 został pułkownikiem wojsk koronnych, w 1767 szambelanem królewskim. Poseł ziemi nurskiej w latach 1766 i 1776, w 1773 został podkomorzym nurskim. Członek konfederacji Andrzeja Mokronowskiego w 1776[1]. Od 1777 kasztelan Czerska. W latach 1776, 1778, 1782 i 1786 był członkiem Rady Nieustającej. W r. 1788 w dobrach ujezdzkich założył osadę hutniczą Kuźnice Tomaszowe, która w r. 1822 przez syna Antoniego Jana została nazwana na cześć ojca Tomaszowem Mazowieckim. Był członkiem konfederacji Sejmu Czteroletniego[2]. Od 1791 podskarbi nadworny koronny, wszedł do Straży Praw. Był jednym z założycieli Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej. W czasie wojny polsko-rosyjskiej, na zebraniu 23 lipca 1792 był przeciwny decyzji króla Stanisława Augusta Poniatowskiego o jego przystąpieniu do konfederacji targowickiej i zalecał wydanie walnej bitwy wojskom rosyjskim. W 1808 został prezesem Głównej Izby Obrachunkowej. Marszałek Sejmu Księstwa Warszawskiego, wszedł do senatu Księstwa jako wojewoda. W 1811 został prezesem Senatu. W 1814 po klęsce wojsk napoleońskich stanął na czele stworzonego przez Rosjan Komitetu Organizacyjnego Cywilnego, a następnie w 1815 komitetowi mającemu ułożyć konstytucję. W 1817 jako senator-wojewoda został prezesem Senatu Królestwa Polskiego.

Odznaczony Orderem Orła Białego (1780) i Orderem św. Stanisława (1777). Jego synami byli Antoni Jan Ostrowski, gen., dowódca Gwardii Narodowej w czasie powstania listopadowego i Władysław Ostrowski, marszałek Sejmu Królestwa Polskiego w latach 1830-1831.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 528.
  2. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 310.


Poprzednik
Ludwik Szymon szambelan Gutakowski
Prezes Senatu Księstwa Warszawskiego
1811-1815
Następca
-