11 Batalion Budowy Mostów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
11 Batalion Budowy Mostów
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Dowódcy
Pierwszy ppłk Paweł Buszujew
Organizacja
Rodzaj wojsk Wojska drogowe
Podległość 2 Armia Wojska Polskiego

11 Samodzielny Batalion Budowy Mostów (11 sbbm) – samodzielny pododdział wojsk drogowych ludowego Wojska Polskiego.

Batalion został sformowany w rejonie Siedlec na podstawie rozkazu Nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 20 sierpnia 1944 roku, w składzie 2 Armii Wojska Polskiego, według sowieckiego etatu Nr 047/9 (ros. oтдельный мостостроительный батальон) o stanie 451 ludzi. Batalionem dowodził oficer Armii Czerwonej, ppłk Paweł Buszujew[1]. Poczta polowa numer 56726.

Jednostka była przeznaczona do budowy i naprawy mostów w strefie przyfrontowej. W działaniach bojowych pełniła także służbę regulacji ruchu na mostach oraz ochraniała je.

Na początku ofensywy styczniowej 1945 roku baon działał na korzyść radzieckiego 1 Frontu Białoruskiego. Przegrupowany do Warszawy, gdzie zbudował most niskowodny przez Wisłę, a następnie w Puławach, wspólnie z jednostkami ACz, budował most wysokowodny przez Wisłę.

Organizacja batalionu według etatu Nr 047/9[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo i sztab
  • 3 kompanie budowy mostów a. 4 plutony budowy mostów
  • kompania techniczna a. 3 plutony techniczne i pluton transportowy
  • pluton ochrony

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Kaczmarek: Druga Armia Wojska Polskiego. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Juliusz Malczewski Roman Polkowski: Wojsko Polskie. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.