Zula Pogorzelska
| Zula Pogorzelska | |
| Data i miejsce urodzenia |
1896 lub 1898 r. Eupatoria |
| Data i miejsce śmierci |
10 lutego 1936 r. Wilno |
| Profil w bazie IMDb | |
| Profil w bazie filmpolski.pl | |
| Profil w bazie e-teatr.pl | |
| Profil w bazie Filmweb.pl | |
Zula Pogorzelska, właśc. Zofia Pogorzelska (ur. 1896 lub 1898 w Eupatorii, zm. 10 lutego 1936 w Wilnie) – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.
Debiutowała w 1919 w teatrze Bagatela, występowała w warszawskich teatrach: Qui Pro Quo (1919-1925 i 1929-1930),dorywczo w kabarecie Nietoperz, Perskie Oko (1925-1927), Nowości (1927-1928), Morskie Oko (1928-1931), Banda (1931-1933), Rex (1933), Cyganeria (1933-1934).
Była ulubienicą warszawskiej publiczności a prasa nazywała ją "polską Mistinguett". W jej repertuarze dominowały piosenki komiczne i sentymentalne, które wykonywała w charakterystyczny sposób. Teksty dla Zuli Pogorzelskiej pisali m.in. Andrzej Włast i Marian Hemar[1].
Ciężka choroba rdzenia kręgowego (jamistość rdzenia) zmusiła ją do przerwania kariery. Została pochowana w Warszawie na Powązkach.
Była żoną Konrada Toma-Runowieckiego.
[edytuj] Filmografia
- Kocha, lubi, szanuje jako Kunegunda, służąca aptekarza
- Dwanaście krzeseł jako kierowniczka domu sierot
- Zabawka jako tancerka Zizi
- Romeo i Julcia jako Franka Krochmalska
- Sto metrów miłości jako Zośka, dziewczyna z magazynu mód
- Ułani, ułani chłopcy malowani jako Helka
- Niebezpieczny romans jako służąca
Przypisy
- ↑ Encyklopedia Warszawy, PWN 1975
