Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Milleryzm
   └ Badacze Pisma Świętego

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego – polska grupa wyznaniowa wywodząca się z ruchu Badaczy Pisma Świętego, powstała na skutek wewnętrznych podziałów wśród Badaczy, po śmierci Charlesa Taze Russella w 1916 roku[1][2][3].

Historia w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Działalność Badaczy Pisma Świętego została zarejestrowana 20 maja 1913 roku na podstawie reskryptu Gubernatora Warszawy nr 2167/5[4]. Rozporządzenie to zezwalało grupie badaczy spotykać się w mieszkaniu prywatnym Wincentego Kina. Była to filia, oddział Międzynarodowego Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego, którego założycielem był Charles Taze Russell. Wśród pierwszych przedstawicieli „Towarzystwa” na Polskę byli W. Kołomyjski i Czesław Kasprzykowski. Po wizycie przedstawiciela z głównego biura w USA W. Wnorowskiego Kasprzykowski został usunięty z Towarzystwa w 1925 roku. Czesław Kasprzykowski założył oddzielną grupę badaczy pod nazwą „Grupa II”. W latach 1925-1935 nawiązał kontakt ze Laymen's Home Missionary Movement będąc w tym okresie przedstawicielem Paula S.L. Johnsona na Polskę. Po nieporozumieniach mających charakter finansowy i doktrynalny Kasprzykowski zerwał z „Epifanią” i założył oddzielną grupę nazywaną „Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego”[5][6][7].

Po II wojnie światowej nastąpiło uregulowanie stosunku prawnego na podstawie złożonego statutu w 1960 r. w Urzędzie do Spraw Wyznań. 22 stycznia 1990 Stowarzyszenie zostało zarejestrowane w Rejestrze kościołów i innych związków wyznaniowych MSWiA[8].

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego w Polsce wydawało w latach 1958-1990 czasopismo Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa. W roku 1990 zmieniono tytuł na Biuletyn Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Polsce. Po 1992 roku czasopismo to ma tytuł Nadzieja Królestwa i jest dwumiesięcznikiem wydawanym w nakładzie 250 egz.[9]

W 2007 do Stowarzyszenia przyłączył się Związek Badaczy Biblii w RP[9].

Obecnie siedziba znajduje się na ul. Hetmańskiej 20/7 w Bydgoszczy.

Wierzenia[edytuj | edytuj kod]

Podstawą wiary Stowarzyszenia jest Pismo Święte – Biblia. Członkowie Stowarzyszenia wierzą:

  • w jednego Boga Wiekuistego, stworzyciela wszechrzeczy, któremu na imię jest Jehowa;
  • w Jezusa Chrystusa, który złożył swoje życie jako okup za Adama, a w nim za cały rodzaj ludzki;
  • w moc Ducha Świętego, jako niewidzialną siłę dającą spłodzenie lub oświecenie, które jest nieodzowne w przyjęciu Prawdy Bożej;
  • że od 1874 r. Jezus jest obecny drugi raz na ziemi jako istota niewidzialna;
  • w wybór Kościoła, w liczbie 144 000 osób powołanych, wypróbowanych na ziemi; mają oni stanowić Mistyczne Ciało, czyli Oblubienicę Chrystusową, osiągając naturę Boskiej, nieśmiertelnej natury;
  • w ustanowienie Królestwa Bożego na ziemi i restytucyjną metodę naprawiania rodzaju ludzkiego, bez względu na rasę, język lub narodowość.

Najważniejszą doroczną uroczystością w Stowarzyszeniu jest Pamiątka Ostatniej Wieczerzy Jezusa Chrystusa oraz Jego Śmierci, obchodzona corocznie przy okazji Wielkanocy[9].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego nie posiada zwierzchniej władzy ustawodawczej, wykonawczej i hierarchii duchownych. Nie ma podziału na duchownych i świeckich. Każdy ze zborów jest odrębną, autonomiczną jednostką, niezależną od centrali. Zarząd międzysoborowy pełni raczej rolę reprezentacyjną niż kierowniczą. Zbory same prowadzą działalność religijną, misyjną i duchową. Do usługi w zborach, wybierani są przez dane zbory starsi i diakoni. Stowarzyszenie cechuje pod względem zorganizowania kongregacjonalizm.

W 1986 ruch ten posiadał 6 domów modlitwy, 27 zborów, 50 starszych i diakonów oraz 436 wyznawców[10].

W 2008 Stowarzyszenie posiadało 251 wyznawców, z tego 36 starszych i diakonów oraz 15 zborów i 5 domów modlitwy[9].

Publikacje wydane przez Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego[edytuj | edytuj kod]

  • książki
    • 'Człowiek grzechu' czyli Antychryst Objawiony 1930;
    • Co Kaznodzieja Russell Odpowiadał Na Zadawane Jemu Liczne Pytania 1947, 1989;
    • Boski plan wieków I tom "Wykładów Pisma Świętego" (wznowienie publikacji wydanej przez Badaczy Pisma Świętego w 1886) 1955.
  • czasopisma
    • Świt Królestwa Bożego i Wtórej Obecności Jezusa Chrystusa 1958–1990;
    • Biuletyn Stowarzyszenia Badaczy Pisma Świętego w Polsce 1990–1992;
    • Nadzieja Królestwa od 1992.
  • broszury

Przypisy

  1. Religie Świata „Trzydzieści Wyznań” Andrzej Tokarczyk, wyd. Krajowa Agencja Wydawnicza W-wa 1987 s.242-253.
  2. Nowa Encyklopedia Powszechna PWN tom 1 Warszawa 1998 s.321
  3. „Herezjarchowie i schizmatycy” Andrzej J. Sarwa, Poznań 1991, s.193
  4. Leksykon Religioznawczy pod redakcją Witolda Tylocha, Wyd. Współczesne, Warszawa 1988, s. 256, 257.
  5. Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii nr 82 z maja 1936 r. s. 41-44
  6. Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii nr 83 z lipca 1936 r. s. 61-64
  7. Teraźniejsza Prawda i Zwiastun Chrystusowej Epifanii nr 85 z listopada 1936 r. s. 86-96
  8. Rejestr kościołów i innych związków wyznaniowych MSW
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 Wyznania religijne, stowarzyszenia narodowościowe i etniczne w Polsce 2006-2008. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010, s. 69. [dostęp 2012-03-06].
  10. Dane pochodzą z 1986 roku. Leksykon Religioznawczy pod redakcją Witolda Tylocha, Wyd. Współczesne Warszawa 1988 s. 312.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]