Stare Rochowice
| Stare Rochowice | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | dolnośląskie |
| Powiat | jaworski |
| Gmina | Bolków |
| Wysokość | 325–500 m n.p.m. |
| Liczba ludności (2005) | 435 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 75 |
| Kod pocztowy | 59-420 |
| Tablice rejestracyjne | DJA |
| SIMC | 0189530 |
|
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
  Stare Rochowice
|
|
|
Położenie na mapie Polski
 Stare Rochowice
|
|
 50°55′24″N 16°03′04″E / 50.923333333333, 16.051111111111Na mapach: 50°55′24″N 16°03′04″E / 50.923333333333, 16.051111111111 |
|
Stare Rochowice (niem. Alt Röhrsdorf[1]) – wieś w Polsce, w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Bolków, położona nad potokiem Rochowicką Wodą, w Górach Kaczawskich.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.
Spis treści |
Nazwa[edytuj]
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi ze średniowiecznego dokumentu z 1397 roku gdzie wymieniona jest po łacinie jako Pratum (pol. Łąka).[2] Inne nazwy występujące w historii to: Rudingeresdorf, Rudingersdorf, Rudegersdorf, Röhrsdorf, Alt Röhrsdorf, Rudgorzewice Stare, Stare Rochiwce.
12 listopada 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Stare Rochowice[1].
Położenie[edytuj]
Stare Rochowice położone są we wschodniej cęści Grzbietu Wschodniego Gór Kaczawskich, w dolinie potoku Rochowickiej Wody, płynącego z zachodu na wschód.
Okolice Starych Rochowic znajdują się na obszarze metamorfiku kaczawskiego. Występują tu zieleńce, fyllity, łupki serycytowe i inne skały metamorficzne.
Historia[edytuj]
1 września 1203 r. książę Śląska, Henryk I Brodaty, podarował cystersom z Lubiąża ziemie między górnym brzegiem Nysy Szalonej a górnym biegiem Kaczawy. W ten sposób powstała osada. Od końca XIII w. wiódł przez miejscowość szlak do Zgorzelca, przechodzący przez Lubań, Gryfów Śląski i Jelenią Górę.
Po dewastacji rejonu dokonanej przez Szwedów w czasie wojny 30-letniej miejscowość kupił habsburski oficer Churschwandt. W 1770 r. przeszła ona pod panowanie rodziny von Hoyos. Pod panowaniem Fryderyka II Wielkiego, króla Prus, hrabina Schlabrendorf, z powodu tzw. „małego kłusownictwa”, musiała przystąpić do osiedlenia protestantów, którzy ze względu na swoje wyznanie, musieli po wojnach śląskich wyjść z Czech. W ten sposób powstały Nowe Rochowice.
Mieszkańcy zajmowali się uprawą ziemi, a także pracą w kamieniołomach: Häderei, Alexerei, Hampelei i Töppich. Miejscowość była znana z licznych sadów owocowych. Ok. 1899 r. powstała kolejka linkowa z Mysłowa, prowadząca do stacji kolejowej w Rochowicach, służąca do transportu materiału skalnego.
Po II wojnie światowej, w czerwcu 1946 roku, rozpoczęto transfery ludności miejscowości; ok. 200 osób dotarło wtedy w okolice Borken. Drugi transfer miał miejsce 30 września 1946 roku; przesiedlono wtedy 250 osób na teren Brunszwika. Trzeci transfer z Rochowic i Wiesau miał miejsce w czerwcu 1947 r. – wysiedlono wtedy 200 osób na tereny radzieckiej strefy okupacyjnej.
Dawniej w miejscowości znajdował się kościół ewangelicki.
Kalendarium[edytuj]
- 1242 – najstarsza znana wzmianka o miejscowości
- 1369 – dobra po księżnej Agnieszce Habsburg, wdowie po księciu świdnickim Bolku II Małym, w których leżały Rochowice, przekazano jako lenno do dóbr Clericusa Bolcze, uważanego za założyciela Bolczowa
- 1899, 1 sierpnia – otwarcie dworca klejowego (2 perony o długości 152 i 156 m)
- 1939 – miejscowość zamieszkiwały 882 osoby
- 1975 – mieszkańcy rozebrali ewangelicki kościół
Zabytki[edytuj]
Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:
- kościół filialny św. Jana Chrzciciela, wybudowany w XV wieku, przebudowywany w XVIII i XIX wieku; jednonawowy, z wieżą, prezbiterium na planie kwadratu o krzyżowo-żebrowym sklepieniu; w kościele zachowały się: ambona z XVII w. i barokowy ołtarz
- cmentarz przykościelny
- kaplica
- była plebania, obecnie dom mieszkalny, z XIX w.
- ruiny pałacu z 2. połowy XVIII w.
Źródła wody i Bolków-Zdrój[edytuj]
Na obszarze Starych Rochowic znajduje się unikatowe źródło wody („zdrój św. Jadwigi”). W latach PRL-u miało tutaj powstać uzdrowisko.
Szlaki turystyczne[edytuj]
żółty – Szlakiem Zamków, prowadzący z Bolkowa do Bolkowa przez miejscowości: Wierzchosławice, Stare Rochowice, Płonina, Pastewnik Górny, Wierzchosławice.
Stowarzyszenia i związki[edytuj]
- Ochotnicza Straż Pożarna w Starych Rochowicach
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262).
- ↑ Stanisław Jastrzębski, "Jawor i okolice", Ossolineum Wrocław 1973, str. 148.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-09-07]. s. 29.
Bibliografia[edytuj]
- Artykuł z Nowej Gazety Jaworskiej, Emma, Bolków wczoraj i dziś - Stare Rochowice
- Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 6 Góry Kaczawskie, red. Marek Staffa; Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2000. ISBN 83-85773-27-4
|
||||||||||||||||||||
