Władysław Pytlasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Władysław Pytlasiński
Władysław Pytlasiński
Data i miejsce urodzenia 26 lipca 1863
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 listopada 1933
Warszawa
Zawód zapaśnik, trener

Władysław Pytlasiński (ur. 26 lipca 1863 w Warszawie, zm. 10 listopada 1933 tamże) − polski zapaśnik, mistrz świata w zapasach, trener. Zwany "ojcem polskich zapasów".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z zawodu rzeźnik[1]. Sławę zapaśniczą zdobył w Szwajcarii, gdzie przebywał od 1880 pracując jako mechanik. W 1890 wrócił do kraju i występował w cyrku Cinizellego. W latach 1892-1901 odnosił sukcesy w wielu miastach (był mistrzem Wrocławia, Moskwy, Petersburga), a w 1900 zdobył w Paryżu tytuł Mistrza Świata.

Po wycofaniu się z czynnego życia zawodowego w 1904, został działaczem sportowym. W 1913 założył w Odessie szkołę atletyczną, którą po I wojnie światowej przeniósł do Łodzi. Nie przyjął propozycji wyjazdu do Ameryki, a w 1919 otrzymał złoty Krzyż Zasługi za złożenie do Skarbu Państwa wszystkich złotych nagród.

Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Atletycznego (1922). Organizowane przez siebie kluby sportowe wyposażał w sprzęt z własnych środków.

Od 1957 jest rozgrywany międzynarodowy turniej zapaśniczy imienia Władysława Pytlasińskiego.

Występował również w filmach niemych w okresie międzywojennym. Produkcje z jego udziałem to m.in.:

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gwiazdka Cieszyńska” 1899 nr 11.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]