Struś czerwonoskóry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Struś czerwonoskóry
Struthio camelus[1]
(Linnaeus, 1758)
Struś czerwonoskóry
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd paleognatyczne
Rząd strusie
Rodzina strusie
Rodzaj Struthio
Gatunek struś czerwonoskóry
Podgatunki
  • S. c. syriacus Rothschild, 1919
  • S. c. camelus Linnaeus, 1758
  • S. c. massaicus Neumann, 1898
  • S. c. australis Gurney, 1868
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło struś w Wikisłowniku

Struś czerwonoskóry[3], struś, struś masajski, struś północnoafrykański[4] (Struthio camelus) – gatunek dużego, nielotnego ptaka z rodziny strusi (Struthionidae), zamieszkujący w zależności od podgatunku różne rejony Afryki[5]:

Ponadto występuje również struś afrykański czarnymieszaniec s. północnoafrykańskiego ze s. południowoafrykańskim – cechuje go krępa budowa ciała, jest to najczęstsza forma w hodowli[6]. Rozpowszechniony jest pogląd, że strusie żyją w Australii. Zostały tam jednak introdukowane[7].

Cechy gatunku
Ubarwienie: samiec – czarne, jedynie pióra na końcach skrzydeł i ogona białe; samica – cała brązowa, końce wszystkich piór jasne. Głowa, górne 2/3 szyi i nogi nagie. Barwa skóry pozwala odróżnić poszczególne podgatunki. Posiada dwa palce u stopy; większy – odpowiednik palca środkowego – potężny, zaopatrzony w pazur, mniejszy – odpowiednik palca zewnętrznego, pozbawiony pazura. W żołądku mięśniowym zwanym mielcem znajdują się gastrolity pomagające w trawieniu pokarmu. Ma doskonały wzrok – widzi dobrze na odległość do 5 km. Zwykle w stadach po 5–6 osobników (jeden samiec z haremem), w towarzystwie innych zwierząt. Rzadko stada do 50 sztuk. Są to największe i najszybsze nielotne ptaki lądowe. Na dłuższych dystansach biegają z prędkością 50 km/h, a w sprincie nawet 70 km/h[8]. Mogą żyć do 75 lat. Wbrew popularnemu przekonaniu struś nie chowa głowy w piasek. Stereotyp ten powstał gdyż strusie mają zwyczaj w razie zagrożenia schylać głowę nisko ku ziemi.
Wymiary średnie
  • wysokość: 1,7–2,7 m[9]
    • długość czaszki: 17,9 cm[10]
    • długość dzioba: 10,4 cm[10]
  • masa: 93–150 kg

Największy obecnie żyjący ptak. Samice są nieco mniejsze od samców.

Biotop 
Pustynie i półpustynie o skąpej roślinności. Struś masajski – sawanna.
Gniazdo 
W formie płytkiego dołu w piasku. W gnieździe jaja wszystkich samic haremu (15 do 60 sztuk).
Jaja 
Duże, nawet do półtora kilograma, o objętości kilkudziesięciu kurzych jaj. Mają wymiary 16x12[11] cm.
Wysiadywanie 
Jaja wysiadywane są od zniesienia pierwszego jaja przez okres 5 do 6 tygodni głównie przez samca (w dzień czasem zmieniany przez którąś z samic). Rodzice wykazują silny instynkt opiekuńczy.
Pożywienie 
Roślinne, czasem łapią niewielkie gady.
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o strusiu

Przypisy

  1. Struthio camelus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Struthio camelus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Struthionidae Vigors, 1825 - strusie - Ostriches. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 31 października 2010].
  4. struś czerwonoskóry (Struthio camelus) Linnaeus, 1758 (pol.). Avibase. [dostęp 7 października 2009].
  5. Frank Gill, David Donsker (red.): Family Dromaiidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 15 sierpnia 2012].
  6. Struś afrykański – Struthio camelus (pol.). [dostęp 2010-08-11].
  7. Denis Lepage: Struś afrykański (Struthio camelus) (pol.). Avibase. Światowa Baza Danych o Ptakach. [dostęp 2010-08-11].
  8. S.J.J.F. Davies: Ostriches. W: Michael Hutchins: Grzimek's Animal Life Encyclopedia. 8 Birds I Tinamous and Ratites to Hoatzins. Wyd. drugie. Farmington Hills, MI: Gale Group, 2003, s. 99–101. ISBN 0 7876 5784 0.
  9. Szkolna Encyklopedia Przyrody. Fauna, flora, ewolucja, systematyka, geneza. Warszawa: SAMP, 2003. ISBN 978-83-89822-55-0.
  10. 10,0 10,1 Ostrich (Struthio camelus) (ang.). [dostęp 16 czerwca 2012].
  11. Albin Łącki: Wśród zwierząt – ptaki. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 12. ISBN 83-09-01320-5.