Stanko Poklepović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanko Poklepović
Imię i nazwisko Stanko Poklepović
Data i miejsce
urodzenia
19 kwietnia 1938
Split, Królestwo Jugosławii
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1958–1972 RNK Split
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1969
1971–1972
1984–1986
1987–1989
1989–1990
1990–1991
1991–1993
1992–1993
1994
1994–1995
1995–1997
1997–1998
1998–1999
1999–2000
2001–2002
2002–2003
2005
2009
2010
RNK Split (grający trener)
RNK Split (grający trener)
Hajduk Split
Budućnost Titograd
FK Borac Banja Luka
APOEL FC
Hajduk Split
 Chorwacja
HNK Dubrovnik
 Iran
Persepolis FC
Publikum Celje
NK Osijek
Ferencvárosi TC
Sepahan Isfahan
NK Osijek
Sepahan Isfahan
S.C. Damash
Hajduk Split

Stanko Poklepović, pseud. Špaco, (ur. 19 kwietnia 1938 w Splicie), chorwacki piłkarz i trener piłkarski. Jako piłkarz występował na pozycji środkowego obrońcy. Porozumiewa się po chorwacku i angielsku. Jest żonaty, mieszka w Splicie.

Kariera szkoleniowa - praca klubowa[edytuj | edytuj kod]

Poklepović całą karierę grał w drugoligowym klubie jugosłowiańskim RNK Split. Po zakończeniu piłkarskiej kariery, uzyskał dyplom Akademii Fizycznej w Zagrzebiu, który pozwolił mu zostać trenerem. Warto zauważyć, że wcześniej na uniwersytecie w Splicie zdobył wykształcenie stoczniowca. Pierwszą pracą trenerską był angaż w Hajduku Split, gdzie zatrudniono go jako trenera drużyn młodzieżowych, działo się to w latach 1974-1979. Warto zauważyć, że wychowywał tam takich zawodników jak Stjepan Andrijasević czy Aljoša Asanović. Po tym czasie awansował na asystenta trenera, którym był wówczas Tomislav Ivić, a w roku 1983 otrzymał od zarządu misję pełnienia funkcji szkoleniowca pierwszej drużyny, co łączył z funkcją pierwszego trenera reprezentacji Jugosławii B. Nie osiągnął jednak wymiernych sukcesów, a w roku 1987 działacze pochodzącego z Czarnogóry zespołu FK Budućnost Podgorica zaproponowali mu objęcie posady szkoleniowca tejże drużyny. Pomimo gry w pierwszej lidze, zespół był średniakiem ligi jugosłowiańskiej a zniecierpliwieni brakiem sukcesów, działacze Budućnosti w roku 1989 zwolnili go z funkcji trenera. Szybko znalazł jednak inną posadę, ponieważ pracę z drużyną zaproponowali mu działacze pochodzącego z Bośni zespołu Borac Banja Luka. Poklepović był jednak szkoleniowcem tego zespołu tylko w sezonie 1989/1990. W sezonie 1990/1991 Poklepović był już trenerem cypryjskiego zespołu APOEL Nikozja, z którym zajął 3 miejsce w lidze. Na początku sezonu Poklepoviciowi zaproponowano ponownie pracę z Hajdukiem Split, tym razem po raz pierwszy w lidze chorwackiej. Praca w Hajduku była bardzo owocna, ponieważ już w pierwszym sezonie Poklepović wywalczył wraz z drużyną mistrzostwo i Superpuchar Chorwacji. W sezonie 1992/1993 zdobył Puchar Chorwacji i Superpuchar, ale po sezonie został zmieniony na stanowisku przez Ivana Katalinicia. Pracę na stanowisku trenera Hajduka Split, równolegle łączył z funkcją selekcjonera reprezentacji Chorwacji. Pracował na tym stanowisku 20 dni, zastępując legendarnego Dražena Jerkovicia, który zrezygnował z pracy z kadrą. Ogółem poprowadził kadrę w 3 meczach międzypaństwowych, o czym więcej w dziale Selekcjoner Chorwacji. Po zakończeniu pracy z kadrą Chorwacji w roku 1994 objął funkcję selekcjonera reprezentacji Iranu, o czym więcej w wyżej wymienionym dziale. Po skończeniu przygody z kadrą Iranu objął stanowisko trenera drużyny Piroozi Teheran, które piastował w latach 1995-1997. Z drużyną zdobył dwa mistrzostwa i dwa puchary Iranu. W sezonie 1997/1998 był trenerem słoweńskiego zespołu NK Publikum Celje. Nie powiodło się jednak Poklepoviciowi - zajął 6 miejsce w lidze i został zwolniony ze stanowiska. Odszedł i w rundzie wiosennej sezonu 1997/1998 został trenerem zespołu NK Osijek, z którym zajął 5 miejsce w lidze. W sezonie 1999/2000 objął stanowisko najbardziej utytułowanego węgierskiego zespołu Ferencvaros Budapeszt. Nie udało się jednak całkowicie, ponieważ Ferencvaros zajął dopiero 5 miejsce w lidze, a sam Poklepović od tego czasu zawiesił swoją karierę trenerską.

Praca jako selekcjoner Chorwacji i Iranu[edytuj | edytuj kod]

Po rezygnacji Dražana Jerkovicia, Stanko Poklepović objął stanowisko selekcjonera Chorwatów. Był to dopiero czwarty oficjalny mecz po odzyskaniu przez Chorwację niepodległości od Jugosławii. Poklepović w roli selekcjonera zadebiutował 8 lipca 1992 w rozgrywanym w Melbourne spotkaniu przeciwko Australii. Chorwaci przegrali ten mecz 0:1 po golu Paula Martha w 62 minucie, był to więc debiut nieudany. Okazja do rehabilitacji nadarzyła się już trzy dni później, jednak i tym razem nie udało się zwyciężyć. Chorwaci przegrali mecz 1:3, a honorowe trafienie zaliczył Josip Weber w 34 minucie. Powiedzenie "do trzech razy sztuka" nie sprawdziło się 12 lipca 1992 w trzecim z rzędu spotkaniu z Australią. Chorwaci bezbramkowo zremisowali ten mecz, a sam Poklepović został zastąpiony przez Vlatko Markovicia, późniejszego prezesa HNS.

W roli selekcjonera Iranu zadebiutował 3 października 1994 w rozgrywanym w Hiroszimie meczu Pucharu Azji przeciwko Bahrajnowi. Nie był to jednak udany debiut, ponieważ Irańczycy zremisowali ten mecz 0:0, co było dużym sukcesem dla drużyny Bahrajnu. Okazja do rehabilitacji nadeszła w następnym meczu, zaledwie dwa dni później, 5 października z Turkmenistanem, który Iran zremisował 1:1. Następny mecz był rozgrywany 9 października z Chinami, który Iran przegrał 0:1. Już po tym spotkaniu Iran wracał do domu, więc mecz rozgrywany 11 października przeciwko Jemenowi miał już tylko prestiżowy charakter. Irańczycy wygrali aż 4:0, ale to nie uratowało posady Poklepoviciowi, od którego działacze irańskiej federacji oczekiwali znacznie więcej. Po otrzymaniu zwolnienia z pracy nie dostał od żadnego zespołu narodowego misji pełnienia funkcji selekcjonera.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • mistrzostwo i Superpuchar Chorwacji w sezonie 1991/1992 wraz z Hajdukiem Split
  • Puchar i Superpuchar Chorwacji w sezonie 1992/1993 wraz z Hajdukiem Split
  • mistrzostwo i Puchar Iranu w sezonie 1995/1996 wraz z Piroozi Teheran
  • mistrzostwo i Puchar Iranu w sezonie 1996/1997 wraz z Piroozi Teheran