49 Samodzielny Pułk Artylerii Samochodowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
49 Pułk Artylerii Samochodowej
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Organizacja
Dyslokacja Modlin
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska pancerne

49 Pułk Artylerii Samobieżnej (49 pas)[1] - oddział artylerii samobieżnej ludowego Wojska Polskiego.

Formowany w Modlinie na mocy rozkazu Naczelnego Dowódcy WP nr 0107/org. z 27 kwietnia 1945, zgodnie z planem rozbudowy wojska w 1945, według etatu nr 010/484 jako pułk artylerii samobieżnej SU-76 o stanie 240 żołnierzy.

Organizowanie rozpoczęto 1 maja 1945[2]. W chwili zakończenia wojny pułk miał dopiero 49 ludzi, w tym 6 oficerów, 13 podoficerów i 30 szeregowców oraz samochód terenowo – osobowy[2]. Dział samobieżnych do zakończenia wojny pułk nie otrzymał[2].

Rozkazem Naczelnego Dowódcy WP nr 248 z 14 września 1945 pułk został rozformowany[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W literaturze występują również nazwy Pułk Artylerii Pancernej oraz Pułk Artylerii Samochodowej
  2. a b c Komornicki 1987 ↓, s. 206.
  3. Kajetanowicz 2005 ↓, s. 42.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki, Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, tom 3, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek kawalerii, wojsk pancernych i zmotoryzowanych, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1987, ​ISBN 83-11-07419-4
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960. Skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń ;Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.