Zerwa kłosowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Zerwa kłosowa | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | dzwonkowate |
| Rodzaj | zerwa |
| Gatunek | zerwa kłosowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Phyteuma spicatum L. Sp. Pl. 1: 171. 1753 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Zerwa kłosowa (Phyteuma spicatum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dzwonkowatych. Występuje w Europie aż po południową Norwegię. Gatunek typowo leśny. W Polsce występuje na całym niżu i również w górach. Jest średnio pospolity.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Pojedyncza, cienka, wzniesiona o wysokości od 20 do 80 cm.
- Liście
- Dolne sercowate, o długich ogonkach i siatkowym unerwieniu, podwójnie piłkowane końce liści zaokrąglone. Liście łodygowe zaostrzone o wydłużonym sercowatym kształcie, podwójnie piłkowane. Liście rosnące na łodydze mają krótsze ogonki i są coraz węższe i mniejsze im wyżej są położone, najwyższe są siedzące. Przysadki kwiatowe są drobne, lancetowate, lub przekształcone w szczecinki.
- Kwiaty
- Kwiaty na szczycie łodygi zebrane w jajowaty lub walcowaty stojący kłosowaty kwiatostan o wysokości od 5 do 10 cm. W jednym kłosie od kilkudziesięciu do ok. 100 kwiatów. Korona biaława z żółtawym odcieniem, na szczycie zielonawa, złożona z 5 płatków. Na szczycie kłosa płatki korony pojedynczych kwiatów są ze sobą zrośnięte. Nektar wydzielany jest przez miodniki znajdujące się na dnie rurki kwiatowej. Występuje bardzo rzadko spotykana odmiana niebiesko kwitnąca.
- Owoc
- Torebka z ogromną ilością nasion. Torebka zaopatrzona jest w otworki, z których wydobywają się płaskie nasiona. Nasiona rozsiewane przez wiatr.
- Korzeń
- Burakowaty, zgrubiały, mięsisty.
[edytuj] Biologia i ekologia
- Rozwój
- Bylina, hemikryptofit. Kwiaty zapylane są przez owady. Kwitnie od maja do lipca. Roślina miododajna. Do miodników dostać się mogą tylko trzmiele, motyle i pszczoły. Roślina przywabia je nie tyle mało barwnymi kwiatami, co ich waniliowym zapachem.
- Siedlisko
- Murawy, bujne łąki, hale górskie, liściaste lasy i zarośla. W Karpatach i Sudetach rośnie do piętra alpejskiego.
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Betulo-Adenostyletea, rząd (O.) Fagetalia, Ass. Calamagrostietum villosae[2].
- Liczba chromosomów 2n= 22[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-14].
- ↑ 1.Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
[edytuj] Bibliografia
- Tadeusz Traczyk: Rośliny lasu liściastego. Warszawa: PZWS, 1959.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
