David Villa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
David Villa
David Villa - 01.jpg
Imię i nazwisko David Villa Sánchez
Data i miejsce
urodzenia
3 grudnia 1981
Langreo, Hiszpania
Pseudonim El Guaje[1] (Bachor)
Pozycja napastnik
Wzrost 175 cm[2]
Masa ciała 69 kg[2]
Informacje klubowe
Obecny klub Melbourne City
Numer 9
Kariera juniorska
1991–1999
1999–2001
UP Langreo
Sporting Gijón B
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2000–2003
2003–2005
2005–2010
2010–2013
2013–2014
2014–
2014–
Sporting Gijón
Saragossa
Valencia
Barcelona
Atlético Madryt
New York City
Melbourne City (wyp.)
80 (38)
73 (32)
166 (107)
77 (33)
36 (13)
0 (0)
0 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2003–2005
2005–2014
Hiszpania Hiszpania U-21
 Hiszpania
7 (0)
95 (58)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 17 maja 2014.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 7 czerwca 2014.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
David Villa w Wikicytatach David Villa w Wikicytatach

David Villa Sánchez (wym. [daˈβið ˈβiʎa]; ur. 3 grudnia 1981 w Langreo) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji napastnika w Melbourne City.

Karierę rozpoczął w Sportingu Gijón, gdzie w 2000 zadebiutował w Segunda División. Podczas dwóch lat gry wystąpił w 76 spotkaniach i zdobył 44 bramki. Następnie w Realu Saragossa po raz pierwszy zagrał w Primera División. Z klubem wygrał Puchar Króla oraz Superpuchar Hiszpanii, łącznie zagrał w 73 meczach, w których 32 razy wpisał się na listę strzelców. W 2005 za sumę 12 milionów euro przeszedł do Valencii. W debiutanckim sezonie w zespole strzelił 25 bramek, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi hiszpańskiej przegrywając tylko o jedną bramkę z Samuelem Eto'o, zaś trzy lata później po raz drugi w karierze zwyciężył w rozgrywkach o Puchar Króla. 19 maja 2010 podpisał kontrakt z FC Barceloną. Kwota transferu wyniosła 40 milionów euro[3]. W 2013 roku został kupiony przez Atlético Madryt, ponieważ po półrocznym powrocie po kontuzji nie znalazło się dla niego miejsce w składzie.

Występuje w reprezentacji Hiszpanii, w której zadebiutował w 2005. Wziął udział w Mistrzostwach Świata 2006, Mistrzostwach Europy 2008 oraz Mistrzostwach Świata 2010. Na pierwszym turnieju zdobył trzy bramki, a w kolejnym o jedną więcej, zostając zarazem najlepszym strzelcem mistrzostw. Jest najlepszym w historii strzelcem reprezentacji Hiszpanii[4]. 11 października 2011 roku strzelił swoją 50 bramkę dla reprezentacji[5]. 14 listopada 2012 w wygranym 5:1 meczu z Panamą zagrał jako kapitan. Ze względu na kontuzję nie wystąpił na Mistrzostwach Europy 2012. W 2013 roku został powołany do szerokiej kadry reprezentacji Hiszpanii na Puchar Konfederacji w Brazylii, gdzie Hiszpania zajęła drugie miejsce. Podczas turnieju Villa zdobył trzy gole.

Dzieciństwo i początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 3 grudnia 1981 w Tuilli, małej wsi w Langreo leżącej w Asturii, jako syn Jose Manuela i Dority[6] Gdy miał dziewięć lat, po upadku ze schodów doznał w trzech miejscach złamania kości udowej, jednak dzięki prawidłowej rehabilitacji powrócił do zdrowia[7].

Villa przyznał, że w wieku 14 lat pragnął zrezygnować z uprawiania piłki nożnej po tym, jak pokłócił się z trenerem. Stwierdził również, że to dzięki zaangażowaniu i wsparciu rodziców nie zrezygnował z gry[6]. W jednym z wywiadów powiedział: "Wtedy byłem nikim, po całym sezonie spędzonym na ławce rezerwowych pragnąłem uciec i po prostu zagrać w piłkę z przyjaciółmi. Jednak mój tata zawsze mi kibicował i pocieszał mnie."[6]

Karierę zaczął w UP Langreo[8]. Podczas kontuzji prawej nogi, pracował nad zwiększeniem siły i zręczności drugiej kończyny, dzięki czemu stał się piłkarzem obunożnym[8]. Kiedy skończył 17 lat, został przyjęty do szkółki piłkarskiej Mareo[8].

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Sporting Gijón i Real Saragossa[edytuj | edytuj kod]

Villa był obserwowany przez wiele asturyjskich zespołów, jednak działacze jednego z największych klubów z tego regionu, Realu Oviedo stwierdzili, że zawodnik nie ma wystarczających umiejętności i zrezygnowali z dowożenia chłopca autobusem na treningi[1]. Ojciec Villi zaczął sam przywozić syna na zajęcia do poprzedniego klubu, UP Langreo[1]. Kilka lat później przeszedł do Sportingu Gijón, gdzie niegdyś grał jego idol, Quini[8]. Po dwóch latach występów w młodzieżowych drużynach i strzeleniu 25 bramek, w sezonie 2000–2001 zadebiutował w pierwszym zespole. W kolejnym sezonie wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce, zdobył w rozgrywkach ligowych 18 goli, a rok później zaliczył o dwa trafienia więcej.

Po trzech sezonach gry w Sportingu, w lecie 2003 podpisał kontrakt z występującym w Primera División Realem Saragossa. W nowej drużynie również imponował skutecznością, strzelając w debiutanckim sezonie 17 bramek[9]. W lidze wystąpił po raz pierwszy 31 sierpnia 2003 w przegranym 0:1 meczu z Deportivo La Coruña[10], zaś pierwszego gola strzelił dwa tygodnie później w wygranym 3:0 spotkaniu przeciwko Realowi Murcia[11].

4 grudnia zdobył dwie bramki w zremisowanym 2:2 meczu z Athletic Bilbao[12], zaś 25 kwietnia 2004 w zakończonym remisem 4:4 spotkaniu przeciwko Sevilla FC strzelił dla drużyny wszystkie cztery gole, zdobywając przy tym swojego pierwszego hat-tricka w barwach klubu[13].

W finale rozgrywek o Puchar Króla z Realem Madryt, w 44. minucie Villa skutecznie wykonał rzut karny, dający drużynie prowadzenie 2:1, a spotkanie zakończyło się ostatecznie zwycięstwem Realu Saragossa 3:2. Triumf w pucharze oraz otrzymanie powołania do reprezentacji sprawiły, że kibice klubu w uznaniu dla zawodnika zaczęli na niego wołać "illa illa illa, Villa maravilla" (maravilla – cudowny)[8].

Dzięki wygranej w Copa del Rey, drużyna zakwalifikowała się do Pucharu UEFA. W swoim debiucie w rozgrywkach europejskich przeciwko FC Utrecht, Villa w końcowych minutach spotkania zdobył dwie, dające zwycięstwo bramki. W rundzie pucharowej przeciwnikiem Realu była Austria Wiedeń. Pierwszy mecz zakończył się remisem 1:1, zaś w rewanżu, zremisowanym 2:2, Villa strzelił jedną z bramek, jednak dzięki większej liczbie goli zdobytych na wyjeździe, do dalszej fazy awansował austriacki klub[14]. W jednym z pierwszych spotkań w kolejnym sezonie rozegranym 23 września Saragossa przegrała na Camp Nou z FC Barcelona 1:4, zaś otwierającą wynik spotkania i zarazem honorową bramkę strzelił w 14. minucie Villa[15]. 17 kwietnia 2005 Hiszpan dwukrotnie trafił do siatki w wygranym 3:0 meczu z Sevillą[16]. Sezon zakończył z 15 strzelonymi golami w 35 występach ligowych, będąc jednym z najlepszych strzelców drużyny[17][18].

Valencia[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2005/2006[edytuj | edytuj kod]

Przed rozpoczęciem sezonu 2005–2006 otrzymał wiele ofert transferowych i ostatecznie za 12 milionów euro przeszedł do Valencii[1]. W debiucie w meczu z KAA Gent rozegranym w ramach Pucharu Intertoto, zdobył pierwszą bramkę dla klubu, a spotkanie zakończyło się zwycięstwem Valencii 2:0[19]. Po raz pierwszy w lidze w barwach klubu wystąpił 27 sierpnia 2005 w wygranym 1:0 spotkaniu z Betisem Sewilla[20]. W kolejnym meczu Valencia zmierzyła się z poprzednim klubem Villi, Realem Saragossa. Przez większą część spotkania Saragossa prowadziła 2:1, lecz w 81. minucie Villa wszedł na boisko zastępując Rubéna Baraję i zdobył wyrównującą bramkę, ustalając wynik meczu na 2:2[21].

W rozegranym 21 września 2005 meczu z FC Barcelona, Villa ponownie strzelił gola na wagę remisu[22]. Miesiąc później Hiszpan zdobył zwycięską bramkę w wygranym 2:1 wyjazdowym spotkaniu z Realem Madryt[23], zaś w lutym 2006 zapewnił zespołowi wygraną 1:0 z FC Barcelona[24]. W rozegranym w tym samym miesiącu meczu z Deportivo La Coruña na Estadio Riazor, zdobył bramkę strzałem z połowy boiska[25]. 23 kwietnia w potyczce z Athletic Bilbao strzelił pierwszego hat-tricka w barwach klubu, zaś bramki zdobył w przeciągu pięciu minut[6].

W lidze rozegrał 35 meczów i 25 razy trafiał do siatki, ustępując tym samym o jedno trafienie królowi strzelców rozgrywek, Samuelowi Eto'o. Villa został również najskuteczniejszym zawodnikiem Valencii od czasu Edmundo Suáreza, który w sezonach 1941–1942 oraz 1943–1944 zdobywał 27 bramek[26].

Sezon 2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Villa wykonuje rzut karny w meczu z Sevillą

W kolejnym sezonie Villa utrzymał dobrą formę, tworząc z Fernando Morientesem parę snajperów, która zdobyła we wszystkich rozgrywkach 43 bramki[9][27].

Zadebiutował także w Lidze Mistrzów w pierwszym, wygranym 1:0 spotkaniu z Red Bull Salzburg w ramach kwalifikacji do tych rozgrywek. W meczu rewanżowym wygranym 3:0 dwukrotnie wpisał się na listę strzelców, dzięki czemu Valencia awansowała do fazy grupowej[28]. Gole zdobyte w potyczkach przeciwko AS Roma[29] i Szachtarowi Donieck[30] pozwoliły Valencii zakwalifikować się do następnej rundy, w której zmierzyła się z Interem Mediolan. W trakcie meczu rewanżowego doszło do zamieszek pomiędzy zawodnikami obydwu drużyn[31]. Ostatecznie awans uzyskał hiszpański klub, a Villa strzałem z rzutu wolnego przyczynił się do awansu drużyny do półfinału[31], w którym trafiła na Chelsea Londyn. Villa zagrał w obu spotkaniach, lecz ani razu nie pokonał bramkarza przeciwnika, a Valencia przegrała dwumecz 2:3[32].

Skuteczność strzelecka pod koniec rozgrywek ligowych w meczach z Espanyolem[33] i Sevillą[34] sprawiła, że z 16 golami razem z innym reprezentantem Hiszpanii Raúlem Tamudo został szóstym najskuteczniejszym zawodnikiem ligi, przyczyniając się tym samym do zajęcia przez Valencię czwartego miejsca w tabeli.

W październiku 2006 znalazł się na liście nominowanych do Złotej Piłki[35].

Sezon 2007/2008[edytuj | edytuj kod]

Pomimo spekulacji dotyczących zmiany klubu, w sierpniu podpisał nowy, sześcioletni kontrakt z Valencią[36]. Sezon 2007-2008 nie zaczął się dla klubu pomyślnie. Zwolniono trenera Quique Floresa, a jego następca, Ronald Koeman, przesunął do rezerw czołowych piłkarzy zespołu, kapitana Davida Albeldę, Santiago Cañizaresa oraz Miguela Ángela Angulo, a także, pomimo potencjału zawodników ofensywnych występujących w bocznych sektorach boiska, zdecydował się na taktykę bez skrzydłowych[37]. Ze względu na słabe wyniki rozwiązano umowę z holenderskim szkoleniowcem, zaś drużynę przejął ówczesny trener UD Almería, Unai Emery[38]. Pomimo niepewnej sytuacji w klubie oraz licznych kontuzji kluczowych zawodników, Villa zdołał zdobyć 18 bramek w 26 występach[8][9]. Ponadto zwyciężył z klubem w Copa del Rey, po raz drugi w karierze, zaś pierwszy raz z Valencią, pokonując w finale Getafe CF 3:1[39].

Ponownie udanie zaprezentował się w rozgrywkach Ligi Mistrzów. Zdobył zwycięską bramkę w meczu z Schalke 04 Gelsenkirchen[40] oraz strzelił gola w przegranym 1:2 spotkaniu przeciwko Chelsea[41]. Valencia zajęła ostatnie miejsce w tabeli, kończąc tym samym swój udział w rozgrywkach[42].

W setnym ligowym występie w barwach klubu, którym był mecz z Levante, Villa strzelił hat-tricka, zdobywając swoją 54., 55. i 56. bramkę dla Valencii[43]. W ostatnim spotkaniu sezonu z Atlético Madryt dwukrotnie wpisał się na listę strzelców, kończąc rozgrywki z 18 zdobytymi golami[9].

Sezon 2008/2009[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu zwycięskich dla Hiszpanii Mistrzostw Europy 2008, na których został królem strzelców, kontynuował zdobywanie bramek w rozgrywkach ligowych, strzelając pierwszego gola w inaugurującym nowy sezon meczu z Mallorcą. Valencia w tym okresie miała poważne problemy finansowe, w związku z czym od końca stycznia do kwietnia piłkarze nie otrzymywali pensji[44][45]. Sytuacja ta wpłynęła na zainteresowanie Villą czołowych europejskich zespołów, jednak zawodnik stwierdził, że chce wypełnić kontrakt z klubem[46].

W październiku 2008 Kaká w wywiadzie dla Canal+ nazwał Villę "najlepszym hiszpańskim piłkarzem" oraz stwierdził, że jest on "zawodnikiem, z którym najbardziej chciałbym zagrać"[47].

W grudniu 2008 zajął siódme miejsce w plebiscycie France Football na najlepszego piłkarza Europy[48], zaś miesiąc później wspólnie z Andrésem Iniestą został wybrany dziewiątym piłkarzem świata podczas gali FIFA.

Valencia zajęła drugie miejsce w rozgrywkach grupowych Pucharu UEFA, zaś Villa często był zawodnikiem rezerwowym lub wprowadzanym w końcowych minutach meczów[49]. W spotkaniu kolejnej fazy przeciwko Marítimo Funchal strzałem z rzutu karnego zapewnił drużynie zwycięstwo[50] oraz wystąpił w następnej rundzie w meczu z Dynamem Kijów. Oba spotkania zakończyły się remisami, lecz do 1/16 rozgrywek, dzięki lepszej różnicy bramkowej awansował ukraiński klub[51].

Na półmetku sezonu zademonstrował dobrą formę strzelając gola w meczu z Deportivo la Coruña, jednak otrzymał również czerwoną kartkę, która wykluczyła go z gry w następnym spotkaniu z Realem Valladolid, przegranym 1:2. Następnie doznał kontuzji lewej nogi, w związku z czym nie mógł wystąpić w meczach z Numancią, Recreativo Huelva oraz Racingiem Santander[52]. 5 kwietnia powrócił na boisko, zdobywając dwie bramki w zwycięskim 4:1 meczu z Getafe[53]. 12 kwietnia Valencia zmierzyła się na wyjeździe z byłym klubem Villi, Sportingiem Gijón, a sam zawodnik stwierdził, że bardzo emocjonalnie podszedł do tego spotkania. Goście wygrali 3:2, zaś Villa wpisał się na listę strzelców, nie celebrując potem zdobytej bramki[54].

Hiszpan zakończył sezon z 28 strzelonymi golami, będąc trzecim, po Samuelu Eto'o i Diego Forlánie najlepszym strzelcem ligi. Dorównał tym samym byłym zawodnikom Valencii, Mario Kempesowi i Predragowi Mijatoviciowi, którzy odpowiednio w sezonach 1977–1978 i 1995–1996 zdobyli 28 bramek.

Sezon 2009/2010[edytuj | edytuj kod]

Po zajęciu przez Hiszpanię trzeciego miejsca w Pucharze Konfederacji, Villa po spędzonych wakacjach powrócił do klubu 27 lipca, zaś media zaczęły łączyć go z takimi zespołami jak Real Madryt, FC Barcelona, Liverpool oraz Manchester United. Hiszpan jednak zapewnił, że chciałby wypełnić wiążącą go umowę z Valencii, mówiąc przy tym: "Nie chciałem marnować całego lata, by zaprzeczać tym informacjom, dlatego siedziałem cicho. Wiele osób powiedziało mi, bym dla dobra klubu pozostał w nim i od tego czasu zupełnie inaczej patrzę na całą sytuację. Nie mógłbym widzieć siebie w innym zespole. Nic nie straciłem podejmując taką decyzję, przecież wszystko, co do tej pory osiągnąłem, zawdzięczam grze w Valencii i reprezentacji". Gdy został zapytany, czy z powodu całego zamieszania nie powinien przeprosić kibiców klubu, odparł: "Nie zabiłem nikogo, więc uważam, że nie muszę prosić o przebaczenie"[55]. 19 maja 2010 na oficjalnych witrynach FC Barcelony[56] i Valencii CF[57] pojawiła się informacja o transferze Villi do klubu z Barcelony. Kwota transferu wyniosła ostatecznie 40 milionów euro.

FC Barcelona[edytuj | edytuj kod]

Villa w barwach Barcelony podczas oficjalnej prezentacji

Sezon 2010/2011[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 2010 roku David Villa został kupiony przez FC Barcelona za 40 milionów euro. Villa w sezonie 2010/11 wystąpił w 34 meczach i strzelił 18 bramek. Zdobył z Barceloną mistrzostwo Hiszpanii, Superpuchar Hiszpanii i Ligę Mistrzów, strzelając w finale bramkę (3:1).

Sezon 2011/2012[edytuj | edytuj kod]

David Villa sezon zaczął od bramek w towarzyskich meczach z C.D. Guadalajara oraz Club América. Pierwszy oficjalnym spotkaniem był dwumecz o Superpuchar Hiszpanii z Realem Madryt gdzie strzelił gola na 1:1 (2:2), w tym meczu otrzymał również czerwoną kartę za sprzeczkę z Mesutem Özilem [58]. 17 września 2011 roku w meczu z Osasuną (8:0) strzelił 2 bramki oraz przyczynił się do gola samobójczego Rovérsio[59]. 15 grudnia 2011 podczas trwających w Japonii Klubowych Mistrzostw Świata podczas meczu z katarską drużyną Al-Sadd odbywającego się Jokohamie po walce z obrońcami w 36 minucie meczu złamał kość piszczelową. Z powodu tej kontuzji nie wystąpił na Mistrzostwach Europy w Piłce Nożnej 2012.

Sezon 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

20 sierpnia 2012 powrócił do gry po kontuzji. W pierwszej kolejce Ligi hiszpańskiej strzelił bramkę Realowi Sociedad i ustalił wynik meczu na 5:1. W środę 28 listopada 2012 David Villa strzelił swoją 300 i 301 bramkę w zawodowej karierze.Były to gole zdobyte przeciwko Deportivo Alaves,z którym FC Barcelona wygrała ostatecznie 3:1. Ostatnią bramkę jako piłkarz Barcelony zdobył w wygranym 4:1 meczu przeciwko Malaga CF w 38 kolejce ligi hiszpańskiej.

Atlético Madryt[edytuj | edytuj kod]

8 lipca 2013 roku David Villa został kupiony przez Atlético Madryt za sumę 5,1 miliona euro[60]. Atletico i Barcelona przeprowadziły transakcję w bardzo ciekawy sposób, gdyż Barcelona od razu po transferze otrzymała jedynie 2,1 miliona euro, kolejne 2 miliony otrzyma, jeśli Villa pozostanie w Atletico na sezon 2014/2015, a jeszcze milion, jeśli nie zmieni klubu także w sezonie 2015/2016[61][62]. Villa otrzymał koszulkę z numerem 9[61]. Pierwszego gola w nowym zespole zdobył w meczu z drużyną Las Palmas który drużyna Atletico wygrała 2:0. 17 maja 2014 roku Villa wraz z Atlético wywalczył mistrzostwo Hiszpanii.

Melbourne City i New York City[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2014 roku podpisał kontrakt z amerykańskim klubem występującym w Major League Soccer New York City, który wejdzie w życie na początku 2015 roku[63]. 5 czerwca 2014 roku Villa związał się 10-meczową umową z australijskim Melbourne City, co miało mu pomóc w przygotowaniu się do gry w MLS.[64]. 80% udziałów w obu klubach miał Manchester City, dlatego taka umowę udało się zrealizować.

Reprezentacja[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Świata 2006[edytuj | edytuj kod]

"Bardziej chciałbym mieć w drużynie Davida Villę niż Kakę czy Cristiano Ronaldo[65]."
— Vicente Del Bosque

Po okazjonalnych występach w reprezentacji Hiszpanii U-21 9 lutego 2005 roku zadebiutował w pierwszej drużynie w wygranym 5:0 meczu kwalifikacyjnym do Mistrzostw Świata 2006 przeciwko San Marino. Pierwszą bramkę zdobył w 71. minucie zremisowanego 1:1 spotkania ze Słowacją, również rozegranego w ramach kwalifikacji do owego mundialu[66].

Otrzymał powołanie do 23-osobowej kadry na turniej. W pierwszym meczu Hiszpania zwyciężyła 4:0 z Ukrainą, a Villa dwukrotnie wpisał się na listę strzelców[67]. W 1/8 mistrzostw strzelił bramkę na 1:0 w potyczce z Francją, lecz ostatecznie Hiszpania przegrała 1:3[68]. Na turnieju zdobył trzy bramki i wspólnie z Fernandem Torresem, który uzyskał tyle samo trafień, został najlepszym strzelcem drużyny[69].

Euro 2008[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2006 Villa stał się kluczowym piłkarzem reprezentacji, zajmując w niej miejsce Raúla Gonzáleza[70][71]. Swoją klasę udowodnił w kwalifikacjach do Mistrzostw Europy 2008, zdobywając sześć bramek w meczu z Liechtensteinem. Został powołany na mistrzostwa, gdzie nawiązał wyjątkowo dobre relacje z Fernandem Torresem i wspólnie celebrował z nim strzelane gole. Villa zdobył hat-tricka w wygranym 4:1 spotkaniu z Rosją, dzięki czemu stał się pierwszym zawodnikiem od czasu Patricka Kluiverta z turnieju w roku 2000 i siódmym w historii całych mistrzostw, któremu udała się ta sztuka[72]. Po trzecim trafieniu podbiegł do siedzącego na ławce Torresa, by wspólnie z nim cieszyć się ze zdobytej bramki[73]. W następnym meczu ze Szwecją w 92. minucie zapewnił drużynie wygraną 2:1. W ćwierćfinale z Włochami doszło do serii rzutów karnych, w której Hiszpania zwyciężyła 4:2, a Villa wykorzystał pierwszą wykonywaną przez zespół jedenastkę.

Hiszpania w półfinale pokonała Rosję, jednak Villa w początkowych minutach spotkania doznał kontuzji uda, która uniemożliwiła mu występ w finale z Niemcami, wygranym 1:0. Pomimo absencji w meczu, z czterema golami został uznany królem strzelców turnieju[35]. Wspólnie z Torresem trafił również do Drużyny Turnieju[74].

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata 2010 i Puchar Konfederacji 2009[edytuj | edytuj kod]

Dobra forma strzelecka podtrzymana również w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata 2010 sprawiła, że Villa z 12 trafieniami w ciągu jednego roku pobił rekord Raúla Gonzáleza, który w 1999 strzelił dla kadry 10 bramek[75].

Villa udanie rozpoczął rok 2009, strzelając jedną z bramek w wygranym 2:0 towarzyskim meczu z Anglią[76]. Zdobywając gola w szóstym kolejnym meczu poprawił rekordy należące do Telmo Zarry i Ladislao Kubali[77]. Komentując to trafienie, powiedział: "Jestem szczęśliwy ze zdobycia tej bramki. Bardzo chciałbym ją obejrzeć jeszcze raz w telewizji. To miłe, że udało mi się pobić ten rekord. Nigdy bym nie przypuścił, że dokonam czegoś takiego. Jestem z tego bardzo dumny i mam nadzieję, że będę kontynuował poprawianie osiągnięć poprzedników"[77].

1 czerwca 2009 Vicente del Bosque powołał zawodnika na Puchar Konfederacji[78]. W poprzedzającym turniej spotkaniu towarzyskim z Azerbejdżanem strzelił swojego drugiego hat-tricka w reprezentacji. W pierwszym meczu przeciwko Nowej Zelandii, strzelił gola pieczętującego zwycięstwo Hiszpanii 5:0[79], zaś w następnej potyczce z Irakiem zdobył zwycięską bramkę[80]. W spotkaniu z gospodarzami turnieju, Republiką Południowej Afryki Villa nie wykorzystał rzutu karnego, jednak i tak miał duży wkład w pobicie przez Hiszpanię rekordu największej ilości meczów wygranych oraz nieprzegranych z rzędu, a w drugiej połowie meczu zastąpił go Pablo Hernández[81]. Turniej zakończył z trzema zdobytymi bramkami, wspólnie z Fernando Torresem i Clintem Dempseyem zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców oraz znalazł się w Drużynie Turnieju[82].

Mistrzostwa Świata 2010[edytuj | edytuj kod]

Na mundial w RPA reprezentacja Hiszpanii pojechała w roli faworyta, a Villa był jednym z ważniejszych jej piłkarzy. Villa strzelił dwa gole Hondurasowi oraz po jednym w meczach z Chile, Portugalią i Paragwajem. Z pięcioma bramkami został królem strzelców wraz z Diego Forlanem, Wesleyem Sneijderem i Thomasem Muellerem. Z reprezentacją Hiszpanii zdobył mistrzostwo świata w finale pokonując Holandię. Dołączony do 11 turnieju FIFA.

Numer "7"[edytuj | edytuj kod]

Dziennikarze, głównie hiszpańscy, często porównywali Villę do Raúla Gonzáleza i oskarżyli napastnika Barcelony o odebranie Raúlowi koszulki z numerem "7". W marcu 2009 Villa zaprzeczył temu, mówiąc:"Nikomu nic nie zabrałem, po prostu w nagrodę za dobrą grę dla klubu trener reprezentacji dał mi możliwość wystąpienia z tym numerem. Zrobiono z tego zbyt wielką aferę. Nie szukam rozgłosu, nie chcę wzbudzać kontrowersji. Kiedyś przecież grałem razem z Raúlem w kadrze. Naprawdę, nic od nikogo nie wymusiłem". Zapytany, czy nieobecność Raúla w zespole miała wpływ na niego samego, odpowiedział: "Nigdy mi się to nie podobało, gdyż myślę, że było krzywdzące dla nas obu. Zawsze dobrze się dogadywaliśmy podczas spotkań na zgrupowaniach."[71].

W rozmowie o reprezentacyjnym rekordzie strzeleckim napastnika Realu Madryt, powiedział: "Mam na koncie 25 goli, jednak on ma 44 i nadal regularnie gra! Byłbym zachwycony, gdybym zdobył taką ilość bramek i pomógł drużynie odnosić wspaniałe zwycięstwa. A potem, wiele lat później, moje nazwisko widniałoby na liście najlepszych strzelców i z przyjemnością patrzyłbym na chłopców, próbujących pobić moje osiągnięcie"[71].

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Hiszpańscy eksperci uważają go za napastnika kompletnego, posiadającego instynkt strzelecki, mocne uderzenie z obu nóg oraz szybkość[70][83]. Jego atutem jest także, mimo stosunkowo niskiego wzrostu, gra w powietrzu oraz wyszkolenie techniczne, które jak sam stwierdził, wypracował w czasie gry w piłkę halową, którą to trenował podczas pobytu w Langreo[1]. Często wycofuje się przed pole karne, zajmując pozycję rozgrywającego[70]. Udanie współpracuje z partnerami z zespołu, czego dowodem jest duża ilość zdobywanych przez niego asyst[70]. Znany jest ze skutecznego wykonywania rzutów karnych oraz wolnych[1][70]. Podczas gdy zawodnikiem Valencii był Patrick Kluivert, Villa przyznał, że kilka zdobytych goli zawdzięcza podpatrzonym u Holendra zagraniom[1].

Jego idolami są były napastnik Realu Saragossa Juanele oraz Luis Enrique, od którego otrzymał koszulkę po spotkaniu z FC Barcelona w sezonie 2003–2004[1]. Najbardziej wzoruje się jednak na Ruudzie van Nistelrooyu i Ronaldo[1].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Występy w klubie[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Liga Copa del Rey
i Superpuchar Hiszpanii
UEFA Łącznie
Występy Gole Występy Gole Występy Gole Występy Gole
Sporting Gijón B 1999–2000 30 12 30 12
2000–2001 35 13 35 13
Łącznie 65 25 - - - - 65 25
Sporting Gijón 2002–2001 1 0 1 0
2001–2002 40 18 4 2 44 20
2002–2003 39 20 1 0 40 20
Łącznie 80 38 5 2 - - 85 40
Real Saragossa 2003–2004 38 17 8 4 38 17
2004–2005 35 15 1 2 10 3 45 18
Łącznie 73 32 9 6 10 3 92 41
Valencia CF 2005–2006 37 25 4 2 1 1 42 28
2006–2007 36 15 2 0 11 5 49 20
2007–2008 28 18 6 1 7 3 41 22
2008–2009 33 28 2 1 5 1 40 30
2009–2010 32 21 2 0 11 7 45 30
Łącznie 166 107 16 4 35 17 217 128
FC Barcelona 2010-2011 34 18 6 1 12 4 52 23
2011-2012 15 5 3 1 6 3 24 9
2012-2013 28 10 5 5 10 1 43 16
Łącznie 77 33 14 7 28 8 119 48
Atlético Madryt 2013-2014 35 13 4 2 6 0 45 15
Ogółem 495 248 48 21 79 28 620 300

Ostatnia aktualizacja: 4 maja 2014 r.

Występy w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Zespół narodowy Sezon Występy Gole
Hiszpania 2004–2005 1 0
2005–2006 12 5
2006–2007 11 7
2007–2008 12 6
2008–2009 14 13
2009–2010 20 14
2010–2011 16 11
2011–2012 13 6
2012–2013 7 2
2013–2014 5 4
Ogólnie 127 68

Ostatnia aktualizacja: 19 listopada 2013 r.[84]

Gole w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

# Data Miejsce Przeciwnik Gol Wynik Zawody
1. 16 listopada 2005 Tehelné pole, Bratysława, Słowacja  Słowacja 1 – 1 1–1 El. do MŚ 2006
2. 1 marca 2006 Estadio José Zorrilla, Valladolid, Hiszpania  Wybrzeże Kości Słoniowej 1 – 1 3–2 Mecz towarzyski
3.
4.
13 czerwca 2006 Zentralstadion, Lipsk, Niemcy  Ukraina 2 – 0
3 – 0
4–0 MŚ 2006
5. 27 czerwca 2006 AWD-Arena, Hannover, Niemcy  Francja 1 – 0 1–3 MŚ 2006
6.
7.
2 września 2006 Estadio Nuevo Vivero, Badajoz, Hiszpania  Liechtenstein 2 – 0
3 – 0
4–0 El. do ME 2008
8. 6 września 2006 Windsor Park, Belfast, Irlandia Północna  Irlandia Północna 1 – 2 3–2 El. do ME 2008
9. 11 października 2006 Estadio Nueva Condomina, Murcia, Hiszpania  Argentyna 2 – 1 2–1 Mecz towarzyski
10. 24 marca 2007 Estadio Santiago Bernabéu, Madryt, Hiszpania  Dania 2 – 0 2–1 El. do ME 2008
11.
12.
6 czerwca 2007 Rheinpark Stadion, Vaduz, Liechtenstein  Liechtenstein 0 – 1
0 – 2
0–2 El. do ME 2008
13. 26 marca 2008 Estadio Manuel Martínez Valero, Elche, Hiszpania  Włochy 1 – 0 1–0 Mecz towarzyski
14. 31 maja 2008 Nuevo Colombino, Huelva, Hiszpania  Peru 1 – 0 2–1 Mecz towarzyski
15.
16.
17.
10 czerwca 2008 Tivoli Neu, Innsbruck, Austria  Rosja 1 – 0
2 – 0
3 – 0
4–1 ME 2008
18. 14 czerwca 2008 Tivoli Neu, Innsbruck, Austria  Szwecja 1 – 2 1–2 ME 2008
19. 6 września 2008 Nueva Condomina, Murcia, Hiszpania  Bośnia i Hercegowina 1 – 0 1–0 El. do MŚ 2010
20.
21.
10 września 2008 Estadio Carlos Belmonte, Albacete, Hiszpania  Armenia 2 – 0
3 – 0
4–0 El. do MŚ 2010
22. 11 października 2008 A. Le Coq Arena, Tallinn, Estonia  Estonia 0 – 2 0–3 El. do MŚ 2010
23. 15 października 2008 Stadion Króla Baudouina I, Bruksela, Belgia  Belgia 1 – 2 1–2 El. do MŚ 2010
24. 19 listopada 2008 El Madrigal, Villarreal, Hiszpania  Chile 1 – 0 3–0 Mecz towarzyski
25. 11 lutego 2009 Estadio Ramón Sánchez Pizjuán, Sevilla, Hiszpania  Anglia 1 – 0 2–0 Mecz towarzyski
26.
27.
28.
9 czerwca 2009 Stadion Tofika Bachramowa, Baku, Azerbejdżan  Azerbejdżan 1 – 0
2 – 0
3 – 0
6–0 Mecz towarzyski
29. 14 czerwca 2009 Royal Bafokeng Stadium, Rustenburg, RPA  Nowa Zelandia 5 – 0 5–0 Puchar Konfederacji 2009
30. 17 czerwca 2009 Free State Stadium, Bloemfontein, RPA  Irak 1 – 0 1–0 Puchar Konfederacji
31. 20 czerwca 2009 Free State Stadium, Bloemfontein, RPA  Republika Południowej Afryki 1 – 0 2–0 Puchar Konfederacji
32.
33.
5 września 2009 Estadio Municipal de Riazor, A Coruña, Hiszpania  Belgia 2 – 0
5 – 0
5–0 El. do MŚ 2010
34.
35.
18 listopada 2009 Ernst Happel Stadion, Innsbruck, Austria  Austria 1 – 2
1 – 3
1–5 Mecz towarzyski
36. 3 marca 2009 Stade de France, Saint-Denis, Francja  Francja 0 – 1 0–2 Mecz towarzyski
37. 29 maja 2010 Tivoli Neu, Innsbruck, Austria  Arabia Saudyjska 1 – 1
3–2 Mecz towarzyski
38.
39.
21 czerwca 2010 Ellis Park, Johannesburg, RPA  Honduras 1 – 0
2 – 0
2-0 MŚ 2010
40. 25 czerwca 2010 Loftus Versfeld Stadium, Tshwane/Pretoria, RPA  Chile 1 − 0 2−1 MŚ 2010
41. 29 czerwca 2010 Green Point Stadium, Cape Town, RPA  Portugalia 1 – 0 1-0 MŚ 2010
42. 3 lipca 2010 Ellis Park, Johannesburg, RPA  Paragwaj 0 – 1 0–1 MŚ 2010
43. 3 września 2010 Vaduz, Rheinpark Stadion, Liechtenstein  Liechtenstein 0 – 2 0-4 El. do ME 2012
44. 12 października 2010 Hampden Park, Glasgow, Szkocja  Szkocja 0 – 1 2–3 El. do ME 2012
45.
46.
25 marca 2011 Nuevo Los Cármenes, Grenada, Hiszpania  Czechy 1 – 1
2 – 1
2–1 El. do ME 2012
47. 7 czerwca 2011 Estadio José Antonio Anzoátegui, Puerto la Cruz, Wenezuela  Wenezuela 0 − 1 0−3 Mecz towarzyski
48.
49.
6 września 2011 Estadio Las Gaunas, Logroño, Hiszpania  Liechtenstein 5 − 0
6 − 0
6−0 El. do ME 2012
50. 11 października 2011 Estadio José Rico Pérez, Alicante, Hiszpania  Szkocja 3 – 0 3–1 El. do ME 2012
51. 15 listopada 2011 Estadio Nacional de Costa Rica, San José, Kostaryka  Kostaryka 2 − 2 2−2 Mecz towarzyski
52. 7 września 2012 Estadio Municipal de Pasarón, Pontevedra, Hiszpania  Arabia Saudyjska 4 – 0 5-0 Mecz towarzyski
53. 14 listopada 2012 Estadio Rommel Fernández, Panama, Panama  Panama 2 – 0 5-1 Mecz towarzyski

Ostatnia aktualizacja: 3 maja 2013[9]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Real Saragossa

  • Zwycięstwo
    • Puchar Króla: 2003/2004[35]
    • Superpuchar Hiszpanii: 2003[35]

Valencia

  • Zwycięstwo
    • Puchar Króla: 2007/2008[35]

FC Barcelona

  • Zwycięstwo
    • Superpuchar Hiszpanii: 2010, 2011[35]
    • Puchar Gampera: 2010, 2011[35]
    • Puchar Ligi Mistrzów UEFA: 2011[35]
    • Mistrzostwo Hiszpanii: 2010/2011
    • SuperPuchar Europy 2011[35]
    • Klubowe Mistrzostwo Świata 2011[35]
    • Puchar Króla: 2011/2012

Atlético Madryt

  • Zwycięstwo
    • Mistrzostwo Hiszpanii: 2013/2014

Reprezentacja

  • Zwycięstwo
    • Mistrzostwa Świata: 2010
  • Zwycięstwo
    • Mistrzostwa Europy: 2008[35]
  • Trzecie miejsce
    • Puchar Konfederacji: 2009[85].

Indywidualne

  • Trofeo Zarra: 2005-06, 2006-07, 2008-09[86]
  • Najlepszy strzelec Valencia CF: 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09[87][88][89][90]
  • Najlepszy Asystent Primera División: 2006-07[70]
  • Najlepszy strzelec Mistrzostw Europy: 2008[35]
  • Miejsce w Drużynie Turnieju Mistrzostw Europy: 2008[74]
  • Wicekról strzelców Pucharu Konfederacji: 2009[82]
  • Wicekról strzelców Mistrzostw Świata w RPA: 2010[82]
  • Brązowa Piłka Mistrzostw Świata w RPA: 2010[82]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W 2003, po pięcioletnim związku, poślubił swoją partnerkę, Patricię González, która w przeszłości uprawiała piłkę nożną i grała na pozycji obrońcy w klubie Santo Tomas de la Felguera[1][91]. 7 grudnia 2005 na świat przyszło ich pierwsze dziecko, córka Zaida. W styczniu 2009 po bramce strzelonej w spotkaniu z Villarreal, powiedział: "Dedykuję tego gola mojej żonie Patricii oraz maleństwu, którego narodzin spodziewamy się we wrześniu"[92]. Ostatecznie dziewczynka imieniem Olaya urodziła się 18 sierpnia[91]. Na swoich butach ma zamieszczone imię starszej córki, swój przydomek oraz flagę Hiszpanii i Asturii[1][8]. 29 stycznia 2013 roku urodziło im się trzecie dziecko, syn o imieniu Luca. Przyjaźni się z José Reiną. Ma dwie siostry Elsę i Aidę[93].

Inne[edytuj | edytuj kod]

W lecie tego samego roku powstał projekt "Kampus Davida Villi". W pierwszy tydzień lipca w Centro Regional de Deportes de La Morgal w Llanerze mogą z niego skorzystać dzieci pomiędzy 6. i 14. rokiem życia. Jedną z głównych atrakcji jest możliwość treningu z profesjonalnymi piłkarzami oraz z samym Villą[94].

Aktywnie bierze udział w akcjach charytatywnych[95]. 15 grudnia 2008 razem z innymi zawodnikami Valencii, Davidem Silvą, Rubénem Barają, Nikolą Žigiciem i Hedwigesem Maduro odwiedził oddział dziecięcy szpitala klinicznego w Walencji, składając pacjentom życzenia bożonarodzeniowe[96], zaś już w święta wraz z Fernando Alonso, Samuelem Sánchezem oraz Juanem Manuelem Matą i Santim Cazorlą uczestniczył w imprezie w Oviedo, na której odbyła się zbiórka pieniędzy na rzecz "Oviedo Economic Kitchen Association"[95]. Wspiera również UNICEF[97].

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 Orłowski, Leszek; Gwiazda od A do Z – David MaravillaVilla; Piłka Nożna Plus; nr 4 (244), str. 44-45; kwiecień 2006, wyd. Profus Management; issn = 1230-9737
  2. 2,0 2,1 Profil piłkarza na oficjalnej stronie Atlético Madryt
  3. Transfery. Villa już oficjalnie w Barcelonie (pol.). sport.pl, 2010-05-19. [dostęp 2010-05-19].
  4. Goalscoring for Spain National Team (ang.). rsssf.com. [dostęp 12 lutego 2009].
  5. Spain still smashing records as 50-goal David Villa points the way to Poland & Ukraine (ang.). goal.com. [dostęp 12 października 2011].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Villa, a thriller (ang.). hinduonnet.com, 3 listopada 2007. [dostęp 30 lipca 2009].
  7. Orłowski, Leszek; Fernando Torres – Woskowy guru; Piłka Nożna Plus; nr 9 (225), str. 37; wrzesień 2004, wyd. Profus Management; issn = 1230-9737
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 8,4 8,5 8,6 [hhttp://www.davidvilla7.es/en/biography/ Biography] (ang.). David Villa. [dostęp 30 lipca 2009].
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 David Villa (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 1 sierpnia 2009].
  10. Real Zaragoza 0 – 1 Deportivo La Coruña (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 1 sierpnia 2009].
  11. Real Zaragoza 3 – 0 Murcia (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 1 sierpnia 2009].
  12. Real Zaragoza 2 – 2 Athletic Bilbao (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  13. Real Zaragoza 4 – 4 Sevilla FC (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  14. UEFA Champions League, UEFA Cup 2004/05 Details (ang.). rsssf.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  15. Barcelona 4 – 1 Real Zaragoza (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  16. Real Zaragoza 3 – 0 Sevilla FC (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  17. Temporada 2004/2005 (hiszp.). David Villa. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  18. Spain Primera Division Statistics (ang.). zoustos.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  19. Valencia 2 – 0 KAA Gent (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  20. Valencia 1 – 0 Real Betis (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  21. Real Zaragoza 2 – 2 Valencia (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  22. Barcelona 2 – 2 Valencia (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  23. Real Madrid 1 – 2 Valencia (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  24. Valencia 1 – 0 Barcelona (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  25. Deportivo La Coruña 0-1 Valencia (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  26. 7 – David Villa (ang.). uefa.com. [dostęp 2 sierpnia 2009].
  27. Fernando Sanchez Morientes (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  28. Valencia 3 – 0 SV Salzburg (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  29. Valencia 2 – 1 AS Roma (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  30. Valencia 2 – 0 Shakhtar Donetsk (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  31. 31,0 31,1 UEFA charges Inter and Valencia (ang.). BBC Sport. [dostęp 7 lipca 2007].
  32. Valencia 1 Chelsea 2 (Chelsea win 3-2 on agg): Last-gasp Essien seals Chelsea's sweetest victory (ang.). independent.co.uk, 11 kwietnia 2007. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  33. Valencia 3 – 2 Espanyol (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  34. Valencia 2 – 0 Sevilla FC (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  35. 35,00 35,01 35,02 35,03 35,04 35,05 35,06 35,07 35,08 35,09 35,10 35,11 VILLA (David Villa Sánchez) (ang.). footballdatabase.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  36. Villa signs new 6 year contract (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 28 sierpnia 2008].
  37. Koeman sticks the boot into Cañizares, Albelda (ang.). valenciafc.co.uk. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  38. Sid Lowe: King's Cup half empty for Koeman (ang.). The Guardian, 21 kwietnia 2008. [dostęp 22 grudnia 2008].
  39. Valencia 3-1 Getafe (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 3 sierpnia 2009].
  40. LM: Schalke – Valencia 0:1. pilka.sport24.pl. [dostęp 18 września 2007].
  41. Valencia : Chelsea – wygrana! (1:2). chelsealive.pl. [dostęp 3 października 2007].
  42. Liga Mistrzów: Faza grupowa – 6 kolejka. igol.pl.
  43. Levante 1 – 5 Valencia (ang.). soccernet.espn.go.com.
  44. James Walker-Roberts: Valencia Players Not Worried About Late Pay (ang.). goal.com. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  45. Valencia receive loan, players finally to be paid (ang.). monstersandcritics.com, 3 kwietnia 2009. [dostęp 4 sierpnia 2009]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-27)].
  46. Che star commits future (ang.). clubcall.com, 13 kwietnia 2009. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  47. Potential and Safety (ang.). David Villa. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  48. Ronaldo wins Ballon d'Or (ang.). skysports.com, 2 grudnia 2008. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  49. David Villa Game Log (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  50. Valencia 2 – 1 Maritimo (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  51. Puchar UEFA: Valencia wyeliminowana przez Dynamo. sport.pl, 26 lutego 2009. [dostęp 4 sierpnia 2009].
  52. KS Leong: Valencia Without David Villa For Two Weeks (ang.). goal.com, 10 marca 2009. [dostęp 5 sierpnia 2009].
  53. Valencia 4 – 1 Getafe (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 5 sierpnia 2009].
  54. La Liga Round-Up: Valencia Manage Last-Gasp Win At Sporting (ang.). goal.com, 12 kwietnia 2009. [dostęp 5 sierpnia 2009].
  55. Luís Mira: Villa Explains Media Silence, Happy To Stay At Valencia (ang.). goal.com, 28 lipca 2009. [dostęp 5 sierpnia 2009].
  56. Barca agree Villa move with Valencia (ang.). FC Barcelona, 2010-05-19. [dostęp 2010-05-19].
  57. Comunicado oficial. Traspaso de David Villa al F.C. Barcelona (hiszp.). Valencia CF, 2010-05-19. [dostęp 2010-05-19].
  58. "Mogliśmy wygrać ten mecz" (pol.). www.tvn24.pl. [dostęp 15 września 2011].
  59. 8:0. Barca ośmieszyła. (pol.). www.tvn24.pl. [dostęp 17 września 2011].
  60. Давид Вилья ушел из «Барселоны» (ros.). lenta.ru, 2013-07-08. [dostęp 2013-08-05].
  61. 61,0 61,1 Вилья будет выступать за "Атлетико" под номером 9 (ros.). championat.com, 2013-07-14. [dostęp 2013-08-05].
  62. Чемпионат Испании. «Барселона» сообщила о переходе Давида Вильи в «Атлетико» (ros.). eurosport.ru, 2013-07-08. [dostęp 2013-08-05].
  63. David Villa signs for New York City FC (ang.). New York F.C.. [dostęp 2014-06-02].
  64. Melbourne City FC Confirms David Villa (ang.). Football Federation Australia, 2014-06-05. [dostęp 2014-06-05].
  65. Lucas Brown: Del Bosque: I'd Have David Villa Over Kaka And Cristiano Ronaldo (ang.). goal.com, 15 maja 2009. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  66. Fútbol en la Red (ang.). futbol.sportec.es. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  67. Spain 4-0 Ukraine (ang.). BBC Sport, 14 czerwca 2006. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  68. Spain 1-3 France (ang.). BBC Sport, 27 czerwca 2006. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  69. Top goals (ang.). FIFA. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  70. 70,0 70,1 70,2 70,3 70,4 70,5 Orłowski, Leszek; Wyceniamy gwiazdę – David Villa; Piłka Nożna Plus; nr 9 (261), str. 43-45; wrzesień 2007, wyd. Profus Management; issn = 1230-9737
  71. 71,0 71,1 71,2 Villa: Spain can still improve (ang.). FIFA.com, 9 marca 2009. [dostęp 8 sierpnia 2009].
  72. David Ornstein: Spain 4-1 Russia (ang.). news.bbc.co.uk, 10 czerwca 2008. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  73. Lucas Brown: No Message In Torres Celebration (ang.). goal.com, 12 czerwca 2008. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  74. 74,0 74,1 Spain dominate Team of the Tournament (ang.). 30 czerwca 2008. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  75. Villa, mejor goleador de la selección en un año natural (hiszp.). Marca, 20 listopada 2008. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  76. Chris Burton: Spain tame Three Lions (ang.). Sky Sports, 11 lutego 2009. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  77. 77,0 77,1 KS Leong: Spain Hotshot David Villa Delighted With Goal Against England (ang.). goal.com, 11 lutego 2009. [dostęp 6 sierpnia 2009].
  78. Spain unveils Confederations Cup roster (ang.). cbc.ca, 1 czerwca 2009. [dostęp 7 sierpnia 2009].
  79. Ewan Macdonald: Spain Stroll Past Hopeless New Zealand (ang.). goal.com, 14 czerwca 2009. [dostęp 7 sierpnia 2009].
  80. FIFA Confederations Cup South Africa 2009 First stage Spain – Iraq (ang.). FIFA.com, 17 czerwca 2009. [dostęp 7 sierpnia 2009].
  81. FIFA Confederations Cup South Africa 2009 First stage Spain – South Africa (ang.). FIFA.com, 20 czerwca 2009. [dostęp 7 sierpnia 2009].
  82. 82,0 82,1 82,2 82,3 Users pick Top 11 (ang.). FIFA.com, 30 czerwca 2009. [dostęp 7 sierpnia 2009].
  83. Paul Macdonald: Goal.com 50: David Villa (18) (ang.). goal.com, 22 lipca 2009. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  84. David Villa Game Log (ang.). espfc.com. [dostęp 30 listopad 2013].
  85. Gole w ostatnich minutach i trzecie miejsce Hiszpanii. eurosport.pl, 28 czerwca 2009. [dostęp 12 sierpnia 2009].
  86. Pichichi, Zarra, Zamora... czyli o co w tym wszystkim chodzi?. fcbarca.com, 9 lipca 2009. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  87. Spanish Primera División – Top Scorers – 2005/2006 (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  88. Spanish Primera División – Top Scorers – 2006/2007 (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  89. Spanish Primera División – Top Scorers – 2007/2008 (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  90. Spanish Primera División – Top Scorers – 2008/2009 (ang.). soccernet.espn.go.com. [dostęp 10 sierpnia 2009].
  91. 91,0 91,1 El Valencia CF felicita a David Villa por el nacimiento de su hija Olaya (hiszp.). Valencia CF, 18 sierpnia 2009. [dostęp 18 sierpnia 2009].
  92. Villa: It was an exciting game, but I shame not to win the three points (ang.). David Villa, 11 stycznia 2009. [dostęp 8 sierpnia 2009].
  93. Exclusive Interview: David Villa (ang.). Guillem Balague, 17 czerwca 2008. [dostęp 11 sierpnia 2009].
  94. Campus (hiszp.). David Villa. [dostęp 8 sierpnia 2009].
  95. 95,0 95,1 VILLA AND FERNANDO ALONSO AT CHARITY EVENT IN OVIEDO (ang.). David Villa, 25 grudnia 2008. [dostęp 6 września 2009].
  96. DAVID VILLA VISITS THE VALENCIAN HOSPITALS (ang.). David Villa, 25 grudnia 2008. [dostęp 6 września 2009].
  97. Act of presentation of the Christmas cards of UNICEF (Christmas ´08) (ang.). David Villa, 12 grudnia 2008. [dostęp 6 września 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]