Todd Woodbridge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Todd Woodbridge
Todd Woodbridge
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Orlando
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1971
Sydney
Wzrost 178 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2005
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 19 (14 lipca 1997)
Australian Open 4R (1991, 1998)
Roland Garros 3R (1992, 1996, 1998)
Wimbledon SF (1997)
US Open 3R (1991, 1994, 1995)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 83
Najwyżej w rankingu 1 (6 lipca 1992)
Australian Open W (1992, 1997, 2001)
Roland Garros W (2000)
Wimbledon W (1993-1997, 2000, 2002-2004)
US Open W (1995, 1996, 2003)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Olympic rings with white rims.svg
Tenis
Gold medal with cup.svg złoto
Atlanta 1996 debel
Silver medal with cup.svg srebro
Sydney 2000 debel

Todd Andrew Woodbridge (ur. 2 kwietnia 1971 w Sydney) – australijski tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w grze pojedynczej i podwójnej, wielokrotny mistrz rozgrywek wielkoszlemowych w deblu i mikście, złoty medalista igrzysk w Atlancie w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Woodbridge jako junior był czołowym deblistą, wygrywając łącznie siedem turniejów wielkoszlemowych. Grając już jako zawodowiec, w grze pojedynczej Australijczyk ma w swoim dorobku dwa tytuły singlowe zawodów kategorii ATP World Tour, najpierw w 1995 roku w Coral Springs, a następnie w 1997 w Adelajdzie. Dodatkowo Woodbridge był uczestnikiem siedmiu finałów. W 1997 roku awansował do półfinału Wimbledonu, eliminując m.in. Patricka Raftera, a ponosząc porażkę z Petem Samprasem. tuż po zakończeniu turnieju Australijczyk został sklasyfikowany na 19. miejscu w klasyfikacji singlowej ATP, najwyższym w karierze.

W grze podwójnej Woodbridge zwyciężył w 16 turniejach wielkoszlemowych. Łącznie w przeciągu swojej kariery triumfował w 83 turniejach rangi ATP World Tour, a w dalszych 31 był finalistą. Od 1991 do 2000 roku tworzył jedną z najsłynniejszych par deblowych wraz z Markem Woodfordem. Duet nosił przydomek "The Woodies" i wywalczyli razem 61 tytułów deblowych, w tym 11 wielkoszlemowych turniejów oraz mistrzostwo olimpijskie w Atlancie w 1996 roku i wicemistrzostwo w Sydney. W latach 1992, 1995, 1996, 1997 i 2000 para była wybierana deblem roku. Po zakończeniu kariery przez Woodforda, Woodbridge kontynuował starty z Jonasem Björkmanem, z którym to wygrał 5 wielkoszlemowych imprez. Dnia 6 lipca 1992 roku Woodbridge został sklasyfikowany na pozycji lidera rankingu deblistów.

Występując w grze mieszanej Woodbridge siedmiokrotnie zwyciężał w zawodach wielkoszlemowych i ośmiokrotnie dochodził do finałów.

Jako reprezentant Australii w Pucharze Davisa, w 1999 i 2003 roku przyczynił się do końcowego zwycięstwa. W 1999 roku Australijczycy pokonali w finale Francuzów, a w 2003 roku Hiszpanię.

W 2005 roku, po zakończeniu Wimbledonu Woodbridge zakończył tenisową karierę, w trakcie której jego zarobki przekroczyły kwotę 10 milionów dolarów[1]. W 2010 roku, wraz Markiem Woodfordem, został przyjęty do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy[2].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2-7)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (0–0)
Igrzyska olimpijskie (0–0)
Tennis Masters Cup (0–0)
ATP Masters Series (0–1)
ATP International Series Gold (0–2)
ATP International Series (2–4)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (1–5)
Ceglana (1–0)
Trawiasta (0–2)
Dywanowa (0–0)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 19 sierpnia 1990 Stany Zjednoczone New Haven Twarda Stany Zjednoczone Derrick Rostagno 3:6, 3:6
Finalista 2. 26 kwietnia 1992 Korea Południowa Seul Twarda Japonia Shūzō Matsuoka 3:6, 6:4, 5:7
Finalista 3. 25 kwietnia 1993 Korea Południowa Seul Twarda Stany Zjednoczone Chuck Adams 4:6, 4:6
Finalista 4. 10 lipca 1994 Stany Zjednoczone Newport Trawiasta Stany Zjednoczone David Wheaton 4:6, 6:3, 6:7(5)
Zwycięzca 1. 21 maja 1995 Stany Zjednoczone Coral Springs Ceglana Wielka Brytania Greg Rusedski 6:4, 6:2
Finalista 5. 25 czerwca 1995 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Argentyna Javier Frana 6:7(4), 3:6
Finalista 6. 25 sierpnia 1996 Kanada Toronto Twarda Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira 2:6, 4:6
Zwycięzca 2. 5 stycznia 1997 Australia Adelajda Twarda Australia Scott Draper 6:2, 6:1
Finalista 7. 23 lutego 1997 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 3:6, 4:6

Gra podwójna (83-31)[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem (16–4)
Igrzyska olimpijskie (1–1)
Tennis Masters Cup (2–2)
ATP Masters Series (18–8)
ATP International Series Gold (12–2)
ATP International Series (34–14)
Wygrane według nawierzchni
Twarda (42–20)
Ceglana (13–5)
Trawiasta (15–4)
Dywanowa (13–2)
Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy w finale Wynik finału
Finalista 1. 17 kwietnia 1988 Hiszpania Madryt Ceglana Australia Jason Stoltenberg Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
7:6, 6:7, 3:6
Zwycięzca 1. 11 marca 1990 Maroko Casablanca Ceglana Australia Simon Youl Holandia Paul Haarhuis
Holandia Mark Koevermans
6:3, 6:1
Finalista 2. 22 kwietnia 1990 Korea Południowa Seul Twarda Australia Jason Stoltenberg Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:7, 4:6
Finalista 3. 6 maja 1990 Singapur Singapur Twarda Australia Brad Drewett Australia Mark Kratzmann
Australia Jason Stoltenberg
1:6, 0:6
Zwycięzca 2. 30 września 1990 Australia Brisbane Twarda Australia Jason Stoltenberg Stany Zjednoczone Brian Garrow
Australia Mark Woodforde
2:6, 6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 17 lutego 1991 Belgia Bruksela Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Belgia Libor Pimek
Holandia Michiel Schapers
6:3, 6:0
Zwycięzca 4. 10 marca 1991 Dania Kopenhaga Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Iran Mansour Bahrami
Rosja Andriej Olchowski
6:3, 6:1
Zwycięzca 5. 14 kwietnia 1991 Japonia Tokio Twarda Szwecja Stefan Edberg Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:4, 5:7, 6:4
Zwycięzca 6. 16 czerwca 1991 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:4, 7:6
Zwycięzca 7. 25 sierpnia 1991 Stany Zjednoczone Schenectady Twarda Hiszpania Javier Sánchez Ekwador Andrés Gómez
Hiszpania Emilio Sánchez
3:6, 7:6, 7:6
Zwycięzca 8. 29 września 1991 Australia Brisbane Twarda Australia Mark Woodforde Australia John Fitzgerald
Kanada Glenn Michibata
7:6, 6:3
Zwycięzca 9. 26 stycznia 1992 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Kelly Jones
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:4, 6:3, 6:4
Zwycięzca 10. 16 lutego 1992 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Kevin Curren
Republika Południowej Afryki Gary Muller
7:5, 4:6, 7:6
Zwycięzca 11. 23 lutego 1992 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:4, 7:6
Zwycięzca 12. 5 kwietnia 1992 Singapur Singapur Twarda Australia Mark Woodforde Kanada Grant Connell
Kanada Glenn Michibata
6:7, 6:2, 6:4
Zwycięzca 13. 16 sierpnia 1992 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:3, 1:6, 6:3
Zwycięzca 14. 18 października 1992 Japonia Tokio Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:3, 1:6, 6:3
Zwycięzca 15. 1 listopada 1992 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Steve DeVries
Australia David Macpherson
6:3, 6:4
Zwycięzca 16. 22 listopada 1992 Republika Południowej Afryki World Doubles Championships, Johannesburg Twarda Australia Mark Woodforde Australia John Fitzgerald
Szwecja Anders Järryd
6:2, 7:6, 5:7, 3:6, 6:3
Zwycięzca 17. 10 stycznia 1993 Australia Adelajda Twarda Australia Mark Woodforde Australia John Fitzgerald
Australia Laurie Warder
6:4, 7:5
Zwycięzca 18. 14 lutego 1993 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:5, 6:2
Zwycięzca 19. 18 kwietnia 1993 Chińska Republika Ludowa Hongkong Twarda Australia Mark Woodforde Australia Sandon Stolle
Australia Jason Stoltenberg
6:1, 6:3
Zwycięzca 20. 13 czerwca 1993 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Wielka Brytania Neil Broad
Republika Południowej Afryki Gary Muller
6:7, 6:3, 6:4
Zwycięzca 21. 4 lipca 1993 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:6, 6:3, 7:6
Zwycięzca 22. 31 października 1993 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Republika Południowej Afryki Gary Muller
Republika Południowej Afryki Danie Visser
6:1, 3:6, 6:2
Finalista 4. 28 listopada 1993 Republika Południowej Afryki World Doubles Championships, Johannesburg Twarda(hala) Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:7, 6:7, 4:6
Zwycięzca 23. 6 lutego 1994 Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda Australia Mark Woodforde Australia Darren Cahill
Australia John Fitzgerald
6:7, 6:4, 6:2
Zwycięzca 24. 8 maja 1994 Stany Zjednoczone Pinehurst Ceglana Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jared Palmer
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:2, 3:6, 6:3
Finalista 5. 12 czerwca 1994 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:3, 6:7, 4:6
Zwycięzca 25. 3 lipca 1994 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Kanada Grant Connell
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
7:6(3), 6:3, 6:1
Zwycięzca 26. 21 sierpnia 1994 Stany Zjednoczone Indianapolis Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Richey Reneberg
6:3, 6:4
Finalista 6. 11 września 1994 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
3:6, 6:7
Zwycięzca 27. 30 października 1994 Szwecja Sztokholm Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
6:3, 6:4
Finalista 7. 27 listopada 1994 Indonezja World Doubles Championships, Dżakarta Twarda hala) Australia Mark Woodforde Szwecja Jan Apell
Szwecja Jonas Björkman
4:6, 6:4, 6:4, 6:7, 6:7
Zwycięzca 28. 15 stycznia 1995 Australia Sydney Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Trevor Kronemann
Australia David Macpherson
7:6, 6:4
Zwycięzca 29. 19 marca 1995 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Patrick McEnroe
6:3, 7:6
Zwycięzca 30. 14 maja 1995 Stany Zjednoczone Pinehurst Ceglana Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Australia Sandon Stolle
6:2, 6:4
Zwycięzca 31. 21 maja 1995 Stany Zjednoczone Coral Springs Ceglana Australia Mark Woodforde Hiszpania Sergio Casal
Hiszpania Emilio Sánchez
6:3, 6:1
Zwycięzca 32. 9 lipca 1995 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Scott Melville
7:5, 7:6, 7:6
Zwycięzca 33. 13 sierpnia 1995 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Mark Woodforde Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:2, 3:0 krecz
Zwycięzca 34. 10 września 1995 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Alex O'Brien
Australia Sandon Stolle
6:3, 6:3
Finalista 8. 27 listopada 1995 Austria Wiedeń Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Holandia Jan Siemerink
4:6, 5:7
Zwycięzca 35. 7 stycznia 1996 Australia Adelajda Twarda Australia Mark Woodforde Szwecja Jonas Björkman
Stany Zjednoczone Tommy Ho
7:5, 7:6
Finalista 9. 25 lutego 1996 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
4:6, 5:7
Zwycięzca 36. 3 marca 1996 Stany Zjednoczone Filadelfia Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Zimbabwe Byron Black
Kanada Grant Connell
7:6, 6:2
Zwycięzca 37. 17 marca 1996 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Brian MacPhie
Australia Michael Tebbutt
1:6, 6:2, 6:2
Zwycięzca 38. 24 marca 1996 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Mark Woodforde Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
6:1, 6:3
Zwycięzca 39. 21 kwietnia 1996 Japonia Tokio Twarda Australia Mark Woodforde Bahamy Mark Knowles
Stany Zjednoczone Rick Leach
6:2, 6:3
Zwycięzca 40. 19 maja 1996 Stany Zjednoczone Coral Springs Ceglana Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Ivan Baron
Stany Zjednoczone Brett Hansen-Dent
6:3, 6:3
Zwycięzca 41. 16 czerwca 1996 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:3, 7:6
Zwycięzca 42. 7 lipca 1996 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Zimbabwe Byron Black
Kanada Grant Connell
4:6, 6:1, 6:3, 6:2
Zwycięzca 43. 29 lipca 1996 Stany Zjednoczone Igrzyska Olimpijskie, Atlanta Twarda Australia Mark Woodforde Wielka Brytania Neil Broad
Wielka Brytania Tim Henman
6:4, 6:4, 6:2
Zwycięzca 44. 8 września 1996 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 7:6, 7:6
Zwycięzca 45. 6 października 1996 Singapur Singapur Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Czechy Martin Damm
Rosja Andriej Olchowski
7:6, 7:6
Zwycięzca 46. 17 listopada 1996 Stany Zjednoczone World Doubles Championships, Hartford Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:4, 5:7, 6:2, 7:6
Finalista 10. 5 stycznia 1997 Australia Adelajda Twarda Australia Mark Woodforde Australia Patrick Rafter
Stany Zjednoczone Bryan Shelton
4:6, 6:1, 3:6
Zwycięzca 47. 26 stycznia 1997 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
4:6, 7:5, 7:5, 6:3
Zwycięzca 48. 23 marca 1997 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Mark Woodforde Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
7:6, 7:6
Finalista 11. 8 czerwca 1997 Francja French Open, Paryż Ceglana Australia Mark Woodforde Rosja Jewgienij Kafielnikow
Czechy Daniel Vacek
6:7, 6:4, 3:6
Zwycięzca 49. 6 lipca 1997 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
7:6(4), 7:6(7), 5:7, 6:3
Zwycięzca 50. 10 sierpnia 1997 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Mark Woodforde Australia Mark Philippoussis
Australia Patrick Rafter
7:6, 4:6, 6:4
Zwycięzca 51. 26 października 1997 Niemcy Stuttgart Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Jonathan Stark
6:3, 6:3
Zwycięzca 52. 18 stycznia 1998 Australia Sydney Twarda Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Kanada Daniel Nestor
6:3, 7:5
Finalista 12. 1 lutego 1998 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Australia Mark Woodforde Szwecja Jonas Björkman
Holandia Jacco Eltingh
2:6, 7:5, 6:2, 4:6, 3:6
Zwycięzca 53. 15 lutego 1998 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Brazylia Nelson Aerts
Brazylia André Sá
6:1, 7:5
Zwycięzca 54. 22 lutego 1998 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Meksyk David Roditi
6:3, 6:4
Finalista 13. 26 kwietnia 1998 Monako Monte Carlo Ceglana Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
4:6, 2:6
Zwycięzca 55. 3 maja 1998 Niemcy Monachium Ceglana Australia Mark Woodforde Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
6:0, 6:3
Finalista 14. 5 lipca 1998 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Holandia Jacco Eltingh
Holandia Paul Haarhuis
6:2, 4:6, 6:7, 7:5, 8:10
Finalista 15. 11 października 1998 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
4:6, 7:6, 6:7
Zwycięzca 56. 18 października 1998 Singapur Singapur Dywanowa (hala) Australia Mark Woodforde Indie Mahesh Bhupathi
Indie Leander Paes
6:2, 6:3
Zwycięzca 57. 14 lutego 1999 Stany Zjednoczone San José Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Macedonia Aleksandar Kitinov
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
7:5, 6:7(3), 6:4
Zwycięzca 58. 21 lutego 1999 Stany Zjednoczone Memphis Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
6:3, 6:4
Zwycięzca 59. 25 kwietnia 1999 Stany Zjednoczone Orlando Ceglana Stany Zjednoczone Jim Courier Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:3, 6:4
Finalista 16. 2 maja 1999 Stany Zjednoczone Atlanta Ceglana Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Stany Zjednoczone Justin Gimelstob
7:5, 6:7, 3:6
Finalista 17. 13 czerwca 1999 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Stany Zjednoczone Alex O'Brien
3:6, 6:7(3)
Finalista 18. 15 sierpnia 1999 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Mark Woodforde Szwecja Jonas Björkman
Zimbabwe Byron Black
3:6, 6:7(6)
Finalista 19. 10 października 1999 Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Kanada Daniel Nestor
5:7, 3:6
Finalista 20. 17 października 1999 Singapur Singapur Twarda (hala) Australia Mark Woodforde Białoruś Maks Mirny
Filipiny Eric Taino
3:6, 4:6
Zwycięzca 60. 9 stycznia 2000 Australia Adelajda Twarda Australia Mark Woodforde Australia Lleyton Hewitt
Australia Sandon Stolle
6:4, 6:2
Zwycięzca 61. 16 stycznia 2000 Australia Sydney Twarda Australia Mark Woodforde Australia Lleyton Hewitt
Australia Sandon Stolle
7:5, 6:4
Zwycięzca 62. 26 marca 2000 Stany Zjednoczone Miami Twarda Australia Mark Woodforde Czechy Martin Damm
Słowacja Dominik Hrbatý
6;3, 6:4
Zwycięzca 63. 21 maja 2000 Niemcy Hamburg Ceglana Australia Mark Woodforde Australia Wayne Arthurs
Australia Sandon Stolle
6:7(4), 6:4, 6:3
Zwycięzca 64. 11 czerwca 2000 Francja French Open, Paryż Ceglana Australia Mark Woodforde Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
7:6(7), 6:4
Zwycięzca 65. 18 czerwca 2000 Wielka Brytania Londyn (Queen's) Trawiasta Australia Mark Woodforde Stany Zjednoczone Jonathan Stark
Filipiny Eric Taino
6:7(5), 6:3, 7:6(1)
Zwycięzca 66. 9 lipca 2000 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Mark Woodforde Holandia Paul Haarhuis
Australia Sandon Stolle
6:3, 6:4, 6:1
Zwycięzca 67. 13 sierpnia 2000 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Australia Mark Woodforde Republika Południowej Afryki Ellis Ferreira
Stany Zjednoczone Rick Leach
7:6(6), 6:4
Finalista 21. 24 września 2000 Australia Igrzyska Olimpijskie, Sydney Twarda Australia Mark Woodforde Kanada Sébastien Lareau
Kanada Daniel Nestor
7:5, 3:6, 4:6, 6:7(2)
Finalista 22. 7 stycznia 2001 Australia Adelajda Twarda Australia Wayne Arthurs Australia David Macpherson
Republika Południowej Afryki Grant Stafford
7:6(5), 4:6, 4:6
Finalista 23. 14 stycznia 2001 Australia Sydney Twarda Szwecja Jonas Björkman Kanada Daniel Nestor
Australia Sandon Stolle
6:2, 6:7(4), 6:7(5)
Zwycięzca 68. 28 stycznia 2001 Australia Australian Open, Melbourne Twarda Szwecja Jonas Björkman Zimbabwe Byron Black
Niemcy David Prinosil
6:1, 5:7, 6:4, 6:4
Finalista 24. 18 marca 2001 Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda Szwecja Jonas Björkman Republika Południowej Afryki Wayne Ferreira
Rosja Jewgienij Kafielnikow
2:6, 5:7
Finalista 25. 25 marca 2001 Stany Zjednoczone Miami Twarda Szwecja Jonas Björkman Czechy Jiří Novák
Czechy David Rikl
5:7, 6:7(3)
Zwycięzca 69. 22 kwietnia 2001 Monako Monte Carlo Ceglana Szwecja Jonas Björkman Australia Joshua Eagle
Australia Andrew Florent
3:6, 6:4, 6:2
Zwycięzca 70. 20 maja 2001 Niemcy Hamburg Ceglana Szwecja Jonas Björkman Kanada Daniel Nestor
Australia Sandon Stolle
3:6, 6:4, 6:2
Finalista 26. 28 października 2001 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Donald Johnson
Stany Zjednoczone Jared Palmer
3:6, 6:4, 3:6
Zwycięzca 71. 13 stycznia 2002 Nowa Zelandia Auckland Twarda Szwecja Jonas Björkman Argentyna Martín García
Czechy Cyril Suk
7:6(5), 7:6(7)
Zwycięzca 72. 21 kwietnia 2002 Monako Monte Carlo Ceglana Szwecja Jonas Björkman Holandia Paul Haarhuis
Rosja Jewgienij Kafielnikow
6:3, 3:6, 10-7
Finalista 27. 19 maja 2002 Niemcy Hamburg Ceglana Szwecja Jonas Björkman Indie Mahesh Bhupathi
Stany Zjednoczone Jan-Michael Gambill
2:6, 4:6
Finalista 28. 16 czerwca 2002 Niemcy Halle Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Niemcy David Prinosil
Czechy David Rikl
6:4, 6:7(5), 5:7
Zwycięzca 73. 7 lipca 2002 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
6:1, 6:2, 6:7(7), 7:5
Zwycięzca 74. 14 lipca 2002 Szwecja Båstad Ceglana Szwecja Jonas Björkman Australia Paul Hanley
Australia Michael Hill
7:6(6), 6:4
Zwycięzca 75. 15 czerwca 2003 Niemcy Halle Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Czechy Martin Damm
Czechy Cyril Suk
6:3, 6:4
Zwycięzca 76. 6 lipca 2003 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
3:6, 6:3, 7:6(4), 6:3
Finalista 29. 10 sierpnia 2003 Kanada Montreal Twarda Szwecja Jonas Björkman Indie Mahesh Bhupathi
Białoruś Maks Mirny
3:6, 6:7(4)
Zwycięzca 77. 7 września 2003 Stany Zjednoczone US Open, Nowy Jork Twarda Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
5:7, 6:0, 7:5
Zwycięzca 78. 26 października 2003 Szwecja Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Jonas Björkman Australia Wayne Arthurs
Australia Paul Hanley
6:3, 6:4
Zwycięzca 79. 18 stycznia 2004 Australia Sydney Twarda Szwecja Jonas Björkman Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(3), 7:5
Finalista 30. 28 marca 2004 Stany Zjednoczone Miami Twarda Szwecja Jonas Björkman Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
2:6, 6:7(12)
Zwycięzca 80. 20 czerwca 2004 Wielka Brytania Nottingham Trawiasta Australia Paul Hanley Stany Zjednoczone Rick Leach
Stany Zjednoczone Brian MacPhie
6:4, 6:3
Zwycięzca 81. 4 lipca 2004 Wielka Brytania Wimbledon, Londyn Trawiasta Szwecja Jonas Björkman Austria Julian Knowle
Serbia i Czarnogóra Nenad Zimonjić
6:1, 6:4, 4:6, 6:4
Finalista 31. 8 sierpnia 2004 Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda Szwecja Jonas Björkman Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
2:6, 6:3, 3:6
Zwycięzca 82. 7 listopada 2004 Francja Paryż Dywanowa (hala) Szwecja Jonas Björkman Zimbabwe Wayne Black
Zimbabwe Kevin Ullyett
6:3, 6:4
Zwycięzca 83. 16 stycznia 2005 Australia Sydney Twarda Indie Mahesh Bhupathi Francja Arnaud Clément
Francja Michaël Llodra
6:3, 6:3

Przypisy

  1. Woodbridge to retire (ang.). theage.com.au, 30 czerwca 2005. [dostęp 12 lutego 2012].
  2. Woodies Among Hall Of Fame Inductees (ang.). atpworldtour.com, 1 lipca 2010. [dostęp 12 lutego 2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]