Tomas Brolin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomas Brolin
Tomas Brolin.jpg
Tomas Brolin (2013)
Imię i nazwisko Tomas Brolin
Data i miejsce
urodzenia
29 listopada 1969
Hudiksvall,  Szwecja
Pseudonim „Brolle”
Pozycja pomocnik, napastnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała 73 kg
Kariera juniorska
1976–1983 Näsvikens IK
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1984–1986
1987–1989
1990
1990–1995
1995–1997
1996
1997
1998
Näsvikens IK
GIF Sundsvall
IFK Norrköping
Parma
Leeds United
FC Zürich (wyp.)
Parma (wyp.)
Crystal Palace
36 (10)
55 (13)
9 (7)
133 (20)
20 (4)
3 (0)
11 (0)
13 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1990–1995  Szwecja 47 (26)

Tomas Brolin (ur. 29 listopada 1969 w Hudiksvall) – szwedzki piłkarz występujący na pozycji napastnika. Nosił przydomek Brolle.

Przygodę z piłką nożną rozpoczynał w Näsvikens IK. Następnie przeszedł do GIF Sundsvall i jako piłkarz tego klubu w 1990 zadebiutował w reprezentacji Szwecji, grał w niej na Mundialu we Włoszech (3 występy, 1 gol). Po turnieju zdecydował się na transfer do IFK Norrköping. W 9 meczach strzelił 7 bramek i przykuł uwagę działaczy Parmy z trenerem Nevio Scalą na czele i już w styczniu trafił do Włoch. Odebrał także nagrodę najlepszego gracza roku w Szwecji, tzw. Guldbollen.

W 1992 roku sięgnął po Puchar Włoch, a z trzema bramkami został królem strzelców Mistrzostwach Europy. Jego reprezentacja odpadła w półfinale, po przegranym 2-3 meczu z Niemcami. Wystąpił także na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, gdzie zaszedł do ćwierćfinału.

Rok później sięgnął po kolejne trofeum w swojej karierze – Puchar Zdobywców Pucharów. W finałowym meczu z Royal Antwerp FC zagrał od pierwszej minuty i zaliczył asystę.

W sezonie 1993/1994 wygrał z Parmą Superpuchar Europy, z kadrą Tommy’ego Svenssona zajął 3. miejsce na Mistrzostwach świata w USA (grał pełne 90 minut w siedmiu meczach i strzelił 4 bramki) i został wybrany piłkarzem roku w kraju. Następnie uległ poważnej kontuzji kostki, która zatrzymała jego rozwój. W 1996 włoski klub sprzedał go za 4.5 miliona dolarów do Leeds United. Walcząc ze stałymi kłopotami z nadwagą, zaliczył dla angielskiego klubu 19 występów, strzelił zaledwie 4 gole. W sezonie 1996/97 grał na wypożyczeniu do FC Zürich i Parmie, zanim powrócił do Leeds. Następnie zaliczył całkowicie nieudany epizod w Crystal Palace F.C. W styczniu 1998 zakończył karierę, w wieku zaledwie 28 lat.

W szwedzkiej kadrze zaliczył 47 występów, strzelił 26 goli.

Sezon Klub Kraj Flaga Rozgrywki Mecze Bramki
1986/87 GIF Sundsvall Szwecja Szwecja Superettan 13 3
1987/88 GIF Sundsvall Szwecja Szwecja Allsvenskan 21 6
1988/89 GIF Sundsvall Szwecja Szwecja Allsvenskan 21 4
1989/90 IFK Norrköping Szwecja Szwecja Allsvenskan 9 7
1990/91 AC Parma Włochy Włochy Serie A 33 7
1991/92 AC Parma Włochy Włochy Serie A 34 4
1992/93 AC Parma Włochy Włochy Serie A 22 4
1993/94 AC Parma Włochy Włochy Serie A 29 5
1994/95 AC Parma Włochy Włochy Serie A 11 0
1995/96 AC Parma Włochy Włochy Serie A 4 0
1995/96 Leeds United Anglia Anglia Premier League 19 4
1996/97 FC Zürich Szwajcaria Szwajcaria Nationalliga A 3 0
1996/97 AC Parma Włochy Włochy Serie A 11 0
1997/98 Crystal Palace F.C. Anglia Anglia Premier League 13 0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]