Zgromadzenie Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Służebnice
Dewiza: Chwała Bogu! Cześć Maryi! Nam pokój!
Pełna nazwa Zgromadzenie Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi
Nazwa łacińska Congregatio Sororum Servularum Beatissimae Virginis Mariae Immaculatae
Skrót zakonny SSMI
Wyznanie katolickie
Kościół greckokatolicki
Status kanoniczny zgromadzenie zakonne
Założyciel ks. Cyryl Sełecki, , o. Jeremiasz Łomnicki, bł. s. Jozafata Hordaszewska
Data założenia 27 sierpnia 1892
Data zatwierdzenia 27 lipca 1932
Przełożony m. Janice Soluk (Дженес Солюк)
Liczba członków 883
Strona internetowa

Zgromadzenie Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi, służebnice NPM (ukr.: Згромадження Сестер Служебниць Пренепорочної (Непорочної) Діви Марії, ССПДМ/СНДМ) – katolicki zakon żeński obrządku greckiego założony w 1892 r. przez ks. Cyryla Sieleckiego i bazylianina o. Jeremiasza Łomnickiego. Podstawowym zadaniem kongregacji jest religijne wychowanie dzieci i młodzieży, działalność charytatywna i pomoc w prowadzeniu parafii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Regułę zakonną sióstr służebnic zatwierdził w 1892 Sylwester Sembratowycz, ówczesny metropolita lwowski. W tym samym roku we wsi Żużel k. Sokala powstał pierwszy dom zakonny dzięki staraniom miejscowego kapłana Cyryla Sieleckiego (Кири́ло Селе́цький). W 1894 r. Krystopolu założono główny monastyr służebnic pod opieką tamtejszych bazylianów. Pod kierownictwem pierwszej przełożonej – Jozafaty Hordaszewskiej – zakładano nowe domy służebnic w Galicji oraz wśród ukraińskiej diaspory w Kanadzie (1902), Brazylii (1911), a także na terenie późniejszej Jugosławii (1906), na słowackim Zakarpaciu (1928) i w USA (1938).

Do 1934 zakonnice podlegały biskupom diecezjalnym, następnie zakon został scentralizowany pod jednym zarządem. W 1956 r. papież Pius XII zakończył proces organizacji zakonu, powołując trzy główne prowincje: dla Europy, dla Kanady oraz dla Stanów Zjednoczonych i Brazylii. W 1938 r. w Europie były 92 domy zakonne і 494 siostry, które prowadziły 76 ochronek dla prawie 5000 dzieci, 15 sierocińców dla 380 sierot, 3 szkoły ludowe, wykładały ekonomie w 4 seminariach, prowadziły różnorodną działalność religijno-charytatywną, głównie wśród kobiet.

Po 17 września 1939 r. Władze radzieckie rozpoczęły likwidację zgromadzenia służebnic w Galicji: w l. 1940-41 oraz po wojnie. Wiele zakonnic zostało wywiezionych do łagrów. Zgromadzenie skasowano także w komunistycznej Czechosłowacji (1950). Kongregacja funkcjonowała jedynie w Polsce (13 domów) і w Jugosławii (7).

Współczesność[edytuj | edytuj kod]

Obecnie zgromadzenie funkcjonuje w 15 krajach, dzieli się na 7 prowincji i 1 delegaturę. Główny dom zakonny znajduje się w Rzymie, po dwa domy działają we Francji, Anglii i w Niemczech. Większość klasztorów służebnic znajduje się za oceanem: w Brazylii (43 domy), Kanadzie (23), USA (20) і (od 1965) w Argentynie (4). SSNPM nadal zajmują się szkolnictwem religijnym, mają własne średnie i wyższe szkoły dla dziewcząt, publikują podręczniki, prowadzą rekolekcję dla młodzieży, organizują kolonie letnie i pielgrzymki, pomagają misjonarzom oraz zajmują się opieką nad chorymi. Ponadto szyją szaty liturgiczne, dbają o wystrój kościołów[1].

Służebnice w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce jest ok. 80 służebnic[2]. Zakonnice pomagają proboszczom w prowadzeniu parafii, zajmują się katechizacją, opiekują się chorymi, prowadzą działalność misyjną. Przełożoną polskiej prowincji jest s. Sławomira Zofia Łebedowicz. Prowincja liczy 11 domów zakonnych (monastyrów):

Instytucje charytatywne prowadzone przez służebnice: "Barka" Dom Pomocy Społecznej im. Jana Pawła II w Janowie Lubelskim, Ekumeniczny Dom Pomocy Społecznej i Centrum Rehabilitacji im. Bł. S. Josafaty Zgromadzenia Sióstr Służebnic Niepokalanej Panny Maryi w Prałkowcach.

Herb[edytuj | edytuj kod]

Herb zgromadzenia składa się z centralnie umieszczonej litery M, nad którą znajduje się krzyż, oraz trzech gwiazd rozmieszczonych po bokach i na dole litery. Wszystkie elementy herbu ulegają różnym stylizacjom w zależności od konkretnych przedstawień[5].

Krzyż jest symbolem chrześcijaństwa i naśladowania Chrystusa, litera M przywołuje wzór Matki Bożej (Niepokalanej Panny Maryi), natomiast trzy gwiazdy oznaczają trzy śluby zakonne: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, oraz trzy cnoty: cichość, pokorę i miłość siostrzaną.

Strój zakonny[edytuj | edytuj kod]

Habit granatowy (ciemnoniebieski), szkaplerz z białą wypustką, na głowie czarny welon (granatowy, ciemnoniebieski - ciemniejszy niż reszta habitu) z wypustką białego czepka, na piersi krzyżyk na łańcuszku. W zależności od czasu i miejsca krój habitu różni się w szczegółach[6].

Błogosławieni i słudzy Boży[edytuj | edytuj kod]

Błogosławieni i słudzy Boży związani ze zgromadzeniem służebnic:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]