Wojciech Waglewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Information icon.svg Z tym tematem związane są kategorie: Kompozycje Wojciecha Waglewskiego, Teksty Wojciecha Waglewskiego.
Wojciech Waglewski
W Waglewski.jpg
Wojciech Waglewski w klubie TFP – Częstochowa 2010
Imię i nazwisko Wojciech Waglewski
Pseudonim Wagiel
Data urodzenia 21 kwietnia 1953
Pochodzenie Polska Nowy Sącz
Instrument gitara
Gatunek rock, folk, jazz
Zawód muzyk, kompozytor, aranżer, producent
Powiązania Maciej Maleńczuk
Fisz
Emade
Zespół
Voo Voo, Morawski Waglewski Nowicki Hołdys, Osjan, Bemibem
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Wojciech Waglewski podczas występu

Wojciech Waglewski (ur. 21 kwietnia 1953 w Nowym Sączu[1]) – polski gitarzysta, kompozytor, aranżer i producent muzyczny.

Ma żonę Grażynę, z którą ma dwóch synów, obecnie artystów hip-hopowych: Fisza (Bartosz, 1978) i Emade (Piotr, 1981). Syn Jerzego Waglewskiego.

Spis treści

[edytuj] Muzyczne początki

Początkowo grał w warszawskim klubie studenckim Alfa, skąd między innymi za namową Zbigniewa Hołdysa, trafił do klubu Medyk.

„

I tak trafiłem w 1969 r. do Fatum, na miejsce zwolnione przez Darka Kozakiewicza, który nie tylko dla mnie był wtedy gwiazdą, "polskim Hendrixem"... Ja także grałem z tą grupą hendrixowskie kompozycje, lecz mniej agresywnie niż Darek, claptonowską techniką...

 ”
— Wojciech Waglewski, Magazyn Muzyczny, Voo Voo – konkretne zamówienie

... a ich wspólne muzyczne korzenie sprawią że 26 lat później spotkają się z Darkiem Kozakiewiczem przy okazji nagrania płyty Tribute to Eric Clapton.

Na początku lat 70. na krótko Waglewski związał się z Michałem Urbaniakiem, współtworzył również zespoły Zen i Nirwana. Po okresie grania w klubach studenckich Waglewski z grupą muzyków o płynnym składzie eksperymentował z własnymi pomysłami kompozytorskimi w klimacie zbliżonymi do twórczości Mahavishnu Orchestra. Jednocześnie jako muzyk sesyjny brał udział w nagraniu wielu płyt. Muzyczną karierę przerwało wcielenie Waglewskiego w 1978 roku do wojska.

[edytuj] Osjan

„

Kiedy poszedłem do wojska nagle zacząłem myśleć nad tym wszystkim co dotychczas robiłem, to był taki cios w głowę. Przypadkiem wtedy zaplątałem się w zespół Osjan i jak się okazało nie był to przypadek, ponieważ była to grupa, z którą najdłużej pracowałem i nauczyłem się w niej bardzo dużo. Wówczas zerwałem z kręgiem profesjonalnych muzyków i zacząłem się poruszać w zupełnie innym świecie, w obszarze innej muzyki. To był początek pewnego procesu, zacząłem nabierać pewności w tym co robiłem. (...) W Osjanie zostałem postawiony w takiej sytuacji, że po minimalnej ilości prób, znalazłem się sam na scenie i musiałem zagrać 10 minut solo bez nagłośnienia, tylko sama akustyczna gitara. Wtedy musiałem zagrać jakieś ważne opowiadanie, nie najszybciej czy najwolniej tylko coś o sobie.

 ”
— Wojciech Waglewski, Miesięcznik Non Stop 1986

[edytuj] Hołdys, I Ching i MWNH

W latach 1982-1983 zachęcony przez Zbigniewa Hołdysa wziął udział w sesji I Ching, w ramach której Waglewski udzielał się nie tylko jako gitarzysta, ale również jako kompozytor (Milo), a nawet wokalista (Ja płonę z albumu I Ching, Czerwony deszcz z albumu Świnie).

„

Zbyszek zadecydował o tym, w sposób dosyć brutalny, za co mu jestem wdzięczny do końca życia, że wydobyłem z siebie głos. Było to moim marzeniem od dłuższego czasu i w chwili kiedy wreszcie wydobyłem ten głos miałem już formułę całego grania.

 ”
— Wojciech Waglewski, Miesięcznik Non Stop 1986

Współpraca Waglewski-Hołdys przebiegała na tyle harmonijnie, że po rozmowach w czasie wspólnie spędzonych wakacji muzycy postanowili powołać do życia nowy zespół. W ten sposób z sesji I Ching wyłoniła się w roku 1984 grupa Morawski Waglewski Nowicki Hołdys.

[edytuj] Voo Voo

W roku 1985 w radio pojawiły się nagrania zapowiadane jako "Morawski Waglewski Nowicki Hołdys bez Hołdysa", które następnie zaczęto sygnować inicjałami lidera, Wojtka Waglewskiego. W ten sposób w mediach rozpoczął funkcjonowanie zespół Voo Voo, z którym Wojciech Waglewski złączył nierozerwalnie następne lata swojej działalności, będąc nie tylko jego założycielem, ale i liderem.

[edytuj] Kariera solowa

Niezależnie od głównego nurtu swojej działalności z zespołem Voo Voo Waglewski kontynuował działalność solową. Poza dedykowaną żonie Grażynie osobistą płytą Gra-Żonie komponował muzykę teatralną i filmową, z czego część ukazała się na płytach (np. Jasne błękitne okna).

[edytuj] Współpraca z innymi artystami

Koncert duetu Waglewski-Pospieszalski w Teatrze na Wyspie

Współpracował z takimi artystami jak Raz, Dwa, Trzy, Kazik, T.Love, Martyna Jakubowicz, Renata Przemyk, Lech Janerka, Edyta Bartosiewicz, Atrakcyjny Kazimierz, Justyna Steczkowska, Antonina Krzysztoń, Natalia Korczakowska, Kayah, Maria Peszek, Plateau czy AbradAb[2].

Specjalnością Wojtka Waglewskiego stały się duety. Występował m.in. z Tomaszem Stańko, Maciejem Maleńczukiem, Mateuszem Pospieszalskim, Maciejem Sobczakiem, Bartkiem "Borutą" Łęczyckim. W planach ma płytę z Leszkiem Możdżerem.

Od 2008 roku wraz synem Fiszem prowadzi audycję "Magiel Wagli" w Programie III Polskiego Radia.

[edytuj] Dyskografia

[edytuj] Dyskografia solowa

[edytuj] Morawski Waglewski Nowicki Hołdys

[edytuj] Voo Voo

  • "Voo Voo" (1986)
  • "Koncert" (1987)
  • "Sno-powiązałka"(1987)
  • "Małe Wu Wu" (1988)
  • "Z środy na czwartek" (1989)
  • "Łobi jabi" (1993)
  • "Zapłacono" (1994)
  • "Rapatapa-to-ja" (1995)
  • "Flota zjednoczonych sił (najlepsi śpiewają Voo Voo)" (1997)
  • "Voo Voo OovOov" (1998)
  • "Voo Voo koncert w Trójce" (1999)
  • "Płyta z muzyką" (2001)
  • "Płyta" (2002)
  • "Voo Voo z kobietami" (2003)
  • "Trójdźwięki" (2004)
  • Tytus, Romek i A'Tomek wśród złodziei marzeń
    • gitary, wokal
    • muzyka i słowa w utworach "Ja muszę to mieć", "Marzeniowóz", "Szaruga", "Siedem osiem siedem", "Omal nie pękła mi łepetyna", "O dużo za dużo"
    • muzyka w utworach "Skrzypki szybkie", "Skrzypki wolne"
  • XX Cz.1
    • gitary, tampura, syntezatory, śpiew, słowa
    • muzyka i słowa w utworach "Pic", "Sedno", "Niemowa", "Siadaj pan", "Większa połowa", "Dusza rusza", "Lustro", "Kręcę", "Dziewczynko chłopczyku", "Ckni się", "Tu i tam bywam", "Nie muszę musieć", "Napity", "Leję po państwu", "Kula hula", "Wagle"
    • słowa w utworach "Karim", "Państwo się znudziło", "[Sej"
  • 21
  • Tischner
    • gitary, śpiew, produkcja muzyczna
    • muzyka w utworach "Filozofia dramatu", "Czas", "Na początku..."

[edytuj] Producent muzyczny

[edytuj] Muzyka filmowa

[edytuj] Gościnnie

[edytuj] Wydawnictwa przekrojowe i okolicznościowe

[edytuj] Inne

[edytuj] Kompozytor

[edytuj] Filmografia

[edytuj] Nagrody i wyróżnienia

  • 1994 – Fryderyki 1994 – kompozytor
  • 1995 – Paszport Polityki
  • 2005 – Fryderyki 2005 – produkcja
  • 2007 – nominacja do nagrody im. Mateusza Święcickiego za całokształt twórczości
  • 2008 – Fryderyki 2008 – Kompozytor Roku
  • 2009 – Nagroda Super Lodołamacza w konkursie Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych – na szczeblu regionalnym[4].

Przypisy

  1. ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, str. 456. ISBN 83-7129-570-7
  2. ↑ Abradab na projekcie z Waglewskim i Maleńczukiem
  3. ↑ Dżem - List do R. na 12 głosów, vol.2 (pol.). www.archiwumrocka.art.pl. [dostęp 2009-10-28].
  4. ↑ 4,0 4,1 "Pracodawcy wrażliwi społecznie nagrodzeni w konkursie Lodołamacze 2009" (pol.). Dziennik Polski, 12 maja 2009. [dostęp 12 maja 2009].

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wojciech_Waglewski&oldid=29657099”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia