Alfabet etruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przykłady różnych wariantów liter etruskich. Inskrypcje archaiczne (VII-V w. przed Chr.)

Alfabet etruski - fonetyczny system pisma wywodzący się z zachodniej odmiany alfabetu greckiego, używany w starożytności do zapisywania języka etruskiego. Zawiera również grecki znaki, nie stosowane do słów rdzennie Etruskich, na podobnej zasadzie jak litery x czy v w języku polskim. Etruskowie prawdopodobnie jako pierwsi na Półwyspie Apenińskim korzystali z pisma[1]. Najstarsze znane inskrypcje pochodzą z VI w. p.n.e.[2] Etruskie pismo zazwyczaj pisano od prawej do lewej, czyli odwrotnie niż w języku polskim, łacińskim czy greckim. W okresie archaicznym pisano również w liniach poziomych, na zmianę od lewej do prawej i od prawej do lewej (tzw. bustrofedon)[2] - dosłownie "jak orzący wół".[3] System ten stosowany był wcześniej przez Greków, na początkowym etapie rozwoju ich pisma. Większość innych alfabetów staroitalskich, łącznie z łacińskim, stanowi modyfikację alfabetu etruskiego [4][5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy