Dejan Stanković
| Dejan Stanković | ||
.jpg) |
||
| Imię i nazwisko | Dejan Stanković | |
| Data i miejsce urodzenia |
11 września 1978 Belgrad, Jugosławia |
|
| Pseudonim | Deki, Stanko, Il Dragone, La Cobra, Stronkovic | |
| Pozycja | pomocnik | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Inter Mediolan | |
| Numer | 5 | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| -1985 1985-1992 1992-1994 |
Radnički Nova Pazova FK Teleoptik Belgrad FK Crvena zvezda Belgrad |
|
| Kariera seniorska[a] | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1994–1998 1998–2004 2004– |
FK Crvena zvezda Belgrad Lazio Rzym Inter Mediolan |
85 (30) 137 (22) 231 (29) |
| Reprezentacja narodowa[b] | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998–2003 2003–2006 2006–2011 |
 Jugosławia Serbia i Czarnogóra SerbiaŁącznie |
40 (8) 21 (4) 41 (3) 102 (15)[1] |
Dejan Stanković (cyryl. Дејан Станковић, wym. [ˈdɛ̂jan ˈstǎːŋkɔʋitɕ]; ur. 11 września 1978 w Zemun) – serbski piłkarz grający na pozycji pomocnika w Interze Mediolan, od 2006 do 2011 kapitan reprezentacji Serbii. Jako pierwszy zagrał na Mistrzostwach Świata w barwach trzech różnych reprezentacji: Jugosławii, Serbii i Czarnogóry oraz Serbii.
Spis treści |
Kariera klubowa [edytuj]
Kariera juniorska [edytuj]
Pierwsze kroki w piłkarskiej karierze Stanković stawiał w Radničkim Nova Pazova oraz klubie ze swej dzielnicy (Zemun), FK Teleoptik Belgrad. Nie spędził jednak tam wiele czasu, ponieważ trener młodzieżowej ekipy Crvenej Zvezdy Belgrad - Branko Radović, ujrzał w nim potencjał.
Crvena Zvezda Belgrad [edytuj]
Mając 14 lat Dejan rozpoczął treningi w młodzieżowych sekcjach Crvenej Zvezdy. Harmonijnie się rozwijając awansowywał do coraz zespołów ze coraz starszych roczników. Trenował go wtedy m.in. Vladimir Petković. W sezonie 1994/95 za kadencji trenera Ljubomira Petrovicia w wieku 16 lat Dejan Stanković zadebiutował w pierwszym zespole Crvenej Zvezdy w meczu przeciwko lokalnemu rywalowi OFK Beograd (11 lutego 1995). Grając w jednym zespole z Darko Kovaceviciem, Stanković rozegrał siedem meczy i strzelił bramkę w meczu z Budocnostią Podgorica, a drużyna z Belgradu zdobyła mistrzostwo FR Jugosławii. Z powodu sankcji nałożonych na Jugosławię Crvena nie mogła aż do 1997 r. występować w europejskich pucharach, gdy zmierzyła się z Kaiserslautern w Pucharze Zdobywców Pucharów. Przed sezonem 1997/98 mając 19 lat został najmłodszym kapitanem Crvenej Zvezdy. Był uznawany za największy wschodzący talent jugosłowiańskiej piłki końca lat 90[potrzebne źródło].
Lazio Rzym [edytuj]
W 1998 roku po debiucie w reprezentacji przeszedł do Lazio Rzym za 7,5 mln £ (24 mln DM). Debiut w barwach "Biancocelesti" nastąpił 13 września 1998 w meczu Serie A przeciwko drużynie Piacenzy, a Serb uświetnił go pierwszą bramką w nowych barwach. Stanković szybko wywalczył sobie miejsce w składzie wśród innych pomocników Lazio, m.in. Nedveda, Verona i Manciniego. Ciężka praca zaowocowała przydomkiem Il Dragone (Smok), nadanym przez kibiców Lazio. Dla Lazio zagrał w 137 ligowych spotkaniach w których strzelił 22 bramki.
Inter Mediolan [edytuj]
.jpg)
Ciężka sytuacja rzymskiego klubu zmusiła go do sprzedania Stankovicia. Wykorzystał to Inter Mediolan, który w lutym 2004 kupił Dejana za 4 mln € i połowę karty Gorana Pandewa. Deki odmówił wtedy Juventusowi, który był już dogadany z Lazio. W Interze zadebiutował 1 lutego w meczu z Sieną pod wodzą Alberto Zaccheroniego, wygranym 4:0. 21 lutego 2004 strzelił spektakularną bramkę bezpośrednio z rzutu rożnego w Derbach della Madonnina[2], przegranym przez Inter 2:3. Była to jego pierwsze trafienie w barwach Nerazzurrich. Na początku swej obecności w Mediolanie nie występował często, tym bardziej, że utrudniały mu to kontuzje. 2 października zdobył gola i asystował w meczu LM z Valencią[3]. 7 maja 2006 rozegrał setny mecz w barwach Interu. Sezon 2006/07 był bardzo udany dla Dekiego, który strzelił kilka ważnych goli (z Milanem, dwa z Catanią 15 października, a z Fiorentiną także asystę), a La Gazzetta dello Sport wybrała go pięciokrotnie na piłkarza meczu. 2 lutego 2007 r. przedłużył do 2010 r. kontrakt z Interem. Po przyjściu do klubu José Mourinho w 2008 prasa spekulowała, że Dejan opuści klub razem z Adriano, Crespo, Suazo i Burdisso. Ostatecznie jednak dzięki m.in. kibicom pozostał w klubie (zabiegał o niego Juventus) i mógł cieszyć się z 17 w historii klubu Scudetto. 18 października 2008 r. zdobył piękną bramkę w meczu z AS Roma na Stadio Olimpico. 14 listopada 2008 zdobył bramkę i zaliczył dwie asysty w spotkaniu z Chievo Werona[4]. 28 stycznia miał decydujący wpływ na wynik meczu z Catanią (2:0), w którym zdobył gola i asystował przy drugim[5].
7 lutego 2009 wystąpił po raz 200. w Interze w meczu przeciwko Lecce. 15 lutego strzelił bramkę w derbowym starciu z Milanem. Przegrany 0:2 rewanżowy mecz Ligi Mistrzów z Manchesterem United był jego 63 w tych rozgrywkach co stanowiło rekordowe osiągnięcie serbskiego piłkarza. W sezonie 2008/09 Stanković prezentował się chimerycznie, w okresie od grudnia do lutego grał dobrze, a w pozostałym okresie był niewidoczny[6]. 29 sierpnia 2009 r. w spotkaniu derbowym z Milanem strzelił ślicznego gola z 30 m. 17 października 2009 r. w meczu z Genoą (5:0) zdobył piękną bramkę z połowy boiska[7]. Stanković miał też znaczący wkład w potrójną koronę (liga, puchar, Liga Mistrzów) w sezonie 2009/10.[8] W Champions League strzelił gole w meczach z: Rubinem Kazań (29 września; 1:1) i Dynamem Kijów (20 listopada; 2:2[9]). 28 listopada 2010 r. strzelił hat-tricka w wygranym 5:2 meczu z Parmą. Współpraca z Rafą Benitezem nie układała się mu, więc po jego zwolnieniu bardzo się uradował. 5 kwietnia 2011 strzelił niezapomnianą bramkę z Schalke oddając strzał ze środka boiska. Po zakończeniu sezonu 2011/12 ogłosił na Twitterze, że opuści Inter w sierpniu[10] do czego jednak nie doszło. Sezon 2012/13 rozpoczął się dla niego dopiero w lutym z powodu kontuzji (zerwanie ścięgna Achillesa)[11], której doznał w okresie przygotowawczym. Jego kontrakt z Interem obowiązuje do czerwca 2014 r., a na jego podstawie otrzymuje 3 mln euro rocznej pensji[12].
Kariera reprezentacyjna [edytuj]
Stanković zadebiutował w reprezentacji Jugosławii 22 kwietnia 1998 w meczu z Koreą Płd. strzelając dwa gole. Wziął udział w Mistrzostwach Świata w 1998 r. i Mistrzostwach Europy w 2000.
W 2006 roku zastąpił Savo Miloševicia w roli kapitana nowo utworzonej reprezentacji Serbii. Mimo że Serbia jako pierwsza zakwalifikowała się na Mundial 2006, to udział Serbów zakończył się po fazie grupowej.
Na MŚ 2010 reprezentacja Serbii po raz pierwszy w historii wystąpiła w międzynarodowym turnieju jako niepodległe państwo (bez Czarnogóry). Po niespodziewanym zwycięstwie z Niemcami (0:1), polegli w meczach z Ghaną (0:1) i Australią (2:1) kończąc udział w MŚ na 4. miejscu w grupie[13].
16 października 2011 roku po spotkaniu ze Słowenią w eliminacjach Euro 2012, mając na koncie rekordowe 102. rozegrane mecze w reprezentacji, ogłosił zakończenie reprezentacyjnej kariery. Razem ze Savo Miloševiciem jest rekordzistą pod względem ilości gier dla reprezentacji Serbii.
Styl gry [edytuj]
Stanković to defensywny lub środkowy pomocnik, który wcześniej grał także jako trequartista lub skrzydłowy. Jest dobrze wyszkolonym technicznie oraz nieustępliwym piłkarzem. Jego wybuchowy charakter nie raz powodował, że sędziowie karali go kartkami. Do jego specjalności należą mocne i precyzyjne strzały z dystansu (np. mecz z Schalke i bramka na 1:0)[14]. Lubi zagrywać tzw. "długie piłki"[15].
.jpg)
Sukcesy piłkarskie [edytuj]
Klubowe [edytuj]
- Crvena Zvezda
- Mistrzostwo Jugosławii: 1995
- Puchar Jugosławii: 1995, 1996, 1997
- Lazio Rzym
- Mistrzostwo Włoch: 2000
- Puchar Włoch: 2004
- Superpuchar Włoch: 1998, 2000
- Puchar Zdobywców Pucharów: 1999
- Superpuchar Europy: 1999
- Inter Mediolan
- Mistrzostwo Włoch: 2006, 2007, 2008, 2009, 2010
- Puchar Włoch: 2005, 2006, 2010, 2011
- Superpuchar Włoch: 2005, 2006, 2008, 2010
- Liga Mistrzów: 2010
- KMŚ: 2010
Indywidualne [edytuj]
Życie prywatne [edytuj]
Dejan Stanković urodził się jako syn Borislawa i Dragicy. Ożenił się z Aną Ačimovič, która jest siostrą Milenko Ačimovičia. Ma z nią trójkę dzieci (synowie Stefan, Filip i Aleksandar)[18]. Jest przyjacielem argentynskiego koszykarza Hugo Sconchiniego.
Statystyki kariery [edytuj]
Klubowe [edytuj]
.jpg)
| Klub | Sezon | Liga | Puchar | Europa | Łącznie | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | Mecze | Gole | Asysty | ||
| Crvena Zvezda | 1994/95 | 7 | 1 | – | – | – | – | 0 | 0 | – | 7 | 1 | |
| 1995/96 | 24 | 4 | – | – | – | – | 2 | 0 | – | 26 | 4 | ||
| 1996/97 | 26 | 10 | – | – | – | – | 5 | 2 | – | 31 | 12 | ||
| 1997/98 | 28 | 15 | – | – | – | – | 4 | 3 | – | 32 | 18 | ||
| Łącznie | 85 | 30 | – | – | – | – | 11 | 5 | – | 96 | 35 | – | |
| Lazio | 1998/99 | 29 | 4 | – | 5 | 1 | - | 7 | 4 | - | 41 | 9 | |
| 1999/00 | 16 | 3 | – | 4 | 0 | – | 11 | 2 | – | 31 | 5 | ||
| 2000/01 | 21 | 0 | – | 2 | 1 | – | 9 | 0 | – | 32 | 1 | ||
| 2001/02 | 27 | 7 | – | 4 | 0 | – | 5 | 1 | – | 36 | 8 | ||
| 2002/03 | 29 | 6 | – | 2 | 0 | - | 7 | 0 | 1 | 38 | 6 | 1 | |
| 2003/04 | 15 | 2 | – | 4 | 2 | - | 8 | 0 | 1 | 27 | 4 | 1 | |
| Łącznie | 137 | 22 | – | 21 | 4 | - | 47 | 7 | 2 | 205 | 33 | 2 | |
| Inter | 2003/04 | 14 | 4 | – | 2 | 0 | – | 0 | 0 | - | 16 | 4 | - |
| 2004/05 | 31 | 3 | – | 6 | 0 | – | 10 | 3 | 4 | 47 | 6 | 4 | |
| 2005/06 | 23 | 2 | – | 7 | 2 | – | 8 | 2 | 2 | 38 | 6 | 2 | |
| 2006/07 | 34 | 6 | 9 | 4 | 0 | – | 7 | 0 | 1 | 45 | 6 | 10 | |
| 2007/08 | 21 | 1 | 3 | 3 | 0 | 1 | 6 | 0 | – | 30 | 1 | 4 | |
| 2008/09 | 31 | 5 | 6 | 2 | 0 | – | 5 | 0 | – | 38 | 5 | 6 | |
| 2009/10 | 29 | 3 | 4 | 2 | 0 | – | 12 | 2 | – | 43 | 5 | 4 | |
| 2010/11 | 26 | 5 | 5 | 3 | 1 | – | 7 | 2 | – | 36 | 8 | 5 | |
| 2011/12 | 19 | 0 | 2 | 1 | 0 | – | 5 | 0 | – | 25 | 0 | 2 | |
| 2012/13 | 3 | 0 | – | 0 | 0 | – | 0 | 0 | – | 3 | 0 | - | |
| Łącznie | 233 | 29 | 27 | 30 | 3 | 1 | 60 | 9 | 7 | 321 | 41 | 35 | |
| Łącznie w Serie A | 370 | 51 | 27 | 51 | 7 | 1 | 107 | 16 | 9 | 526 | 74 | 37 | |
| Kariera łącznie | 455 | 81 | 27 | 51 | 7 | 1 | 118 | 21 | 9 | 622 | 109 | 37 | |
Reprezentacyjne [edytuj]
Przypisy
- ↑ http://www.transfermarkt.co.uk/en/dejan-stankovic/profil/spieler_3428.html
- ↑ http://pilka-nozna.przegladsportowy.pl/Pilka-nozna-Dejan-Stankovic-Kolekcja-Mundial-2010-Oni-beda-gwiazdami-Ms-2010,artykul,76474,1,967.html
- ↑ http://www.transfermarkt.co.uk/en/valencia-cf-inter-milan/index/spielbericht_27471.html
- ↑ http://www.transfermarkt.co.uk/en/inter-milan-chievo-verona/index/spielbericht_931909.html
- ↑ http://www.transfermarkt.co.uk/en/dejan-stankovic/leistungsdaten/spieler_3428_2008.html
- ↑ http://fcinter.pl/news/5252-zlatan-krolem-czyli-indywidualne-osiagniecia-zawodnikow-w-sezonie-200809
- ↑ http://www.wprzerwie.pl/Wpis,Sport,526226,1,Dejan-stankovic.html
- ↑ Inter z potrójną koroną – UEFA.com
- ↑ http://www.transfermarkt.co.uk/en/inter-milan-dynamo-kyiv/index/spielbericht_972426.html
- ↑ http://m.onet.pl/sport/pilka-nozna,5te1n
- ↑ http://eurosport.onet.pl/pilka-nozna/liga-wloska/dejan-stankovic-przejdzie-kolejna-operacje,1,5251575,wiadomosc.html
- ↑ http://fcinter.pl/news/17092-rewolucji-w-interze-ciag-dalszy
- ↑ Serbia - Drużyny Mistrzostw Świata w RPA 2010 - Mundial 2010
- ↑ http://intermediolan.com/1/klub/pilkarze/19/dejan-stankovic
- ↑ http://www.whoscored.com/Players/1692/Show/Dejan-Stankovic
- ↑ STANKOVIC SERBIAN PLAYER OF THE YEAR (ang.). Inter.it, 2006-12-20. [dostęp 2010-07-28].
- ↑ Dejan Stankovic piłkarzem 2010 roku w Serbii (pol.). interia.pl, 2010-12-23. [dostęp 2010-12-23].
- ↑ http://fcinter.pl/dzial/Stankovic
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
- Reprezentanci Serbii w piłce nożnej
- Reprezentanci Jugosławii w piłce nożnej
- Piłkarze FK Crvena Zvezda
- Piłkarze S.S. Lazio
- Piłkarze Interu Mediolan
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998
- Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2000
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006
- Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010
- Urodzeni w 1978
