Sytuacja prawna i społeczna osób LGBT w Finlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prawo wobec kontaktów homoseksualnych[edytuj | edytuj kod]

Kontakty homoseksualne zostały zalegalizowane w Finlandii w 1971 roku, a w 1999 roku zrównano ze sobą wiek osób legalnie dopuszczających się kontaktów homo- i heteroseksualnych, wynosi on 16 lat.[1][2]

Ochrona prawna przed dyskryminacją[edytuj | edytuj kod]

Fińskie prawo gwarantuje ogólny zakaz dyskryminacji przez wzgląd na orientację seksualną. Został on zawarty w kodeksie karnym i obejmuje różne dziedziny życia.[2] Podobny zakaz został również zawarty w kodeksie pracy w 1995 roku.[1]

Geje, lesbijki i biseksualiści nie są wykluczeni ze służby wojskowej z powodu swojej orientacji seksualnej.[3].

Uznanie związków osób tej samej płci[edytuj | edytuj kod]

W 2002 roku w Finlandii zalegalizowano związki partnerskie par tej samej płci. Dają one większość praw z tych, jakie mają małżeństwa heteroseksualne. W 2009 roku Finlandia umożliwiła parom tej samej płci adopcję dzieci jednego z partnerów.[4][5][6]

Życie osób LGBT w kraju[edytuj | edytuj kod]

Finowie należą do społeczeństw bardzo tolerancyjnych wobec przedstawicieli mniejszości seksualnych. Według sondażu Eurobarometr, wykonanego na zlecenie UE w 2006 roku, 45% Finów popiera zalegalizowanie małżeństw homoseksualnych, a 23% nadanie praw adopcyjnych dla osób tej samej płci[7].

W Finlandii istnieje średniej wielkości scena gejowska. Jej centrum są Helsinki. Miasto to dysponuje kilkoma lokalami (puby, bary, dyskoteki, sauny, hotele, restauracje itp.) gejowskimi i gay-friendly. Wydawane są tam publikacje, działa kilka organizacji zajmujących się niesieniem pomocy przedstawicielom LGBT i walką z homofobią. Każdego roku ulicami stolicy maszerują parady mniejszości seksualnych (gaypride parade).

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]