Zajęczaki
| Zajęczaki | |
| Lagomorpha[1] | |
| Brandt, 1855 | |
 Przedstawiciel zajęczaków - królik europejski |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | zajęczaki |
| Zasięg występowania | |
 Zasięg występowania zajęczaków |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Zajęczaki[2], zającokształtne (Lagomorpha) – rząd ssaków łożyskowych, dawniej zaliczanych do gryzoni, obejmujących szczekuszkowate (Ochotnidae), zającowate (Leporidae) oraz wymarłą rodzinę Prolagidae.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Zajęczaki to małe lub średnie zwierzęta, zamieszkujące bardzo zróżnicowane środowiska, zarówno północną tundrę i zimne rejony wysokogórskie, jak i lasy umiarkowane i półpustynie. Króliki i szczekuszki zamieszkują w norach, zające natomiast ukrywają się wśród roślinności. Zajęczaki mają lekką czaszkę oraz jednokomorowy żołądek, w których zachodzą dwa odrębne procesy chemiczne: najpierw pokarm ulega pod wpływem bakterii fermentacji, następnie strawieniu przez enzymy trawienne. Zęby stale rosną; w szczęce górnej występują dwie pary siekaczy, w szczęce dolnej natomiast jedna. Zęby zajęczaków nie mają korzeni. Inną cechą charakterystyczną jest podzielna na dwie części górna warga oraz obecność zakrywających nozdrza fałd skórnych, otwierających się rytmicznie w trakcie oddychania. Ogon uległ redukcji. Sierść jest dość gęsta. U gatunków żyjących w zimnym klimacie zmienia ona kolor w zależności od pór roku.
Odżywianie się [edytuj]
Zajęczaki są roślinożercami, podstawę ich pokarmu stanowią trawy, zioła, pączki, kwiaty, grzyby, porosty, liście, kora, także gałązki drzew i krzewów. Niektóre gatunki zjadają niekiedy także padlinę i drobne zwierzęta. Układ pokarmowy jest długi, jelito ślepe bardzo dobrze rozwinięte, występuje zjawisko cekotrofii, polegajace na dwukrotnym strawieniu pokarmu w celu wydobycia z niego jak największej liczby substancji odżywczych: zjedzony i strawiony pokarm jest wydalany w postaci miękkich, pokrytych śluzem odchodów, mających formę papki zawierającej składniki odżywcze. Zostają one połykane i trawione ponownie. Następnie są wydalane w postaci suchych odchodów pozbawionych celulozy.
Rozmnażanie się [edytuj]
Zajęczaki są zwierzętami bardzo płodnymi, przyczyną tego jest niecykliczne występowanie owulacji, która jest pobudzana przez kopulację. Króliki, jedni z najbardziej znanych przedstawicieli zajęczaków, wydają średnio na świat 10 młodych w 1 miocie. Rocznie jest około 6 miotów. Szczekuszki, przedstawiciele drugiej, współcześnie żyjącej rodziny zajęczaków wydają średnio w każdym z 2 - 4 miotów rocznie od 2 do 13 młodych. Ciąża trwa około miesiąc, dojrzałość płciową młode osiągają po około 3 miesiącach.
Rodziny [edytuj]
- szczekuszkowate (Ochotonidae)
- zającowate (Leporidae)
oraz wymarłe
Przypisy [edytuj]
- ↑ Lagomorpha w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne - Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.
Bibliografia [edytuj]
- Dimitrij Strelnikoff, Wielka encyklopedia zwierząt, tom 4, str. 21, Oxford Educational, ISBN 83-7425-344-4 (978-83-7425-344-4).
|
|||||
|
|||||||||||||||||
